Φαινόμενα

Έλα να πάμε στο νησί…

Κοσμικοί γάμοι και βαφτίσια σε αυθεντικό νησιώτικο τοπίο και αυθεντικοί νησιώτες για τηλεοπτικό ντεκόρ
Πάρτι-ζ Μυκόνου, άλλα γάμου και άλλα βαφτισίου, παρουσιάζονται στο «Η Ελλάδα παίζει» του Αlter και ο αρμόδιος βαθμολογητής εμφανίσεων ανακοινώνει την κρίση του μετά σχολίων: «Η κυρία τάδε, με συνολάκι total gold, φουστάνι με κρόσσια που κάνει ωραίο και παιχνιδιάρικο στα νησιά με τον αέρα, αλλά 9 ο βαθμός της, γιατί έχει τα μαλλιά της κάτω και δεν πάνε με το κόσμημα στον λαιμό».

Μετά έρχεται η σειρά άλλης κυρίας. «Εδώ δεν θα βαθμολογήσω εγώ, αλλά ο Πρόδρομος». Η κυρία φοράει ένα τσουβαλάτο ριχτό με ζώνη αμπιγιέ, που υποτίθεται δίνει στυλ, αλλά δεν είναι του γούστου του Πρόδρομου, που δικαιολογεί τη χαμηλή βαθμολογία του: «Η κυρία δείνα μας έχει συνηθίσει να φοράει πολύ ωραιότερα φουστάνια από αυτό». «Αααα, όχι», παρεμβαίνει ο ειδικός και εντεταλμένος φουστανολόγος της εκπομπής, Τάσος Ρούσσος, «μην ξεχνάμε, νησί είναι». Τον κοιτάζει ο Πρόδρομος με δέος, αλλά μοιάζει να μην αντιλαμβάνεται με το πρώτο τι εννοεί. «Βαθμολογούμε διαφορετικά για το νησί;», ρωτάει ευλόγως ο νησιώτης, που δείχνει να μην κατανοεί τις λεπτές διαφορές του dress code.

Άλλωστε, βρέθηκε με ρόλο στα κοσμικά και τα τηλεοπτικά μέσω του εγκλεισμού του επί δίμηνο και βάλε στο Μπιγκμπραδερόσπιτο. Έγινε φίρμα ακριβώς γι΄ αυτό που είναι: ένας νησιώτης, με την ανάλογη «ακατέργαστη» συμπεριφορά. Εκτινάχθηκε στη δημοσιότητα, όχι γιατί διαθέτει οποιοδήποτε ταλέντο ή γνώση, αλλά γιατί επί δίμηνο έπαιζε τον εαυτό του στην τηλεόραση. Για τον Πρόδρομο και για οποιονδήποτε έχει μεγαλώσει εκτός του αθηναϊκού κέντρου, η ιδιαίτερη πατρίδα τους δεν είναι τόπος διακοπών. Είναι τα σπίτια τους και ο ενδυματολογικός κώδικας για γιορτές και γάμους παραμένει ίδιος: φορούν τα καλά τους.

Ακριβώς γι΄ αυτό, ήρθαν για ένα δευτερόλεπτο αντιμέτωπες δύο «γλώσσες». Η μία με την εμπειρία του πραγματικού, την εμπειρία του νησιώτη Πρόδρομου για το καλό ντύσιμο, βίωμα που κουβαλάει από τα παιδικά του ερεθίσματα. Και η άλλη, η γλώσσα της μόδας, του στάιλινγκ, του «εκλεπτυσμένου» κώδικα, που αφορά το ντύσιμο του κοσμικού θιάσου και την οποία γνωρίζει και εκφέρει μόνον ο «ειδικός».

Ήταν μια υπέροχη, στιγμιαία αποτύπωση των μεγάλων αντιφάσεων της πραγματικότητας που πολτοποιείται στα τηλεοπτικά πάνελα για να μετατραπεί σε έναν ομοιόμορφο διασκεδαστικό χυλό. Η άποψη του αυθόρμητου, αδαούς (επί των ενδυματολογικών) νησιώτη- που θεωρεί ότι στους γάμους φορούν τα καλά τους και όχι τσουβαλάτα φουστάνια της άνεσης και σαγιονάρα (έστω χλιδάτη και ακριβοπληρωμένη)- υποχώρησε μπροστά στην αυθεντία του στυλίστα. Υπερίσχυσε η άποψη του ειδικού της μόδας, γνώστη του ενδυματολογικού κώδικα ενός μικρού αθηναϊκού κύκλου, ο οποίος βαθμολογείται για την επιμέλειά του στην κατανάλωση του…στυλ, καθώς περιφέρεται από τις δεξιώσεις των Αθηνών μέχρι τους «νησιώτικους» γάμους με το ακριβοπληρωμένο ψευδο-couler local. Άλλωστε και ο Πρόδρομος ως couler local (ο λαϊκός τύπος της ελληνικής υπαίθρου) καταναλώνεται από την τηλεόραση του glossy αχταρμά.


Τηλε-ψευδογκλαμουριά

Το θέαμα μιας τηλεοπτικής στιγμής απέδωσε ιδανικά τον χρυσό κανόνα των καταναλωτικών εποχών μας: κοσμικοί σε ψευδονησιώτικο γάμο με ψευδοαπλό ντύσιμο και νησιώτες περιβεβλημένοι την τηλεοπτική ψευδογκλαμουριά που παριστάνουν τους κοσμικούς. Δεν είναι θαύμα;