[ ΑΝΑΛΩΣΙΜΑ ] Ηριδανός

Να φαίνεται ή να μη φαίνεται το ποταμάκι που ανακαλύφθηκε ή βρήκε τον δρόμο του ψάχνοντας δίοδο, και αναδύθηκε αυθαίρετα στο Μοναστηράκι, καταμεσής στην πλατεία; Να το σκεπάσουν για να το προφυλάξουν από τα βλέμματα και τα σκουπίδια που ίσως ακολουθήσουν τα βλέμματα, ή να το αφήσουν ακάλυπτο να το χαιρόμαστε κι εμείς, να έχουμε μια περίληψη ποταμού στην καρδιά της πόλης, να μας θυμίζει ότι είμαστε αληθινή πόλη στο βάθος; Μεγάλος διάλογος και συγκρούσεις, και συμβούλια και διαβούλια. Κάθε μέρα νέες αποφάσεις ακυρώνουν τις προηγούμενες, και μάλλον δεν μπορούμε να είμαστε σίγουροι για το τι θα συμβεί μέχρι τη στιγμή που θα αποκαλυφθεί το έργο.

Να προφυλαχθεί με χοντρό τζάμι απεφάνθη το Αρχαιολογικό Συμβούλιο, όχι να φαίνεται, είπε ο υπουργός που έχει κάποια ρομαντική κλίση, ίσως. Να είναι εντελώς ανοιχτό ή με δίχτυ; Μα τα σκουπίδια δεν θα πιάνονται στο δίχτυ; Κι αν τον λερώνουν τα σουβλατζίδικα; Αν ήταν θεός ο Ηριδανός, έστω ένας μικρούλης τοπικός θεούλης, πολύ θα διασκέδαζε να παρακολουθεί όλους αυτούς τους υψηλούς καβγάδες. Κοίτα τι έπαθαν οι Αθηναίοι, αφού σκέπασαν όλα τους τα ποτάμια με άσφαλτο και τσιμέντο, ξέχασαν ακόμα και τα τραγούδια περί ποταμών, έκαναν τον Κηφισό λεωφόρο και υπόνομο, βρέθηκα εγώ μπροστά τους ξαφνικά, και τους έβγαλα από τα νερά τους, θα σκεφτόταν. Μια σταλιά ρυάκι, αλλά τι θράσος όμως, ε; Όλα να τα βάζει σε δοκιμασία! Τους αποδιοργάνωσε πλήρως, έχασαν τα όργανά τους οι οργανοπαίχτες. Για εκδίκηση και οι σχεδιαστές της πλατείας τον άφησαν γυμνό: σκεπασμένος ή ξεσκέπαστος θα είναι ολομόναχος μέσα στη χτισμένη πλατεία, χωρίς καθόλου πράσινο τριγύρω. Ε, είπαμε, επιτρέψαμε στο νερό να εμφανιστεί, μην το παρατραβάμε κιόλας…