ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΣΤΙΣ ΜΑΤΙΕΣ Ήρθε… λιμός!

O λόγος στους αναγνώστες. Ο Θάνος Νικολαΐδης, Σοφούλη 16, Γιαννιτσά, γράφει:

«Ξαφνικά, οι βασικές τροφές δεν επαρκούν για τους λαούς. Δεν παράγει (;!)

πρώτες ύλες ο πλανήτης, κλείνουν οι κάνουλες, έρχεται πείνα, οι πληθυσμοί θα υποφέρουν. Ρίξαμε μια ματιά στα μέσα παραγωγής. Πολλά και σύγχρονα. Απέραντες οι εκτάσεις παραγωγής σιταριού, ρυζιού…

Ποιοι κουμαντάρουν τον κόσμο. Αυτοί που παράγουν και πωλούν όπλα. Σε λαούς “προηγμένους”, που θα φαγωθούν μεταξύ τους με σύγχρονα μέσα εξόντωσης. Στρατοί με πανάκριβα οπλικά συστήματα και αεροπλάνα, λαοί που στερούνται παιδεία και υγεία για να τα…

στήνουν σε προστάτες που δεν φαίνονται. Πουλάς, λοιπόν, σε Τούρκους και Έλληνες μαχητικά και εισπράττεις. Τι να πουλήσεις σε πρωτόγονους λαούς της Αφρικής; Βέλη και δόρατα;

Έχεις στις αποθήκες σου μεταλλαγμένα. Η βιομηχανία σου παράγει και οι επιστήμονες δουλεύουν. Πρέπει τα λεφτά να βγουν. Να διαδοθούν σε κάθε γωνιά της γης τα προϊόντα σου, να πάρεις στα χέρια σου τη διατροφή των πληθυσμών του πλανήτη. Εσύ, που έχεις το μαχαίρι και το πεπόνι, οι ΗΠΑ, που κουμαντάρουν τον κόσμο. Για να δρομολογήσουν τα προϊόντα στη διεθνή αγορά, πρέπει να υπάρξει ζήτηση. Και πώς να έρθει η ζήτηση που ο κόσμος, καχύποπτος και πονηρεμένος, λέει όχι στα μεταλλαγμένα; Κάτι μεγάλο και σοβαρό οφείλουν να δρομολογήσουν οι Αμερικάνοι και το κάνουν.

Το σοφίστηκαν, το βρήκαν, το δρομολόγησαν.

“Έρχεται λιμός” ξεφώνισαν, και ο κόσμος τρόμαξε. Το είπε η Διεθνής Τράπεζα, το άρπαξαν τα παπαγαλάκια. Αυτό ήταν. Στήνεται το κλίμα, διαμορφώνονται συνειδήσεις, η σκέψη ωριμάζει. Το μήνυμα έφτασε σε κάθε γωνιά της γης. Ουρές για ρύζι, διαγκωνισμοί για αλεύρι. Η τρομοκρατία πέρασε. Κέρδισες την ψυχή του αντιπάλου; Τον νίκησες. Μεταλλαγμένα (made in USΑ) και να δεις που οι λαοί δεν θα πεινάσουν.

Φτηνή και άφθονη τροφή (μεταλλαγμένη) και τα στομάχια θα γεμίσουν. Οι αποθήκες θα αδειάσουν. Τα θησαυροφυλάκια θα γεμίσουν. Αυτός είναι ο κόσμος- έτσι τον θέλουν».

OΚυρ.Μυρωνίδης, Αϊντχόβεν, γράφει: «Είμαι της κλάσεως του 1945. Μεγάλωσα στη Νέα Ελβετία. Διάβασα το άρθρο του Λ. Παπαδόπουλου και νοστάλγησα μαζί του, όπως συχνά κάνω με τα άρθρα του, τις παιδικές μας εποχές. Τα ποδηλατάδικα του τότε. Θυμάμαι επίσης ότι απαγορευόντουσαν τα δίκυκλα στο κέντρο της Αθήνας! Μακάρι τώρα να απαγορεύανε τα αυτοκίνητα.

Στέλνω αυτή την επιστολή επειδή στο άρθρο του γράφει και για το Αϊντχόβεν της Ολλανδίας με τα ποδήλατα. Από το 1974 ζω στην Ολλανδία. Έχω γίνει λάτρης του ποδηλάτου. Στην οικογένειά μας, δύο παιδιά, η γυναίκα μου κι εγώ, έχουμε ο καθένας δύο ποδήλατα. Ένα πρόχειρο και ένα καλό για βόλτες και για μεγάλες αποστάσεις. Αυτό είναι νορμάλ εδώ. Μιλάνε για περίπου 17 εκατομμύρια ποδήλατα στην Ολλανδία!! Σε μια πόλη σαν την Αθήνα θα μπορούσαν σιγά-σιγά να ξεκινάγανε να φτιάχνουν ποδηλατοδρόμους, π.χ. στον παραλιακό, που άνετα μπορείς να κάνεις ποδήλατο από το Στάδιο Ειρήνης και Φιλίας μέχρι και τη Βουλιαγμένη χωρίς να λαχανιάσεις».