[ Πρόσωπα ] Ο άνθρωπος που διαβάζει λεξικά

Για τον Άμμον Σι, ο οποίος πέρασε έναν χρόνο διαβάζοντας το Οξφορδιανό Λεξικό της Αγγλικής- 20 τόμοι, 21.730 σελίδες και 59 εκατομμύρια λέξεις-, η ανάγνωση ενός λεξικού προσφέρει τόση ικανοποίηση όση και η ανάγνωση ενός μυθιστορήματος.
O Σι είναι ένας 37χρονος Νεοϋορκέζος πρώην μεταφορέας που είχε τη φιλοδοξία να κατακτήσει αυτό που περιγράφει ως το Έβερεστ των λεξικών. Επί έναν χρόνο, για οκτώ ώς δέκα ώρες κάθε μέρα, καταβρόχθιζε λέξεις. Παρουσίασε πονοκεφάλους, προβλήματα όρασης και πόνους στην πλάτη και τον αυχένα. Γιατί άραγε να μπει σε τέτοιο κόπο;

«Χαιρόμουν ανέκαθεν να διαβάζω λεξικά, είναι πολύ πιο ενδιαφέροντα απ΄ ό,τι πιστεύει ο κόσμος», εξηγεί ο Σι στο ΒΒC. «Πιστεύω πως όλα αυτά που μπορείς να βρεις σ΄ ένα σπουδαίο βιβλίο, τα βρίσκεις και σ΄ ένα σπουδαίο λεξικό, εκτός από την πλοκή. Όλα τα συναισθήματα- θλίψη, ευτυχία, απώλεια- υπάρχουν σ΄ ένα λεξικό, αλλά όχι απαραίτητα με τη σειρά που νομίζεις». Εντούτοις στον Σι δεν αρέσουν οι μεγάλες, δύσκολες λέξεις. Πιστεύει πως το μόνο που κάνουν είναι να δημιουργούν εμπόδια στη συζήτηση. «Δεν είμαι εναντίον των μεγάλων λέξεων καθαυτών, προφανώς τις αγαπώ, αλλά είμαι αντίθετος στη χρήση τους ως αυτοσκοπό», εξηγεί. «Οι λέξεις υπάρχουν για να αποκαθιστάς μια επικοινωνία, τις χρησιμοποιείς ως εργαλείο για να επικοινωνείς με τους ανθρώπους και είναι συνεπώς άσκοπο να χρησιμοποιείς εσκεμμένα μια λέξη που ουδείς άλλος γνωρίζει».

«Το να ξέρω πώς να αποκαλέσω κάτι, με κάνει να το συνειδητοποιώ καλύτερα», λέει ακόμη ο Σι. «Για παράδειγμα, δεν είναι τρομερά χρήσιμο για μένα να ξέρω ότι ο ήχος που κάνουν τα φύλλα των δένδρων (το θρόισμα) αποκαλείται psithurism. Δεν θέλω να περπατάω στον δρόμο με το κορίτσι μου και να του λέω, “άκου το psithurism”… Όμως το γεγονός ότι το γνωρίζω, με κάνει να το προσέχω περισσότερο. Κατά την ίδια έννοια, η γνώση ότι “undisonant” είναι το επίθετο που περιγράφει τον ήχο των κυμάτων που σπάνε και ότι “apricity” είναι η ζέστη του χειμωνιάτικου ήλιου, φέρνει αυτά τα πράγματα συχνότερα στο μυαλό σου. Δεν είναι εύκολο να χρησιμοποιείς τις λέξεις αυτές σε μια συζήτηση, έτσι τις χαίρομαι από μόνες τους. Είναι σαν μονολεκτικά ποιήματα», λέει ο Σι.

Το να διαβάζεις ογκώδη λεξικά για διασκέδαση είναι μάλλον εκκεντρικότητα, όμως ο Άμμον Σι δεν είναι διόλου μοναδική περίπτωση. Όπως γράφει ο ποιητής Γουάσταμ Χιού Ώντεν, «Για ένα έρημο νησί, θα διάλεγε κάποιος να πάρει μαζί του ένα καλό λεξικό μάλλον παρά το σπουδαιότερο λογοτεχνικό αριστούργημα, επειδή, σε σχέση με τον αναγνώστη του, ένα λεξικό είναι απολύτως παθητικό και είναι θεμιτό να το διαβάσει κανείς με άπειρους τρόπους».