Δίκτυο

«Lost» στα βιβλία

Και ενώ στο νησί συνεχίζουν να ψάχνουν για να βρουν την άκρη, οι λόγοι για τους οποίους μας αρέσει το «Lost» αυξάνονται. Ακόμη ένας είναι η Λέσχη Βιβλίων, το Βook Club, που έχει εγκαινιάσει η σειρά στο σάιτ της- http://abc.go.

com/primetime/ lost/index? pn=bookclub. Βρίσκεις όλα τα βιβλία που έχουν «παίξει» στα επεισόδια, από αυτά που κάπου απλώς εμφανίζονται στο σκηνικό έως αυτά που διαβάζει ο Σόγιερ τις… χαλαρές ώρες στην παραλία ή που περνάνε στα γρήγορα από την οθόνη την ώρα της δράσης- σαν ένα κλείσιμο του ματιού των δημιουργών της σειράς στους φαν της. Τζον Στάινμπεκ, Τζακ Κέρουακ, Άγκαθα Κρίστι, Στίβεν Κινγκ, Στίβεν Χόκινγκ, Βλαντίμιρ Ναμπόκοφ είναι μερικοί μόνο από τους συγγραφείς που διαβάζονται στο νησί των Αγνοουμένων. Στη Λέσχη, λοιπόν, τα βιβλία «ανοίγουν» για όλους όσους θέλουν να το ψάξουν πιο πολύ (και είναι οι περισσότεροι, που ανήκουν τελικά στη μεγάλη- παγκόσμια- λέσχη των φανατικών του «Lost»).


Χάνουμε το φεγγάρι…

Μπορεί η κυβέρνηση να κοιμάται τον ύπνο του δικαίου στον Πολιτισμό, αλλά πώς να εξηγήσει κάποιος και την ερώτηση που κατέθεσε η βουλευτής του ΠΑΣΟΚ Μαρία Δαμανάκη για το γεγονός ότι το Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο δεν διαθέτει ιστοσελίδα, κι ας είναι το μεγαλύτερο ελληνικό μουσείο και ένα από τα σημαντικότερα παγκοσμίως; Αυτό είναι το πρόβλημα; Βεβαίως θα ήταν, δηλαδή, αν δεν κόντευε να συμπληρωθεί μήνας από τότε που τα γκαζάκια τα οποία έσκασαν στον Οργανισμό Προβολής Ελληνικού Πολιτισμού έγιναν η αιτία να εξαφανιστεί από το Διαδίκτυο η ιστοσελίδα http://www. culture.gr. Κι έτσι δεν μπορείς να βρεις πια ούτε την παραμικρή πληροφορία για μικρά και μεγάλα μουσεία και αρχαιολογικούς χώρους, έστω και αυτά τα υποτυπώδη που φιλοξενούσε ο συγκεκριμένος κόμβος. Ένα απλό σερφάρισμα θα αναδείκνυε το μείζον πρόβλημα και θα έκανε την ερώτηση να είναι ερώτηση ουσίας. Αλλά όταν η έρευνα δεν είναι σε βάθος, όπως φαίνεται, φτάνουμε να κοιτάμε το δάχτυλο και να χάνουμε το φεγγάρι.


Ξανά στο φως

Το φως του μεσογειακού ουρανού αντίκρυσε ξανά ύστερα από 2.500 χρόνια ένα αρχαίο ελληνικό πλοίο, που βυθίστηκε ανοιχτά της Γέλας και εντοπίστηκε πριν από δύο δεκαετίες. Το ξύλινο σκαρί, μήκους 21 μέτρων, ανελκύστηκε από γερανό και συνέχισε το ταξίδι του στο Πόρτσμουθ της Βρετανίας (όπου ήδη βρίσκεται τμήμα της πλώρης του) για να συντηρηθεί. Τα πρώτα μυστικά του ναυαγίου είχαν εντοπιστεί το 1988, όταν βρέθηκε μικρό τμήμα του φορτίου του με σπάνια ερυθρόμορφα αγγεία. Μετά την ολοκλήρωση των εργασιών οι Ιταλοί σκοπεύουν να δημιουργήσουν μουσείο για το ναυάγιο και τα ευρήματά του. Όπως ακριβώς στην Ελλάδα.


Φιλιά

Μea culpa. Διότι ενώ ήξερα πως το στόρι διαδραματίζεται στο Λος Άντζελες, παρασύρθηκα από το δελτίο Τύπου του γραφείου διανομής και από τη σελίδα στο Ιnternet και στην κριτική μου 24/7/08 έγραψα Νέα Υόρκη. Πάντως σημασία έχει ότι το «Μidnight kiss» του Άλεξ Χόλτριτζ σκίζει, κόβοντας μέσα στο Σαββατοκύριακο, σε μία και μόνο αίθουσα, το τρομερό νούμερο των 1.700 εισιτηρίων. «Αναζητώντας ένα φιλί τα μεσάνυχτα» λοιπόν. Η καλύτερη κομεντί της χρονιάς. Δεν ξέρω για εσάς, εγώ θα το ξαναδώ!