[ ΑΝΑΛΩΣΙΜΑ ] Χαμένα στη μετάφραση

Oύτε παραγγελία να τον είχαμε τον κύριο Γκρουέφσκι, με την ιταμή, την προκλητική, την κατάπτυστη επιστολή του. Αχ, πώς βγήκαν οι λέξεις οι τρομερές, στίλβουσες από το οπλοστάσιο των πολιτικών, πώς ξαναβρήκαν οι άνθρωποι την αλκή τους… Με 40 Κελσίου, μια ιταμή κ.λπ., κ.λπ. επιστολή Γκρου- για συντομία, μπορεί να λέγεται και σκέτο γκρρραλλάζει αμέσως το κλίμα με τα σκάνδαλα, και τις αποκαλύ- ψεις, και όλη αυτή τη σαπίλα που μας τριγυρίζει τόσες ημέρες, εβδομάδες, μήνες… Μας συσπειρώνει, μας ευλογεί με την περιβόητη έξωθεν απειλή, μας στέλνει στα εθνικά μετερίζια, στο στοιχείο πολλών ειδικών, αναλυτών, επιστημόνων, ιστορικών, βουλευτών, που αγάλλονται σε διάφορους ραδιοφωνικούς σταθμούς, αστράφτοντας και βροντώνταςβίρτουαλ, εννοείται· κατά τα άλλα ξηρασία-, κεντώντας με τις φράσεις. Μορφωμένοι άνθρωποι, βρε παιδί μου!

Τους θαυμάζεις. Όχι σαν τα παιδιά τα αγράμματα, που δεν ήξεραν τι θα πει «ανθρωποειδές» και «ψεγάδι». Κρίμα όμως τόσες ωραίες και σπουδαίες λέξεις να πηγαίνουν χαμένες, να τις καταλαβαίνουμε μόνο εμείς, διότι υπάρχει κίνδυνος να χάνονται στη μετάφραση:

πώς να το πεις το ιταμός, το κατάπτυστος ή το άλλο, που άκουσα από έναν βουλευτή: «επαίσχυντη μειοψηφία» (οι Σλαβομακεδόνες στην Ελλάδα); Τώρα, το πώς μια μειοψηφία μπορεί να είναι «επαίσχυντη», επίσης δύσκολα μεταφράζεται, αλλά εξαρτάται και σε ποιες γλώσσες θέλεις να το μεταφράσεις. Γιατί σε ορισμένες γλώσσες μπορεί η έννοια της μειοψηφίας να περιλαμβάνει και την έννοια της επαίσχυντης. Δηλαδή, μια μειοψηφία να πρέπει να αισχύνεται μόνο και μόνο επειδή είναι μειοψηφία και κατά συνέπεια να πρέπει να εξαφανιστεί με το που καταλαβαίνει πόσο μειοψηφία είναι. Στα ελληνικά πάντως, επειδή είμαστε πολιτισμένος λαός, δεν το έχουμε έτσι, γι΄ αυτό και χρησιμοποιούμε και τις δύο λέξεις για να το εκφράσουμε. Διαφορετικά θα μπορούσαν να μας παρεξηγήσουν.