[ ΑΝΑΛΩΣΙΜΑ ] Ο εχθρός είναι εντός

Σε ένα ωραίο ορεινό δρομάκι του Υμηττού, κοντά σε στρατόπεδο, είχα δει την άνοιξη κάτι βαρέλια στη σειρά, βαμμένα κόκκινα, με ένα μικρό τενεκεδάκι κρεμασμένο δίπλα. Είχαν μέσα νερό, για πυρόσβεση σε περίπτωση πυρκαγιάς. Δεν μπορώ να μην τα σκέφτομαι τώρα που σε όλη τη χώρα έχουν ανάψει φωτιές.

Άραγε στον Υμηττό ασκούνται οι φαντάροι στο σβήσιμο φωτιάς με το τενεκεδάκι, κι όταν αδειάζουν τα βαρέλια τα ξαναγεμίζουν; Και πώς τα καταφέρνουν, που ήταν και τρύπια μερικά; Πάντως η παράταξη των έστω τρύπιων βαρελιών αποδεικνύει ότι ακόμα και με πρωτόγονα μέσα ο στρατός ασχολείται με το σβήσιμο πυρκαγιών.

Παρηγορητικό, αν σκεφτείτε ότι κοντέψαμε να καούμε τις προάλλες από τα άλλα στρατιωτικά, τις οβίδες της ΠΥΡΚΑΛ που στο τσακ γλίτωσαν τις φλόγες. Από την άλλη μεριά, ο στρατός αυτός διαθέτει τα τελειότερα οπλικά συστήματα για πόλεμοαμυντικό εννοείται-, αλλά πάντως όλα με την τελευταία λέξη της μόδας και της τεχνολογίας και πανάκριβα φυσικά. Κάπως σαν να αγοράζαμε εμείς κάθε σεζόν ολόκληρη την κολεξιόν του Γκούτσι ή της Πράντα, με τη διαφορά ότι δεν τη φοράμε ποτέ, γιατί περιμένουμε κάποια επίσημη περίσταση, έναν γάμο, ένα κοκτέιλ που δεν έρχονται, και την επόμενη σεζόν ξανά χρυσοπληρώνουμε ολόκληρη την κολεξιόν, για να έχουμε σε ώρα ανάγκης, και φτου κι απ΄ την αρχή.

Είμαστε οι καλύτεροι πελάτες του κόσμου σε οπλικά συστήματα, και είναι κρίμα για τα Γκούτσι και τα Πράντα, που θα μας κολάκευαν περισσότερο.

Ετοιμαζόμαστε διαρκώς για την επίθεση που θα γίνει απέξω, ενώ ο εχθρός που καταστρέφει τη χώρα κάθε καλοκαίρι βρίσκεται εντός, και τον πολεμάμε με τρύπια βαρέλια και τενεκεδάκια, μεγάλα λόγια και βαριά συναισθήματα.