Ας περιμένει ο καρκίνος

Αυτό θα πει δίλημμα. Επτά εβδομάδες πριν ξεκινήσουν οι Ολυμπιακοί Αγώνες κάθεσαι στο γραφείο του γιατρού ο οποίος σου λέει πως έχεις καρκίνο στα γεννητικά όργανα. Χρειάζεσαι εγχείρηση αλλά αν συμβεί αυτό δεν υπάρχει περίπτωση να εκπληρώσεις το όνειρο μίας ζωής που είναι να συμμετάσχεις στους Αγώνες της Κίνας.

Τους Αγώνες της Αθήνας τους έχασες παρά τρίχα ενώ στο Λονδίνο το 2012 θα είσαι πολύ μεγάλος. Έτσι… Πεκίνο ή τίποτα.

Αυτό ήταν το δίλημμα με το οποίο βρέθηκε αντιμέτωπος ο Έρικ Σαντό, ο Αμερικανός κολυμβητής που συμμετείχε στα προκριματικά των 200 μέτρων πρόσθιο.

«Ήταν ένα όνειρο που έγινε πραγματικότητα με

ΕΙΠΕ

«Ξέρω ότι δεν πρόκειται για ένα κρυολόγημα αλλά για καρκίνο.
Όταν όμως πέφτω στο νερό ξεχνώ τα πάντα. Αυτήν την περίοδο με το κολύμπι νιώθω να δραπετεύω»

το να αγωνιστώ εδώ», λέει ο Σαντό λαχανιασμένος από την προσπάθεια. Και φυσικά του συγχωρούμε την κλισέ έκφραση που χρησιμοποίησε, αφού αυτό που πέτυχε ο 24χρονος αθλητής είναι πραγματικά ένα μεγάλο επίτευγμα.

Είναι ένας αθλητής ο οποίος έχει προγραμματίσει αυτήν την εβδομάδα να υποβληθεί σε εξετάσεις για να διαπιστώσει αν έχει κάνει μετάσταση ο καρκίνος. Και δεν είναι το μόνο που τον απασχολεί καθώς και ο πατέρας του δίνει τη δική του μάχη έχοντας προσβληθεί από καρκίνο στον πνεύμονα.

Το πρώτο πράγμα που έκανε ο Σαντό όταν τερμάτισε δεύτερος στην προκριματική του σειρά«τη μεγαλύτερη μέρα της ζωής μου» όπως είπε – ήταν να κοιτάξει προς την εξέδρα αναζητώντας τον πατέρα του και όλα τα μέλη της οικογένειάς του που τον ακολούθησαν στο Πεκίνο. Μοιράζονται μαζί του το ταξίδι από τον Ιούνιο όταν διαπίστωσε πως υπάρχει ένας όγκος στον όρχι. Η σύντροφός του του είπε να πάει αμέσως σε έναν ειδικό. Η διάγνωση ήταν καρκίνος.

«Δύο ερωτήσεις πέρασαν από το μυαλό μου», λέει. « Η πρώτη ήταν “γιατί εγώ;”. Η δεύτερη ήταν “γιατί τώρα;”».

«Ήθελα να αναποδογυρίσω το γραφείο και να ρίξω μία γροθιά στον γιατρό που μου ανακοίνωσε το δυσάρεστο νέο», εξηγεί ο Σαντό.

Οι επιλογές που του έδωσαν οι γιατροί ήταν να υποβληθεί αμέσως σε επέμβαση ή να παρακολουθείται η κατάστασή του. Τον διαβεβαίωσαν πως η συγκεκριμένη μορφή καρκίνου στον όρχι έχει αργή εξέλιξη, έτσι είχε τη δυνατότητα να αναβάλει την επέμβαση, αρκεί να υποβάλλεται σε εβδομαδιαία τεστ.

Πρώτα όμως έπρεπε να εξασφαλίσει την πρόκρισή του στους Αγώνες, κάτι που δεν ήταν εύκολο με τα προβλήματα που αντιμετώπιζε. Πήγε στα τράιαλς στην Ομάχα και τερμάτισε δεύτερος σημειώνοντας καλύτερη προσωπική επίδοση. Οι χαμηλοί τόνοι που κράτησε στους πανηγυρισμούς εξέπληξαν τους συναθλητές του που τον θεώρησαν κάπως υπεροπτικό μετά το επίτευγμά του να πάει στους Ολυμπιακούς. Μερικές εβδομάδες αργότερα, όταν η ομάδα συγκεντρώθηκε σε προπονητικό καμπ στην Καλιφόρνια για τους Ολυμπιακούς Αγώνες, ο Σαντό αποφάσισε να σταθεί μπροστά τους και να τους πει όλη την αλήθεια.

Κι ενώ θα συμπλήρωνε ουσιαστικά τα νούμερα για την αμερικανική ομάδα στους Αγώνες του Πεκίνου, ο Σαντό έγινε το σύμβολο πολλών συναθλητών του, ενώ δέχτηκε βομβαρδισμό από μηνύματα συμπαράστασης ακόμα και από τον Λανς Άρμστρονγκ, τον επτάκις νικητή του Γύρου της Γαλλίας που νίκησε τον καρκίνο.

Παραδέχεται πως υπάρχουν στιγμές που τον καταλαμβάνει το στρες στο Ολυμπιακό Χωριό. «Δεν πρόκειται για ένα κρυολόγημα αλλά για καρκίνο». Όταν όμως πέφτει στο νερό ξεχνά τα πάντα. «Αυτήν την περίοδο με το κολύμπι νιώθω να δραπετεύω. Το κολύμπι είναι κάτι σαν διακοπές για μένα».


Ταξίδι ζωής για 197 ασθενείς

Ο Χον Ζιμίν ένιωσε τον κόσμο να χάνεται πριν από ενάμιση χρόνο όταν οι γιατροί του ανακοίνωσαν ότι έχει καρκίνο στο νεφρό και του απέμεναν τρεις μήνες ζωής. Ο Ζιμίν όμως όχι μόνο τούς διέψευσε, αλλά βρίσκεται ήδη στο Πεκίνο και παρακολουθεί τους Ολυμπιακούς Αγώνες μαζί με άλλους 197 καρκινοπαθείς από τη Σαγκάη!

Όταν το 2001 το Πεκίνο ανέλαβε τους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2008, ο Σύλλογος Θεραπείας Καρκίνου της Σαγκάης πρότεινε στα μέλη του να εξοικονομούν δύο γιουάν την ημέρα (20 λεπτά) για να μπορούν να καλύψουν τα έξοδά τους και να μεταβούν στο Πεκίνο για να παρακολουθήσουν τους Αγώνες. Η αποταμίευση αποτελούσε ουσιαστικά τον στόχο τους για να ζήσουν τα επόμενα χρόνια και να ταξιδέψουν στο Πεκίνο.

Πάνω από 8.000 μέλη αριθμεί ο σύλλογος και πολλοί από αυτούς βρίσκονταν στην αντίστροφη μέτρηση, σύμφωνα με τις ιατρικές διαγνώσεις.

Ο Γιουάν Ζενπίν πληροφορήθηκε ότι έχει καρκίνο στους λεμφαδένες πριν από 28 χρόνια, δέκα μόλις μέρες μετά τον γάμο του. Σήμερα, στα 59 του, βρίσκεται κι αυτός στο Πεκίνο και ζει τη μαγεία των Ολυμπιακών. «Ο γιατρός μου είχε πει πως θα ζούσα ακόμα έναν χρόνο, όμως φαίνεται πως κατάφερα να αποφύγω τη μοίρα μου!» δήλωσε.

Από τους εμπνευστές του ταξιδιού στο Πεκίνο, ο Λου Χουιτζουάν λέει ότι από τους 198 συμμετέχοντες σχεδόν όλοι έχουν περάσει τα πρώτα πέντε χρόνια μετά τη διάγνωση, που είναι και το πιο κρίσιμο διάστημα.

Η προσπάθεια του συλλόγου συγκίνησε πολλές εταιρείες που προσφέρθηκαν να καλύψουν τα έξοδα του ταξιδιού, παρά το γεγονός ότι πολλοί από τους καρκινοπαθείς είχαν ήδη συγκεντρώσει τα απαιτούμενα χρήματα από τις οικονομίες τους.