[ ΕΠΙΣΤΟΛΕΣ ] Μάθημα Θρησκευτικών

Ο κ. Διονύσης Σταμάτης, από τον Βόλο, γράφει για το μάθημα των Θρησκευτικών: «Μια πρόβα τζενεράλε έκανε ο κ. υπουργός με το να θέσει προσωρινά προαιρετικό το μάθημα των θρησκευτικών στα σχολεία. Μέτρησε τις αντιδράσεις αρκετών φορέων και έκανε πίσω.

Οι (θεολογικές) σχολές χρειάζονται διότι αποτελούν παράδοση στο εκπαιδευτικό γίγνεσθαι. Πρέπει όμως να αναβαθμιστούν και ως προς τη δομή αλλά και τη θεολογική τους οντότητα. Η έρευνα είναι εντελώς ανύπαρκτη. Άγονη γη. Χρειάζεται έρευνα που να ταυτίζεται με τα προβλήματα της μεταμοντέρνας εποχής και όχι μόνο στείρα αναφορά στην πάλαι ποτέ δόξα του Βυζάντιου. Θεολογία, θεοσοφία, φιλοσοφία, κοινωνικές επιστήμες, να ερευνώνται σε αποτελεσματική κλίμακα ούτως ώστε ο σημερινός διορισμένος θεολόγος να μπορεί να σταθεί μέσα στην τάξη για να μη γίνεται μάθημα της πλάκας ή η ώρα του παιδιού. Ιερείς θεολόγοι διορισμένοι από την Πολιτεία να μην εκμεταλλεύονται την ιδιότητά τους και κάνουν κατήχηση εν ώρα μαθήματος, κάτι μάλιστα που το απαγορεύει η Πολιτεία. Κατήχηση μόνο στους ναούς. Να μη γίνονται διακρίσεις στον συνάνθρωπο και μπαίνουν ταμπέλες όπως άθεος, αλλόθρησκος, άπιστος. Ο Χριστός δεν έκανε διακρίσεις στους ανθρώπους και δεν δίδαξε τη μισαλλοδοξία. Τέτοιο λεξιλόγιο απομακρύνει το ενδιαφέρον του νέου για το μάθημα διότι τον ξεκόβει από τον φίλο του που έχει διαφορετικές απόψεις. Η άγνοια και ο χλευασμός τύπου “ήταν πίθηκος ο παππούς σου; ” που γίνεται στις τάξεις του γυμνασίου από τους θεολόγους σε παιδιά που τόλμησαν να αναφέρουν τις λέξεις “βιολογική εξέλιξη” να σταματήσουν. Επίσης, δεν μπορεί να λύνονται όλα τα θέματα με εξ αποκαλύψεως αλήθειες. Έχει ο σημερινός θεολόγος τα απαιτούμενα εφόδια να απαντήσει και να πείσει με μια φωτισμένη αντίληψη την πρόκληση της κοινωνίας που εκφράζεται και μέσω των νέων; Παλιά βιβλία θεολογικών λύσεων είναι πια στα αζήτητα διότι είναι ξεπερασμένων αντιλήψεων και χωρίς ενδιαφέρον. Η εγκληματικότητα, τα ναρκωτικά, η απαξίωση του ανθρώπου από το σύστημα, τα σημερινά αδιέξοδα των νέων δεν λύνονται με ευχολόγια, λιβάνι και θεολογικές συνταγές. Το μάθημα των Θρησκευτικών βρίσκεται τώρα στο σταυροδρόμι της κριτικής και είναι επιτακτική ανάγκη να επικοινωνεί ουσιαστικά με τον μαθητή.

Τέλος, εντύπωση προκαλεί το μένος και η έχθρα των υπερσυντηρητικών- άνθρωποι που αυτοαποκαλούνται perfecti- απέναντι στον υπουργό. “Αριστερέ διανοούμενε, κρυφοαθεϊστή, κουλτουριάρη αιρετικέ, φωστήρα της ηθικής. Δεν το έκανε το ΠΑΣΟΚ και η Αριστερά, αλλά εσύ γαλάζιε υπουργέ το έπραξες”. Έτσι τον αναθεματίζουν αυτοί οι μασκοφόροι ντελάληδες της ελληνοχριστιανικής Παιδείας».