Ορθοπεταλιές ώς τη Γερμανία

«Έστειλα την οικογένειά μου διακοπές και εγώ πήρα το ποδήλατό μου και ξεκίνησα για το Σβάμπαχ της Γερμανίας. Ήταν ένα όνειρο που με έτρωγε να το πραγματοποιήσω». Ο 34χρονος οικονομολόγος από την Καλαμπάκα Σπύρος Νικολογιάννης λέει στις τρεις κόρες του, από τώρα κιόλας που είναι μικρές, ότι πρέπει να ακολουθούν τα όνειρά τους.
O ίδιος αποτελεί ήδη το καλύτερο παράδειγμα αφού με ορθοπεταλιές χιλίων χιλιομέτρων μαζί με τον 23χρονο ξάδελφό του Γιώργο Καντζούρα έφθασε στη Γερμανία. Η πρώτη σκέψη για να «κάνουν κάτι διαφορετικό» ήρθε πριν από έναν χρόνο όταν μεταξύ σοβαρού και αστείου τα δύο ξαδέλφια άρχισαν να σκέφτονται ένα μεγάλο ταξίδι με τα ποδήλατά τους. «Θέλαμε μία διαφορετική περιπέτεια και παράλληλα να λειτουργήσουμε ως μικροί πρεσβευτές του τόπου μας», λέει ο κ. Νικολογιάννης. «Στις αποσκευές μας μάλιστα, εκτός από πολύ κουράγιο είχαμε και μία ρίζα ελιάς, τσίπουρο και παραδοσιακά γλυκά από τα Τρίκαλα τα οποία παραδώσαμε στο δημαρχείο της γερμανικής πόλης Σβάμπαχ».

Όπως εξηγούν τα δύο εξαδέλφια η αρχική ιδέα γεννήθηκε από τη… ζήλεια που ένιωσαν πέρσι, μαθαίνοντας για είκοσι Γερμανούς ποδηλάτες που έκαναν σκυταλοδρομία- ο καθένας τους

ΚΑΙ ΔΩΡΑ

«Εκτός από κουράγιο είχαμε μαζί μας και μία ρίζα ελιάς, τσίπουρο και γλυκά από τα Τρίκαλα, τα οποία παραδώσαμε στο δημαρχείο του Σβάμπαχ»

έκανε είκοσι χιλιόμετρα με το ποδήλατο κάθε ημέρα. «Στην περιοχή μας το ποδήλατο είναι διαδεδομένο, το χρησιμοποιούμε στην καθημερινότητά μας», λέει ο κ. Νικολογιάννης. «Έτσι, αποφασίσαμε να “ανταποδώσουμε” αυτή την επίσκεψη των Γερμανών. Βάλαμε κάτω τους χάρτες και τις διαδρομές, αλλά αλλιώς είναι να σχεδιάζεις κάτι στα χαρτιά και άλλη είναι η πραγματικότητα. Κάθε μας κίνηση έπρεπε να είναι μελετημένη και ήμασταν τελικά έτοιμοι να αντιμετωπίσουμε κάθε δυσκολία».

Ο Γιώργος Καντζούρας, νυν νοσηλευτής και παλιός αθλητής της ποδηλασίας, ανέλαβε την προετοιμασία και των δύο. Έτσι κάθε ημέρα τα δύο ξαδέλφια διάλεγαν τις ειδικές διαδρομές στον Νομό Τρικάλων, έκαναν ειδική διατροφή και ειδική προπόνηση. Η προετοιμασία διήρκεσε 6 μήνες. «Χωρίς αυτή την προετοιμασία δεν θα μπορούσαμε σε καμία περίπτωση να κάνουμε ποδήλατο για 14 ώρες την ημέρα διανύοντας από 150 έως και 200 χιλιόμετρα», λέει ο κ. Καντζούρας.

Σύμμαχος ο καιρός
Οι δύο τολμηροί ποδηλάτες είχαν σύμμαχο στο ταξίδι τους και τον καιρό. «Αποδείχθηκε σχεδόν σε όλη τη διαδρομή μας ότι μας είχε ακολουθήσει ο καιρός της Ελλάδας», λέει ο κ. Νικολογιάννης. «Ήλιος με ελαφρύ αεράκι, ιδανικό για να κάνεις ποδήλατο. Μόνο λίγο πριν φθάσουμε μιας έπιασε βροχή, αλλά κράτησε μόνο λίγη ώρα. Αυτό που δεν θα ξεχάσω πάντως, είναι η υποδοχή που μας επιφύλαξαν οι Έλληνες μετανάστες που μας εντόπιζαν στον δρόμο από την ελληνική σημαία στο αυτοκίνητο που μας συνόδευε. Νιώθαμε να έχουμε εκατοντάδες συνταξιδιώτες».

Ο κ. Νικολογιάννης είναι πατέρας τριών κοριτσιών- τεσσάρων, δύο και ενός έτους. «Με τη σύζυγό μου το συζητήσαμε πολλές φορές. Προσπαθώ να μυήσω και τα παιδιά μου στο ποδήλατο. Προστατεύεις το περιβάλλον, γυμνάζεσαι και κυρίως αισθάνεσαι να είσαι ένα κομμάτι της περιοχής στην οποία βρίσκεσαι. Αναπνέεις κάθε μυρωδιά, ζεις κάθε δευτερόλεπτο. Το ταξίδι κράτησε οκτώ ημέρες και όταν τελείωσε έληξε και η αγωνία της γυναίκας μου, χωρίς τη σύμφωνη γνώμη της οποίας δεν θα ξεκινούσα», λέει. «Όταν μου είπε το ναι τότε άρχισα να προετοιμάζω το ταξίδι. Σε αυτό μας βοήθησε ο Δήμος της Καλαμπάκας αλλά και οι επιχειρηματίες της περιοχής, οι οποίοι κάλυψαν τα έξοδα της αποστολής. Χωρίς αυτή τη βοήθεια το όνειρο θα παρέμενε όνειρο και όχι πραγματικότητα».