[ ΡΙΠΕΣ ] Ράβε – ξήλωνε

ΜΕΤΑ την κατακραυγή ο υπουργός Οικονομικών αναγκάστηκε να υποχωρήσει και να διατηρήσει το αφορολόγητο για τη «γενιά των 700 ευρώ», για όσους εργαζομένους δηλαδή αμείβονται με μπλοκάκι από έναν εργοδότη.

ΣΤΗΝ πραγματικότητα ομολόγησε τον παραλογισμό των μέτρων που ο ίδιος ανακοίνωσε πριν από λίγες ημέρες. Γιατί βέβαια σημασία δεν έχει η νομική μορφή της απασχόλησης, αλλά το ύψος των αποδοχών που έχουν οι φορολογούμενοι.

ΑΝ κάποιος δεν έχει μόνιμο εργοδότη και προσπαθεί να τα βγάλει πέρα με δουλειές ευκαιριακές όπου και όταν του δίνεται η δυνατότητα, δεν είναι κατανοητό γιατί δεν δικαιούται το αφορολόγητο. Συχνά μπορεί και να το έχει μεγαλύτερη ανάγκη.

Ο κ. Αλογοσκούφης όμως κάνει και ένα ακόμα μεγάλο λάθος. Θέλοντας να βρει όσο περισσότερες πηγές εσόδων μπορεί, προωθεί μια σειρά από ρυθμίσεις που κάνουν ακόμα πιο δαιδαλώδες το φορολογικό μας σύστημα. Κι αυτό είναι η καλύτερη συνταγή για την ενίσχυση της φοροδιαφυγής.

ΓΙΑΤΙ βέβαια πίσω από τις πολλαπλές διατάξεις, τις εξαιρέσεις και τις αντικρουόμενες ερμηνείες που μοιραία προκύπτουν ανθεί η συναλλαγή.

ΑΝΤΙΘΕΤΩΣ όσο πιο απλό και αδιάβλητο είναι το φορολογικό σύστημα τόσο πιο εύκολη και με μικρότερο κόστος είναι η είσπραξη των φόρων.

ΣΤΗΝ αντιπολίτευση η Νέα Δημοκρατία μιλούσε για επανίδρυση του κράτους. Ως κυβέρνηση δεν έκανε το παραμικρό. Και σήμερα κάτω από το βάρος της αποτυχίας μοιάζει να επιστρέφει ολοκληρωτικά στο παρελθόν επαναφέροντας μέτρα περασμένων εποχών.

ΠΟΥ είναι και αυτά καταδικασμένα να αποτύχουν αν δεν γίνει το αυτονόητο: ένας αποτελεσματικός μηχανισμός ελέγχου που θα οδηγεί στη Δικαιοσύνη όσους πραγματικά διαφεύγουν!