[ Δρόμοι ]

Γιατί ο λύκος,
γιαγιά, τρώει τα γουρουνάκια; Γιαγιά, πρόσεξε καλά τι θα πεις! Γιατί εδώ και μερικά χρόνια, τα παλιά καλά παραδοσιακά παραμύθια τα έχουν ξαπλώσει στην προκρούστεια κλίνη της πολιτικής ορθότητας. Οι επτά νάνοι; Πελεκούν τα δάση. Οι πρίγκιπες; Φορούν γούνες από ζώα. Και η κακιά μητριά της Χιονάτης μεταμορφώνεται σε μια καλοκάγαθη νοικοκυρά στην ηλικία της εμμηνόπαυσης.

Η Τζοάνα Βάις…
… αισθάνθηκε την ανάγκη να γράψει στην εφημερίδα «Μπόστον Γκλόουμπ» ένα καταγγελτικό άρθρο γι΄ αυτή τη γενική αντισηψία στην οποία υποβάλλονται σήμερα τα παραδοσιακά παραμύθια, όταν έκαναν δώρο στην κόρη της το παραμύθι της Ραπουνζέλ. Στη νέα εκδοχή του, γράφει η Βάις, η ωραία και χρυσομαλλούσα Ραπουνζέλ δεν ρίχνει τα μακριά μαλλιά της από το παράθυρο για να σκαρφαλώσει ο γοητευτικός πρίγκιπας, αλλά περνάει τις ώρες της στον πύργο προβάροντας φορέματα κάτω από την άγρυπνη ματιά μιας «καλής» μάγισσας. Με τέτοιο ξενέρωμα, ήταν φυσικό να έρθει η αντίδραση, αυτή τη φορά στα τρία γουρουνάκια. Σε μια νέα εκδοχή αυτού του κλασικού παραμυθιού, που δημοσίευσαν οι Εκδόσεις Ιμαζίν, ο λύκος τρώει τα δύο γουρουνάκια, αλλά το τρίτο τρώει τον λύκο. Επιτέλους, κάποιος έπρεπε να δώσει την απάντηση στη γλυκανάλατη εκδοχή του Ντίσνεϊ. Στο παραμύθι της μικρής γοργόνας, ο Ντίσνεϊ βάζει μια μάγισσα να κλέψει τη φωνή της χαριτωμένης ηρωίδας. Όμως στην αρχική έκδοση του παραμυθιού, ο Χανς Κρίστιαν Άντερσεν της κόβει τη γλώσσα. Μπρρ… Σύμφωνοι, μερικά από τα κλασικά παραμύθια γίνονται κάποτε σκληρά. Όμως είναι λόγος αυτός για να τα λογοκρίνουμε; Αφήστε που οι εκσυγχρονισμένες εκδοχές είναι μερικές φορές πιο «ύποπτες» από τις αρχικές. Στην Κοκκινοσκουφίτσα που μας διηγούνταν οι γονείς μας, ο λύκος έτρωγε τη γιαγιά. Στην εκσυγχρονισμένη εκδοχή του παραμυθιού, η γιαγιά σώζεται σαν από θαύμα και τρέχει σαν δεκαεξάχρονη πίσω από τον κυνηγό (γιατί άραγε;).

Ο ερευνητής…
… του Νοσοκομείου Παίδων της Βοστώνης Ντέιβιντ Μπίκαμ λέει πως αυτά τα λογοκριμένα παραμύθια είναι προτιμότερα για τα παιδιά της προσχολικής ηλικίας, επειδή δεν είναι ακόμη σε θέση να διακρίνουν την πραγματικότητα από τη φαντασία. Τα παραδοσιακά παραμύθια με τις μάγισσες και τους δράκους τους, θεωρούνται ύποπτα για τραυματικούς φόβους στα παιδιά. Γι΄ αυτό οι «ειδικοί» αποφάσισαν να τα πετσοκόψουν. Δεν υπάρχει μεγαλύτερη ανοησία από αυτό, έλεγε ο Ιταλός συγγραφέας Ρομπέρτο Ντέντι. Άλλωστε, το «μια φορά κι έναν καιρό» δεν πάει να πει «σήμερα». Τα παραδοσιακά παραμύθια είναι αυτά που είναι. Καλύτερα να μην τα αγγίζει κανείς. Τα αρχέτυπά τους επιβιώνουν μια χαρά ώς τις μέρες μας.

Οι Προκρούστες…
… που φαντάζονται τα παιδιά σαν πρόβατα, βγάζουν τους λύκους από τα παραμύθια, αλλά τους βάζουν στη ζωή τους από το παράθυρο. Γιατί, όπως είχε πει ο Μπερτράν ντε Ζουβενάλ, «μια κοινωνία που αποτελείται από πρόβατα, αργά ή γρήγορα θα καταλήξει να κυβερνάται από λύκους».