Το θρίλερ της ζωής της είχε χάπι εντ

Στην αρχή όλα έδειχναν υπέροχα. Κι έπειτα όλα ανατράπηκαν. Η κανακεμένη θυγατέρα που ήθελε να σώσει τη χώρα της από τη διαφθορά γίνεται όμηρος ανταρτών, χάνεται για χρόνια στη ζούγκλα, η αγωνία για τη ζωή της κορυφώνεται, κι εκεί όπου όλα μοιάζουν χαμένα, το φινάλε θα αιφνιδιάσει τους πάντες. Η ζωή της Ινγκρίντ Μπετανκούρ έχει όλα τα συστατικά για κινηματογραφική ταινία.

Ευτυχισμένα χρόνια. Η Μπετανκούρ γεννήθηκε το 1961 στην Μπογκοτά. Ο πατέρας της, υπουργός Παιδείας και κατόπιν πρεσβευτής στην Unesco, ανήκε στην κολομβιανή ιντελιγκέντσια. Η μητέρα της ήταν βασίλισσα της ομορφιάς. Βάφτισε τις δύο τις κόρες Αστρίντ και Ινγκρίντ διότι λάτρευε τα παραμύθια του Άντερσεν και τις μεγάλωσε με αρχές και πολυτέλεια στο Παρίσι. Η Ινγκρίντ σπουδάζει πολιτικές επιστήμες, στη σχολή γνωρίζει και τον πρώτο της σύζυγο, μετέπειτα πατέρα των δύο παιδιών της. Χάρη σε αυτόν αποκτά και τη γαλλική υπηκοότητα.

Η υποδοχή της στη Γαλλία ήταν πανηγυρική:
επίσημη υποδοχή από τον ίδιο τον Νικολά Σαρκοζί, δείπνο στα Ηλύσια Πεδία…

Η στράτευση. Τέλη της δεκαετίας του 1980, η Κολομβία ζούσε έναν εφιάλτη. Ο πόλεμος ανάμεσα στην κολομβιανή ελίτ (με τη στήριξη της Ουάσιγκτον) και τα παντοδύναμα καρτέλ των ναρκωτικών κόστιζε καθημερινά ζωές. Το 1990, η Μπετανκούρ αφήνει πίσω σύζυγο και παιδιά και εγκαθίσταται στην Μπογκοτά. Εκλέγεται βουλευτής μοιράζοντας στα φανάρια προφυλακτικά, με σύνθημα «ας προστατεύσουμε την Κολομβία από το ΑΙDS της διαφθοράς». Όλα τής χαμογελούν: Το 1998, σε ηλικία 37 ετών, εκλέγεται θριαμβευτικά γερουσιαστής.

Η αρχή του εφιάλτη. Το 2001, η Μπετανκούρ δημοσίευσε στη Γαλλία μία αυτοβιογραφία που δεν έγινε δεκτή και με τον καλύτερο τρόπο στην Κολομβία. Φράσεις όπως «Ανακαλύπτω πόση ελπίδα εμπνέει η παρουσία μου και μόνο», απέσπασαν χλευαστικά προσωνύμια όπως «η Ιωάννα της Λωραίνης των Άνδεων». Η Μπετανκούρ ήταν όμως αποφασισμένη: θα έθετε υποψηφιότητα στις προεδρικές εκλογές. Αντίπαλός της είναι ο Αλβάρο Ουρίμπε. Εκείνη τάσσεται υπέρ των διαπραγματεύσεων με τους αντάρτες των Ένοπλων Επαναστατικών Δυνάμεων της Κολομβίας (FΑRC), εκείνος τηρεί αδιάλλακτη στάση. Στις 23 Φεβρουαρίου του 2003, αγνοώντας τις προειδοποιήσεις των αρχών, κάνοντας περιοδεία στις περιοχές των ανταρτών, η Μπετανκούρ συλλαμβάνεται όμηρος- μαζί της, και η υποψήφια αντιπρόεδρός της, Κλάρα Ρόχας.

6 χρόνια κακουχίας. «Είναι μια στιγμή πολύ δύσκολη για μένα. Ξαφνικά, ζητούν σημάδια ζωής και σου γράφω γεμάτη ένταση σε αυτό το κομμάτι χαρτί. Σωματικά, είμαι σε κακή κατάσταση. Δεν μπορώ να φάω, τα μαλλιά μου πέφτουν. Δεν έχω όρεξη για τίποτα… Η ζωή εδώ δεν είναι ζωή, είναι μια θλιβερή σπατάλη χρόνου… Για χρόνια σκεφτόμουν πως όσο ήμουν ζωντανή έπρεπε να συνεχίσω να ελπίζω. Δεν έχω πια τις ίδιες δυνάμεις…». Η επιστολή της Ινγκρίντ Μπετανκούρ προς τη μητέρα της δόθηκε στη δημοσιότητα τον Δεκέμβριο του 2007. Ήταν τα πρώτα σημάδια ζωής της Γαλλοκολομβιανής πολιτικού από το καλοκαίρι του 2003.

Η διάσωση. Ξαφνικά, κι ενώ όλες οι μεσολαβητικές προσπάθειες έδειχναν να πέφτουν στο κενό, το βράδυ της Τετάρτης 2 Ιουλίου, ο Κολομβιανός υπουργός Άμυνας ανακοίνωσε πως η Ινγκρίντ Μπετανκούρ και 14 ακόμα όμηροι των FΑRC, συμπεριλαμβανομένων τριών Αμερικανών πολιτών, είναι ελεύθεροι. Η οργάνωση της επιχείρησης διαρκεί μήνες ολόκληρους, γίνεται σε στενή συνεργασία με τις ΗΠΑ αλλά εν πλήρει αγνοία των Γάλλων. Ένας αποστάτης πείθει τους αντάρτες να συγκεντρώσουν σε συγκεκριμένο σημείο τους πολυτιμότερους ομήρους τους. Οι πορείες μέσα στη ζούγκλα διαρκούν έναν μήνα. Το ελικόπτερο που προσγειώνεται για να τους παραλάβει μοιάζει να ανήκει σε μη κυβερνητική οργάνωση, τα μέλη του πληρώματός του, όλοι μυστικοί πράκτορες, έχουν κάνει ακόμα και μαθήματα ηθοποιίας. Οι αντάρτες εξουδετερώνονται, οι όμηροι είναι ελεύθεροι, το ελικόπτερο «κοντεύει να πέσει» από τις εκδηλώσεις χαράς. Με Σαρκοζί. Η Ινγκρίντ Μπετανκούρ έφτασε χθες το απόγευμα στο Παρίσι με το ίδιο αεροσκάφος της γαλλικής κυβέρνησης που μετέφερε κοντά της, την Πέμπτη στην Μπογκοτά, τα δύο παιδιά της. «Όλη η Γαλλία χαίρεται. Αγαπητή Ίνγκριντ, καλωσήρθατε, η Γαλλία σας αγαπά», της είπε ο πρόεδρος Νικολά Σαρκοζί, ο οποίος την υποδέχθηκε στο αεροδρόμιο μαζί με τη σύζυγό του Κάρλα Μπρούνι, με αγκαλιές, φιλιά και πολλά χαμόγελα. Παίρνοντας με τη σειρά της τον λόγο, με φωνή πνιγμένη από τη συγκίνηση, η Μπετανκούρ δήλωσε ότι είναι «ευτυχισμένη που αναπνέει τον αέρα της Γαλλίας». Και πρόσθεσε καταχειροκροτούμενη από τους παρευρισκομένους στο αεροδρόμιο: «Χρωστώ τα πάντα στη Γαλλία. Έκλαψα πολύ από θλίψη και αγανάκτηση. Σήμερα κλαίω από χαρά».


«Δεν γυρίζεις ποτέ εντελώς σελίδα…»

«Είναι πολύ παράξενο να βρίσκεσαι από την άλλη πλευρά του καθρέφτη, να ζεις όλα εκείνα που είχαν ζήσει πριν οι άλλοι μαζί σου. Εύχομαι στην Ινγκρίντ Μπετανκούρ να ξεπεράσει αυτή τη δοκιμασία, όπως την ξεπέρασα και εγώ, αν και δεν γυρίζεις ποτέ εντελώς τη σελίδα. Παραμένεις εσαεί πρώην όμηρος». Η γυναίκα που κάνει αυτά τα σχόλια στην ιστοσελίδα του γαλλικού περιοδικού «Νouvel Οbservateur» ξέρει για τι μιλάει, αφού η δημοσιογράφος Φλοράνς Ομπενά απήχθη στο Ιράκ μαζί με τον μεταφραστή της στις 5 Ιανουαρίου 2005 και παρέμεινε στα χέρια των απαγωγέων της έως τον Ιούνιο του ίδιου έτους.

Πώς πρέπει να νιώθει σήμερα η Ινγκρίντ Μπετανκούρ; «Εγώ περίμενα τη στιγμή εκείνη έξι μήνες, όχι έξι χρόνια, ήταν όμως πραγματικά η πιο ευτυχισμένη ημέρα της ζωής μου. Νιώθεις τέτοια ευτυχία που πράγματι μεταμορφώνεσαι. Αυτό το είδαμε άλλωστε με την Μπετανκούρ, τη μεταμόρφωση. Βέβαια, η μεγάλη διαφορά με τις εικόνες που δίνουν στη δημοσιότητα οι απαγωγείς οφείλεται και στο γεγονός ότι παίζουν με αυτό, σε δείχνουν στη χειρότερη δυνατή κατάσταση για να ασκήσουν πίεση».

Η συγκίνηση. Η Ομπενά δηλώνει πως εκπλήσσεται με τη συγκίνηση που νιώθει για κάποια που δεν έχει συναντήσει ποτέ. Η σκέψη της όμως πάει και «σε αυτούς που έμειναν πίσω, στους άλλους ομήρους… Εσύ είσαι ελεύθερος, συνειδητοποιείς την τύχη σου, αλλά ζεις με αυτό το άγχος, φοβάσαι τόσο μην κάνεις κάποια γκάφα που θα μπορούσε να τους βλάψει.

Ένα κομμάτι σου παραμένει μαζί τους. Και το γεγονός ότι η Μπετανκούρ απελευθερώθηκε με στρατιωτική επιχείρηση καθιστά τη θέση των άλλων ομήρων ακόμα πιο επισφαλή».