«Θέλω να αφήσω πίσω μου βιβλία – ντοκουμέντα»

Η πόλη της Ουάσιγκτον πρωταγωνιστεί για μια ακόμα φορά στο τελευταίο βιβλίο του Τζορτζ Πελεκάνος με τίτλο «Τhe Τurnaround». Στόχος του συγγραφέα είναι να αφήσει πίσω του μια σειρά από βιβλία που
αφηγούνται ένα μεγάλο κομμάτι της αμερικανικής ιστορίας μέσα από τις περιπέτειες απλών καθημερινών ανθρώπων. «Σε αυτή την πόλη έχω περάσει όλη μου τη ζωή. Θέλω να διηγηθώ την ιστορία της, ν΄ αφήσω ένα ντοκουμέντο. Αν διαβάσεις ένα βιβλίο που διαδραματίζεται το 2004, αφού πεθάνω, θα σου δώσει μια ακριβή εικόνα της Ουάσιγκτον του 2004. Ακόμα και το πώς μιλούν οι άνθρωποι και τις αργκό εκφράσεις που χρησιμοποιούν. Έχω μανία με αυτές τις λεπτομέρειες. Αν γράφω για έναν άνθρωπο που περπατά στον δρόμο τον Απρίλιο του ΄68, και στο διπλανό του σινεμά παίζει μια ταινία, θέλω να σιγουρευτώ ότι η ταινία πράγματι παιζόταν εκείνον τον μήνα. Είναι μια μικρή λεπτομέρεια την οποία οι περισσότεροι αναγνώστες προσπερνούν, αλλά αν είναι λάθος, κάποιος θα βρεθεί να μου το πει».

Στα βιβλία του ο Τζορτζ Πελεκάνος αναλαμβάνει ταυτόχρονα τον ρόλο του κοινωνιολόγου, του αναλυτή και του ιστορικού αφηγητή. Εκτός από τις λεπτομερείς εικόνες και περιγραφές, δυνατό του σημείο είναι πάντα οι διάλογοι. «Έχω καλό αυτί. Με ενδιαφέρει πολύ να ακούω τους ανθρώπους και να θυμάμαι τι λένε. Έτσι ήμουν από παιδί. Έχω κάνει και δουλειές που με βοήθησαν σε αυτό- για πολλά χρόνια ήμουν μπάρμαν, πωλητής παπουτσιών κ.ά. Ήμουν σε συνεχή επαφή με πολλούς και διαφορετικούς ανθρώπους και συζητούσα μαζί του επί ώρες κάθε μέρα. Δεν ήξερα τότε ότι θα γίνω συγγραφέας, αλλά σίγουρα με βοήθησε».

Για να γράψει τα βιβλία του έχει πλήρη πρόσβαση σε ανοιχτές υποθέσεις της αστυνομίας. Έχει παρακολουθήσει υποθέσεις δολοφονίας από τη στιγμή που βρίσκεται το πτώμα μέχρι την ώρα που ομολογεί ο δολοφόνος. «Απέκτησα σεβασμό για τους ντετέκτιβ.

Ήταν πολύ καλοί στο να καταφέρουν τον δολοφόνο να ομολογήσει το έγκλημά του. Αλλά η διαδικασία ήταν μια θλιβερή ιστορία για όλους όσους αναμείχθηκαν.

Νόμιζα πως όταν έπιαναν έναν δολοφόνο θα χαίρονταν, όμως όλοι αισθάνονταν χαμένοι. Αυτό το συναίσθημα επικρατούσε».

Ο Πελεκάνος δεν γράφει μόνο για εγκλήματα, ασχολείται πολύ με τις φυλετικές διαφορές και τις σχέσεις μεταξύ ανθρώπων διαφορετικού χρώματος.

Παρ΄ όλα αυτά τα βιβλία του καταχωρούνται πάντα στην κατηγορία του αστυνομικού μυθιστορήματος.

«Ναι, είμαι ένας περήφανος συγγραφέας αστυνομικών μυθιστορημάτων. Αλλά θα ήταν ωραίο να έγραφε στην ταφόπλακά μου “Έγραψε καλά βιβλία”. Αυτός είναι ο στόχος μου».