Ψαλιδίζουν τη Βοήθεια στο Σπίτι

«Ζω για τις στιγμές που έρχονται στο σπίτι τα κορίτσια του προγράμματος Βοήθεια στο Σπίτι. Μου κάνουν συντροφιά, μου δίνουν θάρρος- τις βλέπω σαν παιδιά μου. Πριν ενταχθώ στο πρόγραμμα έπρεπε να βγαίνω μόνη μου και να πηγαίνω στους γιατρούς και τον ΟΓΑ για να γράφω τα φάρμακά μου. Ήταν για μένα μια διαδικασία πολύ δύσκολη, καθώς δεν μπορώ να περπατήσω και έχω κάνει αλλεπάλληλες εγχειρήσεις στο πόδι μου»…

Η 81χρονη Κυριακή Λαμπίδου ζει μόνη της στην Κομοτηνή, αφού ο άνδρας της και ο γιος της έχουν πεθάνει, ενώ η κόρη της κατοικεί μόνιμα στη Γερμανία. Παρόμοια προβλήματα αντιμετωπίζουν περίπου 120.000 ηλικιωμένοι, καθώς και άτομα με αναπηρίες που λαμβάνουν βοήθεια από το πρόγραμμα Βοήθεια στο Σπίτι. Αρκετοί από αυτούς όμως απειλούνται να μείνουν χωρίς… βοήθεια, αφού λόγω των αυστηρών κριτηρίων της νέας υπουργικής απόφασης διασφαλίζεται μεν η συνέχιση του προγράμματος που ήταν στον αέρα, αλλά μπαίνει μαχαίρι στον αριθμό των ηλικιωμένων και αναπήρων που μπορούν να ωφεληθούν.

Όπως προβλέπεται στην απόφαση που αναμένεται να υπογραφεί τις επόμενες ημέρες, οι Μονάδες Βοήθειας που λειτουργούν με τις τρεις βασικές ειδικότητες (συνήθως έναν κοινωνικό λειτουργό, έναν νοσηλευτή και έναν οικογενειακό βοηθό) δεν θα μπορούν να εξυπηρετούν περισσότερους από 50 ανθρώπους.

«Έως σήμερα ωφελούνται στον Δήμο Μουζακίου από το πρόγραμμα 120 άνθρωποι και από το Πάσχα έως και τον Σεπτέμβριο, που δεκάδες ηλικιωμένοι επιστρέφουν στα σπίτια τους, ο αντίστοιχος αριθμός φτάνει τους 160. Τώρα μας αναγκάζουν να κάνουμε επιλογή και να αρνηθούμε τις υπηρεσίες μας σε τουλάχιστον 70 ανθρώπους» τονίζει στα «ΝΕΑ» η πρόεδρος του Νομαρχιακού Σωματείου Εργαζομένων στον Νομό Καρδίτσας και μέλος του Πανελληνίου Συντονιστικού Οργάνου Εργαζόμενων Βοήθεια στο Σπίτι.

Μείωση αντί για αύξηση
«Στο προσχέδιο της υπουργικής απόφασης αναφέρεται ρητά πως για κάθε ηλικιωμένο θα λαμβάνουμε 1.500 ευρώ ετησίως- συμπεριλαμβανομένου του ΦΠΑ. Για να παρέχουμε όμως αξιοπρεπείς υπηρεσίες, να καλύψουμε τα λειτουργικά μας έξοδα όπως είναι η βενζίνη και για να αγοράσουμε φαρμακευτικές πρώτες ύλες, όπως για παράδειγμα μετρητές σακχάρου, γάντια, βαμβάκια, οινόπνευμα, θα έπρεπε το ποσό αυτό να είναι τουλάχιστον 1.800

ευρώ», λέει ο κ. Ποζιός. Και η Ένωση των Δήμων της χώρας (ΚΕΔΚΕ) έχει επισημάνει την ανάγκη το ποσό για κάθε ωφελούμενο να αυξηθεί στα 2.000 ευρώ.

Τα προηγούμενα χρόνια οι δήμοι υπολόγιζαν τα έξοδα της χρονιάς ανάλογα με τον αριθμό των ανθρώπων που εξυπηρετούσαν, τα οποία και εισέπρατταν. Αυτός άλλωστε είναι και ο λόγος που οι δήμοι ο ένας μετά τον άλλο δηλώνουν πως δεν θα υποβάλουν αίτηση για συνέχιση του προγράμματος, αφού το ταμείο τους είναι ήδη… μείον και συνεπώς δεν τους συμφέρει οικονομικά.

ΛΙΓΟΤΕΡΑ ΧΡΗΜΑΤΑ

Αντί για 2.000 ευρώ για κάθε άνθρωπο που χρειάζεται βοήθεια, το κράτος θα δίνει 1.500

Στον αέρα και οι 4.500 εργαζόμενοι

ΣΤΟΝ… ΑΕΡΑ βρίσκονται μονίμως και οι 4.500 εργαζόμενοι, αφού οι συμβάσεις ορισμένου χρόνου με τις οποίες έχουν προσληφθεί αλλά και η χρηματοδότηση του προγράμματος λήγουν στις 31 Αυγούστου. Και μπορεί μεν με την υπογραφή της νέας υπουργικής απόφασης το πρόγραμμα να πάρει παράταση έως το 2010- στην καλύτερη περίπτωση έως το 2013-, όμως οι υποσχέσεις της κυβέρνησης για οριστική λύση πέφτουν για μία ακόμη φορά στο… κενό.

«Το πρόγραμμα ξεκίνησε το 2002 με συμβάσεις ορισμένου χρόνου και με ημερομηνία λήξης το 2006. Από τότε, οι εργαζόμενοι γινόμαστε μπαλάκι ανάμεσα στα τρία συναρμόδια υπουργεία- Απασχόλησης, Εσωτερικών και Υγείας- με υπουργικές αποφάσεις για παρατάσεις, χωρίς να διαφαίνεται στον ορίζοντα μια οριστική λύση που για μας θα ήταν η μετατροπή των συμβάσεών μας σε αορίστου χρόνου», επισημαίνει ο γενικός γραμματέας του σωματείου εργαζομένων Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης, Κοσμάς Δημόπουλος.