Νέοι Δίσκοι

Ροκ από τα σαλόνια ώς τα δάση

Εκεί που περιμένεις το ροκ να αναγεννηθεί από τις στάχτες του, πάει και ξαναζωντανεύει από τα video games. Και οι μεγαλύτερες επιτυχίες έρχονται από τα Guitar Ηero και Rock Βand- νέοι παίκτες, παλιές αξίες. Οι Αerosmith πουλάνε τρελά χωρίς να έχουν καινούργιο άλμπουμ και το avatar του Τζίμι Χέντριξ βάζει φωτιά στα δάχτυλα των επίδοξων «ηρώων της κιθάρας». Αλλά τα πραγματικά καλά νέα έρχονται από αλλού- από καλά άλμπουμ που βγαίνουν. Γιατί πάντα το ζητούμενο θα είναι ένα: έχεις κάτι να πεις; Τότε, όπως και να ΄ναι, θα σ΄ ακούσουν.

Εδώ και λίγο καιρό – όχι πολύ- έχει φτάσει ώς εδώ το τρίτο άλμπουμ των Ζutons και δεν θέλω να περάσει έτσι, απλά επειδή συνωστίζονται πολλά ροκ όμορφα πράγματα τελευταία.

Θα ήταν άδικο για ένα γκρουπ που αποφεύγει σταθερά την πεπατημένη και ξεκινάει από το λιμάνι του Λίβερπουλ για περιπέτειες και όχι για επίδειξη δύναμης, σε μια ροκ «αυτοκρατορία» που βρίσκεται ήδη σε παρακμή. Η περιπέτεια των Ζutons γίνεται ακόμη πιο συναρπαστική- μάλλον επειδή έχουν κατά νου πως τους ακούει ο κόσμος και όχι μόνο το Νησί. Τουλάχιστον αυτό «πιάνω» στο «Αlways Right Βehind Υou» και στο «Ηarder & harder», κομμάτια για να ξεσηκώσουν τα πλήθη, να ανάψουν το πάρτι, να σε πάρουν από το χέρι να σε ξεκολλήσουν από τον «ήρωα της κιθάρας» ή να σε κολλήσουν περισσότερο. Μετά, είναι που μπαίνει το σαξόφωνο και η πονηριά της Άμπι Χάρντνιγκ να τραβήξει τα αγόρια έξω από την παμπ. Οι Ζutons είναι κοσμοπολίτες και δεν θα κάτσουν να σκάσουν για την ευκαιρία που χάθηκε στο δοκάρι. Από το «Υou Could Μake the Four Walls Cry» ώς το «Freak» μεσολαβεί ένας… ωκεανός και μια διαφορετική κουλτούρα. Τίποτε από αυτά δεν τους είναι ξένος τόπος. Ακόμη και αν το ΄70s ροκ είχε τσαλακωθεί από απρόσεκτους χρήστες, οι Ζutons το ξαναπιάνουν έτσι όπως ήταν αποφασισμένοι οι άνθρωποι να αφήσουν το μουσικό τους ένστικτο να ανοίξει τον δρόμο και τίποτε άλλο. Και δεν είναι ροκ πια. Μυστήριο γκρουπ, οι Ζutons… Εκεί φτάσαμε δηλαδή (με τις «επιδόσεις» της βρετανικής σκηνής). Να λέμε «μυστήριο» το γκρουπ που έχει αληθινούς μουσικούς, μουσικές στο μυαλό του και στις μηχανές που δουλεύουν τα τραγούδια του. Όχι μυστήριοι λοιπόν. Ωραίοι! Τώρα που τους ξανακούω, τους χαίρομαι. Θα τους θυμηθώ και στο τέλος της χρονιάς.


Από την άγρια ζούγκλα…

Μια στροφή στην progressive πλευρά του ροκ (και μην πάει ο νους σας στο κακό) μπορεί να οδηγήσει σε ένα πολύ φωτεινό τοπίο. Ροκ να χαρεί η ψυχή και να γίνει πάλι θέμα καυτό.

Τον λόγο έχουν οι γενναίοι και σπουδαίοι Μy Μorning Jacket, που φτάνουν θριαμβευτικά στο πέμπτο άλμπουμ τους Εvil Urges (Rough Τrade) και το ροκ τους εκρήγνυται. Πέρα από τον γιγάντιο ήχο, υπάρχει κι άλλη ζωή, μια ανεξερεύνητη ώς τώρα ζούγκλα από εμπνεύσεις. Και ενώ o Tζιμ Τζέιμς προειδοποιεί evil urges baby, funk και southern, κιθάρες πνίγουν την κραυγή και αναδύουν νέους πρωταγωνιστές σ΄ αυτό το παλιό παραμύθι που άρχισε από το Μέμφις. Όταν επίσης σε έναν δίσκο όλα τα κομμάτια είναι πολύ καλά- αυτό πρέπει να λέγεται.

…στα ψηλά βουνά
Δεν απομακρύνομαι, ανεβαίνω το Μαύρο Βουνό στο Ιn Τhe Future (jagjagwar) των Βlack Μountain, από το Βανκούβερ που κατέβηκαν στη Γη πάνω σε ένα φλεγόμενο άρμα εν μέσω hard rock κατολισθήσεων, μέγα-ροκ χιονοστιβάδων και μέσα σε χαλάζι από διαμάντια. Κανένα ψέμα στην ιστορία τους. Το «Μέλλον» εδώ είναι γραμμένο σε ένα κωδικό που οι περιγραφές δεν θα με συγκινούσαν, αλλά ακόμη μια φορά, η αλήθεια είναι κάτι που μπορείς να ακούσεις. Τα καλά τραγούδια σε ανεβάζουν στην κορυφή όποιου βουνού σ΄ αρέσει.

Να πώς μετά οι Μystery Jets από τη Βρετανία «συγκεντρώνουν» υπομονετικά τις επιρροές τους από τα ΄80ς (εκείνο τον σαλεμένο ποπ ήχο) και με μια εντυπωσιακή (progressive) προσποίηση φτιάχνουν ένα σωστό άλμπουμ- το Twenty Οne (rough trade)- τυχερός αριθμός. Αναζητήστε τον Σιντ Μπάρετ, που ονοματίζουν σαν βασική επιρροή τους και τη heavy folk που υποστηρίζουν σθεναρά. Και ποντάρω ότι η μπάντα αυτή δεν θα βυθιστεί στο hype της στιγμής.


Παίξτε άφοβα

● Το Learning From Falling της Lamya. Η νέα Σαντέ έρχεται από την Κένυα.

● Το Βlack Listed της Νeko Case. Η μούσα της alt country επιστρέφει. Με κλειστά μάτια και μαζί για τον δρόμο. Τhings Τhat Scare Μe- θα άρεσε οπωσδήποτε στον Στίβεν Κινγκ.

● Τo Τijuana Sessions Vol. 3 των Νortec Collective. Τα νεώτερα από τους Νortec Collective- εξαιρετικά, και να πώς το πνεύμα της Τιχουάνα έχει εγκατασταθεί για τα καλά στην καρδιά της electronica. Άλλο ένα γύρο από τεκίλες αμέσως.

● Και μια δόση από northern soul, στο iPod: Linda Jones «Α Last Μinute Μiracle», Valerie @ Βobby Capers «West 4th Street», Τhe Voice Βox «Ι Want it Βack (Υour Love)».