Δίκτυο

Κοντός ψαλμός…

Ποιος ξέρει τι ακριβώς συμβαίνει. Μέχρι τώρα, αξιόπιστα στελέχη της παραγωγής με διαβεβαίωναν ότι η ταινία του Θόδωρου Αγγελόπουλου «Η σκόνη του χρόνου» προορίζεται για το επίσημο διαγωνιστικό πρόγραμμα. Στην αρχή των Καννών και στη συνέχεια, επειδή δεν είχε ολοκληρώσει τα οπτικά εφέ, της Βενετίας. Χθες, ύστερα από τηλεφωνική επικοινωνία, ο Γιώργος Παπαλιός, πρόεδρος του Ελληνικού Κέντρου Κινηματογράφου και στο παρελθόν ο στενότερος παραγωγός του Αγγελόπουλου, μου έλεγε- ύστερα μάλιστα από σχετική στιχομυθία με τον σκηνοθέτη- πως ο Αγγελόπουλος θέλει η ταινία του να προβληθεί εκτός διαγωνιστικού προγράμματος. Θα μου πείτε, έχει καμία σημασία; Επί της ουσίας, ουδεμία.

Άλλωστε συνήθως τα Χρυσά Λιοντάρια δεν συμπίπτουν με τις κριτικές και τα ταμεία. Καλή να είναι η ταινία και όλα τ΄ άλλα απλώς εφήμερα χωρίς αξία. Πάντως, αν είναι έτσι, τότε ο δρόμος του Νίκου Παναγιωτόπουλου και της ταινίας του «Αθήνα- Κωνσταντινούπολη» θα είναι ευκολότερος. Τρίτη 29 Ιουλίου, με την ανακοίνωση του προγράμματος της Μόστρας θα ξέρουμε πού ο ένας και πού ο άλλος. Κοντός ψαλμός, αλληλούια!


Η πεθερά της ελπίδας

Είναι τόση η οικονομική ξηρασία στο υπουργείο Πολιτισμού (αυτό δεν πιπιλά συνεχώς σαν καραμέλα;), που μέσα στην ντάλα του καλοκαιριού ο υπουργός Πολιτισμού έσπευσε να συναντηθεί με τον υπουργό Οικονομικών για να καταφέρει να εξασφαλίσει τα προς… επιβίωση του υπουργείου, εν όψει της κατάργησης του ειδικού λογαριασμού (τα έσοδα δηλαδή από τα κέρδη του ΟΠΑΠ). Στον κορβανά του ανεπισήμως φέρεται να έβαλε 20 εκατ. ευρώ και «ένα επιπλέον ποσό ώς το τέλος του χρόνου» να έχει να πορεύεται. Επισήμως δε εξέφρασε «την παράκληση, την ελπίδα, ότι ενώ σήμερα το ποσοστό συμμετοχής των δαπανών του υπουργείου Πολιτισμού στον εθνικό προϋπολογισμό είναι γύρω στο 0,65%, κάποια στιγμή να έφτανε στο 1%». Για να δούμε λοιπόν. Αυτά τα επιπλέον θα τα αξιοποιήσει στον Πολιτισμό ή πάλι θα φτάσει να κατηγορεί τους προηγούμενους για ελλείμματα; Να αισιοδοξούμε; Διότι ως γνωστόν η ελπίδα πεθαίνει πάντα τελευταία, και γι΄ αυτό δεν πρέπει να την κάνεις πεθερά.
Διευκρινίσεις (εις ευήκοα ώτα)

Δεν έληξε μόνον σε πρώτο βαθμό η δικαστική διαμάχη για τα πνευματικά δικαιώματα του Νίκου Καζαντζάκη, αλλά και σε δεύτερο βαθμό το Εφετείο Αθηνών δικαίωσε τον θετό γιο της Ελένης Καζαντζάκη, έναντι των εγγονών του συγγραφέα, όπως διευκρίνισε ο ίδιος με αφορμή το ρεπορτάζ για το «Κυνήγι… νεκρών συγγραφέων» στο χθεσινό φύλλο. Ο ίδιος μιλά και για τρεις κινηματογραφικές- αλλά και άλλες τηλεοπτικές- παραγωγές που βασίστηκαν στα έργα του Καζαντζάκη «Ο Χριστός ξανασταυρώνεται», «Βίος και Πολιτεία του Αλέξη Ζορμπά» και «Ο τελευταίος πειρασμός». Οι διευκρινίσεις πάντα είναι χρήσιμες γιατί εμπλουτίζουν τις γνώσεις μας για έναν τόσο διεθνή και όμως τόσο «άγνωστο» άνθρωπο εν τέλει- ηθελημένα άραγε και από ποιους;- και στον τόπο του. Ίσως τις ακούσει και η επίσημη Πολιτεία και κάπως φιλοτιμηθεί να αναδείξει περισσότερο το έργο τού μόνου ίσως Έλληνα πεζογράφου που πουλάει σταθερά, χρόνια τώρα, χιλιάδες αντίτυπα κάθε χρόνο σε όλο τον κόσμο.