«Τα καράβια του έκαψε» αλλά φωτιά δεν έβαλε

Πάρτι στο Ηρώδειο γίνεται; Ο Νίκος Πορτοκάλογλου είπε να γιορτάσει τα 30 του χρόνια στη μουσική. Και για να νιώσουμε πιο παρεΐστικα έστρωσε το χαλί στη σκηνή, έβαλε και έναν καναπέ και άρχισε να παρασύρει το κοινό του (ηλικίας από 30 έως…) στο δικό του «Ταξίδι» έως και μετά τα μεσάνυχτα, σε μια συναυλία που προσπάθησε να τα χωρέσει όλα, φρεσκαρισμένα μέσα από ενδιαφέρουσες ενορχηστρώσεις και «πειραγμένες» εκτελέσεις, χωρίς όμως να αποφύγει στιγμές αμηχανίας.

Ο χρόνος κυλούσε μπρος και πίσω. Από το «Πάλκο» στο «Κλείνω κι έρχομαι» και στον «Άσωτο υιό» και κάπου ανάμεσα να προβάλλει Πορτοκάλογλου από τα παλιά- μέσω βίντεο- για να έρθει στη συνέχεια η ολοκαίνουργια «Στροφή», ένα μπιτάτο κομμάτι, και «Δε σε συγχωρώ».

Η παρέα μεγαλώνει. Η Βασιλική Καρακώστα στην «Αστροπαλιά», ο Οδυσσέας Τσάκαλος με τη «Σταδίου» των Φατμέ. «Δεν είναι αργά για θαύματα» θα υποστηρίξει η Ανδριάνα Μπάμπαλη, ενώ λίγο μετά θα μπει στο κάδρο και ο Χάικ Γιατζιτζιάν και το «Ποτάμι». Ο Νίκος Ζιώγαλας θα θυμίσει τους ηλικίας 20 ετών «Αγνοούμενους», ενώ η «Γιορτή» και «Ό,τι δεν σε σκοτώνει» θα κλείσουν το κάπως υποτονικό πρώτο μέρος που δεν κατάφερε να απογειώσει όσους είχαν σπεύσει στο -όχι γεμάτο- Ηρώδειο.

«Τα καράβια μου καίω» και ο ρυθμός ανεβαίνει στην αρχή του δεύτερου μέρους. «Δεν μένω πια εδώ» (με το κουαρτέτο Ηχώ να κάνει τη διαφορά) και η Ελευθερία Αρβανιτάκη να ανάβει φωτιές με το «Τι φταίει». «Μπλέξανε οι γραμμές μας» και παρούσα η Χαρούλα Αλεξίου να διαβάζει τους στίχους στο «Κλείσε τα μάτια», στα «Ψέματα» και στο «Πες το κι έγινε» που πήρε χρώμα Ανατολής. «Βαλκανιζατέr», «Δίψα», «Κύματα» και «Τι έχει μείνει από τη φωτιά».

Στο ανκόρ «Να με προσέχεις», «Αχ θάλασσα μου σκοτεινή» και μια παιδική χορωδία να μας αποχαιρετά με το «Καλοκαιράκι» και «Μαζί μου έλα πάνω από τα σύννεφα».