[ Δρόμοι ]

Το σύνδρομο…
… της τσαγκαροδευτέρας είχε εξηγηθεί. Μια παγκόσμια έρευνα από το Ινστιτούτο Μόνστερ έχει διαπιστώσει πως αν δυσκολευόμαστε να ανοίξουμε το μάτι το πρωί της Δευτέρας κι αν στριφογυρίζουμε ανήσυχα στο κρεβάτι μας το βράδυ της Κυριακής, φταίει το άγχος που νιώθουμε στη σκέψη πως ξημερώνει άλλη μια εβδομάδα σκληρής δουλειάς. Και πάνω που ελπίζαμε πως, τώρα πια που ξέρουμε την αιτία αυτού του συνδρόμου, ίσως να βρούμε και τη λύση του, έρχονται κάποιοι κακοήθεις να μας στερήσουν τη μοναδική νύχτα που πέφτουμε ξέγνοιαστοι στο κρεβάτι μας- όταν ξημερώνει Κυριακή. Η κατάργηση…
… της κυριακάτικης αργίας προβάλλεται σαν πανάκεια για τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι εμπορικές επιχειρήσεις και σαν διευκόλυνση για τους καταναλωτές που δεν προφταίνουν να κάνουν τα ψώνια τους. «Ήδη από τον δέκατο έβδομο αιώνα, κάποια ευφάνταστα πνεύματα έλεγαν ότι οι εργαζόμενοι πρέπει να δουλεύουν επτά ημέρες την εβδομάδα, προκειμένου “να πλουτίσει η κοινωνία”», λέει ο Γάλλος συνδικαλιστής ηγέτης Ζοζέφ Τουβενέλ στο περιοδικό «Εξπανσιόν». «Σήμερα, κάποια άλλα τέτοια πνεύματα θέλουν να μας κάνουν να πιστέψουμε πως όλα θα πάνε καλύτερα αν σπρώχνουμε το καροτσάκι με τα ψώνια μας όλες τις ημέρες της εβδομάδας». Τι θα απογίνει όμως έτσι ο ελεύθερος ανταγωνισμός; Οι μεγάλες επιχειρήσεις γρήγορα θα καταβροχθίσουν τις μικρές που δεν θα έχουν την οικονομική δυνατότητα να μένουν ανοιχτές και τις Κυριακές. «Ένα κατάστημα που δουλεύει την Κυριακή ενώ οι ανταγωνιστές του μένουν κλειστοί, αποκτάει έτσι ένα σημαντικό μερίδιο της αγοράς», εξηγεί ο οικονομολόγος Ξαβιέ Τιμπό. «Όμως, αν όλα τα καταστήματα έμεναν ανοιχτά την Κυριακή, αυτό δεν θα άλλαζε τίποτα». Το πραγματικό πρόβλημα δεν βρίσκεται εκεί.

Το παράδειγμα…
… της Γερμανίας είναι χαρακτηριστικό. Το 2003, η νομοθεσία που καθόριζε αυστηρά το ωράριο λειτουργίας των εμπορικών καταστημάτων χαλάρωσε σημαντικά. Έκτοτε, οι Γερμανοί μπορούν να κάνουν τα ψώνια τους έως αργά, το απόγευμα του Σαββάτου και την Κυριακή. Ποιο ήταν το αποτέλεσμα; Δεν άλλαξε τίποτα ούτε στην κατανάλωση ούτε στο πορτοφόλι των Γερμανών. Η προστιθέμενη αξία, η απασχόληση και η μισθοδοσία των καταστημάτων έμειναν απαράλλαχτες. Ας πάρουμε την περίπτωση των καταστημάτων επίπλων. «Οι καταναλωτές εξακολουθούν να αγοράζουν έπιπλα για παιδικά δωμάτια ανάλογα με τον αριθμό των παιδιών τους, με την ηλικία τους και με το μέγεθος της κατοικίας τους και όχι επειδή μπορούν να τα ψωνίσουν και την Κυριακή», λέει ο Ξαβιέ Τιμπό. «Εκείνο που καθορίζει τα ψώνια τους είναι πάντα το εισόδημά τους». Και ό,τι πάρουν από αυτό το εισόδημα οι έμποροι μένει το ίδιο, είτε το πάρουν σε έξι είτε σε επτά μέρες.

Ο μοναδικός…
… λόγος λοιπόν για την αναστάτωση στην κυριακάτικη ραστώνη μας είναι προφανής: πρόκειται για μια παραχώρηση στα μεγάλα εμπορικά μονοπώλια που θα τα βοηθήσει να αποκτήσουν ακόμη πιο δεσπόζουσα θέση στην αγορά εις βάρος των μαγαζιών της γειτονιάς. Γι΄ αυτό, ποτέ την Κυριακή!