[ ΠΡΟΒΟΛΕΙΣ ] «Καραμανλής ή χάος»

ΣΤΗΝ ΕΠΙΣΤΗΜΗ με τον όρο Χάος χαρακτηρίζεται ο κλάδος που έχει ως αντικείμενο μελέτης εξαιρετικά πολύπλοκα συστήματα, η εξέλιξή των οποίων στον χρόνο εξαρτάται από τις αρχικές συνθήκες υπό τις οποίες αναλύονται. Για παράδειγμα, οι επιστήμονες που μελετούν τις καιρικές αλλαγές πιστεύουν πως ακόμη και τα περίπλοκα φαινόμενα ακολουθούν ένα κρυφό σχέδιο- με άλλα λόγια, ότι πίσω από το φαινομενικό χάος υπάρχει κάποια τάξη.

Στην πολιτική ο όρος Χάος φαίνεται όμως ότι προσλαμβάνει εντελώς διαφορετική έννοια. Για παράδειγμα, ο υπουργός Παιδείας θεωρεί ότι το χάος ισοδυναμεί με την απώλεια της εξουσίας από τη Νέα Δημοκρατία και την απώλεια της πρωθυπουργίας από τον κ. Καραμανλή- εξέλιξη την οποία προσδιορίζει περίπου ως τον ορισμό της απόλυτης αταξίας.

Εάν επομένως υποθέσει κανείς- σε εντελώς θεωρητικό επίπεδο- ότι ο κ. Καραμανλής δεν καταφέρει να αναδειχθεί στις επόμενες εκλογές πρωθυπουργός της χώρας, τότε πιθανότατα στην Ελλάδα θα παρατηρηθούν ακραία φαινόμενα αταξίας, σύγχυσης και διάλυσης.

Μπορεί να φανταστεί κάποιος (με ισχυρή δόση φαντασιακού υπόβαθρου) να έρχονται αίφνης στην επιφάνεια σκάνδαλα με υποκλοπές τηλεφωνικών συνδιαλέξεων! Ή για παράδειγμα, σκάνδαλα με κουμπάρους, με απαγωγές Πακιστανών, βρώμικες υποθέσεις με ομόλογα, επιχειρήσεις νόθευσης των ψηφοφοριών στη Βουλή, ξεπουλήματα δημόσιων επιχειρήσεων και οργανισμών, παραχωρήσεις εκτάσεων του Δημοσίου σε Μονές του Αγίου Όρους. Για να μη σας βάλω σε extreme fiction καταστάσεις, να φανταστείτε ακόμη ακόμη και…

αυστηρές επιστολές «τραγουδιστριών» προς τον (επόμενο) πρωθυπουργό της χώρας, με τις οποίες θα υποδεικνύεται τι θα πρέπει να πράξει με τους βουλευτές του!

Ξέρω, αυτά συμβαίνουν μόνο στη ζωηρή φαντασία κάποιων- ούτε καν στα παραμύθια. Δεν συζητώ φυσικά το ενδεχόμενο ακόμη και να σκεφτεί κανείς το εντελώς φανταστικό σενάριο απόλυτου χάους, να παραδοθεί η χώρα στον Παπανδρέου και τον Τσίπρα!!!

Γελάσαμε και σήμερα. Μόνο που μ΄ αυτά και μ΄ αυτά, κάποιοι επιχειρούν να συσπειρώσουν το κομματικό τους ακροατήριο. Δυστυχώς, με επιχειρήματα ξεπερασμένα, αντιγραμμένα, κινδυνολογικά και επιεικέστατα φαιδρά. Το επώδυνο δίλημμα του Μίκη, το 1974 «Καραμανλής ή τανκς» είχε νόημα. Το αεριτζίδικο δίλημμα υπουργών του 2008 «Καραμανλής ή χάος» απλώς επιβεβαιώνει το αδιέξοδο της στρατηγικής τους.