ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΣΤΙΣ ΜΑΤΙΕΣ Καράμπελας

O λόγος στους αναγνώστες.

Ο Θαν. Σταματέλος, Καστέλλια Παρνασσίδος, Φωκίδα, γράφει:

«Όταν το 1996 έφυγε από τη ζωή ο μεγάλος πολιτικός ηγέτης Ανδρέας Παπανδρέου, άμεσα κινήθηκε η διαδικασία για την κάλυψη της πρωθυπουργικής θέσης. Τρεις οι υποψήφιοι: Αρσένης, Τσοχατζόπουλος, Σημίτης. Και αν ζούσε τότε ο Γιώργος Γεννηματάς, θα ήταν και αυτός διάδοχος του Ανδρέα. Τελικά βρέθηκε στο τιμόνι της κυβέρνησης ο Κώστας Σημίτης.

Όμως δεν υπάρχει καμία αμφιβολία πως βοήθησαν τα μέγιστα υπέρ του ο παράγων τύχη και η συγκυρία, αφού το πολιτικό άρωμα του Ανδρέα Παπανδρέου είχε καλύψει απ΄ άκρου εις άκρον την ελληνική επικράτεια που σήμαινε για εκείνη την περίοδο πως Πρωθυπουργός μπορούσε να γίνει και ο καφετζής της Χαριλάου Τρικούπη.

Αυτό δεν το κατάλαβε ο Κώστας Σημίτης, ούτε τότε ούτε και τώρα και πίστευε και ακόμα το πιστεύει πως έπειτα από αυτόν το χάος. Προς αυτήν τη λογική βοήθησαν και στενοί συνεργάτες του. Και φάνηκε κατόπιν η αδράνεια αυτών των ανθρώπων που όχι μόνο δεν στήριξαν τον Γιώργο Παπανδρέου, αλλά έκαναν ακριβώς το αντίθετο. Ούτε για μια στιγμή δεν σκέφτηκαν πως έπρεπε να δουλεύουν συλλογικά και πως το ΠΑΣΟΚ δεν ήταν το κόμμα ούτε του Σημίτη μα ούτε κανενός άλλου πολιτικού. Ήταν, και έτσι το ονειρευόταν ο λαός, το κόμμα το δικό του.

Χρειάστηκε να φύγουν από την Ελλάδα τα εργοστάσια, για φθηνά μεροκάματα, αφού προηγουμένως πήραν οι επιχειρηματίες τις επιδοτήσεις για να καταλάβει ο Έλληνας εργαζόμενος πόσο λαϊκός ηγέτης ζύγιζε ο Κώστας Σημίτης. Και να που σ΄ αυτήν τη φάση δικαιώθηκε τώρα στο απόλυτο ο ΚΥΡ: όταν γίναμε μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης, την άλλη μέρα της υπογραφής είχε στην εφημερίδα το σκίτσο του με τον παχουλό βιομήχανο να καμαρώνει έξω από το εργοστάσιό του και να τον ρωτάει ο δημοσιογράφος, “Εσείς τι προϊόντα θα εξάγετε;”. Για απάντησή του έδειχνε ψηλά την επωνυμία ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑ ΚΑΡΑΜΠΕΛΑ».

Ο Γ. Σαρδελής και η Ν. Σαρδελή γράφουν από την Ουάσιγκτον:

«Ο λόγος, για τον αείμνηστο Νίκο Σεργιανόπουλο. Εδώ- και φαντάζομαι και στην πατρίδα- υπάρχουν αμαθείς άνθρωποι που ή έμειναν αδιάφοροι ή κι ευχαριστήθηκαν με τη δολοφονία του μεγάλου αυτού καλλιτέχνη.

Ακούστηκαν κουβέντες όπως “αφού κουνούσε την αχλαδιά” κ.λπ. Φυσικά, λίγοι γνωρίζουν ότι η ομοφυλοφιλία, σύμφωνα με το μεγαλύτερο ίσως ερευνητικό κέντρο στον κόσμο, το Νational Ιnstitute of Ηealth, οφείλεται σε μια διαταραχή ενός γονιδίου, άρα δεν μιλάμε για βίτσιο. Ο Θεός μας και Χριστός μας απ΄ την άλλη δίδαξε το “Αγαπάτε αλλήλους”, δεν μας είπε να μην αγαπάμε τους αλλόθρησκους, τους άλλου χρώματος, τους με διαφορετική ερωτική συμπεριφορά κ.λπ. Γιατί πρέπει να μιλάμε για το κούνημα της αχλαδιάς, της μηλιάς, της βερικοκιάς ή άλλων οπωροφόρων δένδρων;

Ο δολοφονηθείς καλλιτέχνης μας χάρισε ωραιότατες στιγμές με το ταλέντο του και τον αγαπάμε και θα τον θυμόμαστε και θα αποστομώνουμε όσους αμαθείς, ημιμαθείς ή άξεστους προσπαθούν να σπιλώσουν τη μνήμη του».