[ Πρόσωπα ] Μια έκδοση, σαν προδοσία

Πάνε δύο μήνες που η Μαρίνα Πετρέλλα έχει παραιτηθεί από τη ζωή. «Ξέρετε, μπορεί κανείς να πεθάνει από θλίψη», λέει η Ελίζα, η μεγαλύτερη από τις δύο κόρες της.

«Όχι στην έκδοση της Μαρίνας Πετρέλλα», γράφει το πλακάτ της διαδηλώτριας Κρατείται σε απομόνωση στο ψυχιατρείο του Βιλζουίφ, στη Γαλλία. Μεταφέρθηκε εκεί από τη φυλακή, αφού οι γιατροί διαπίστωσαν ότι πάσχει από «σοβαρότατη κατάθλιψη» και ότι διέρχεται μια «ειλικρινή και πολύ ανησυχητική αυτοκτονική κρίση». Η 54χρονη Ιταλίδα πίνει μόνο λίγο νερό και ο οργανισμός της εξασθενεί συνεχώς. Προτιμάει να πεθάνει παρά να την θάψουν ζωντανή σε κάποια ιταλική φυλακή: «Το πένθος», λέει, «είναι το τελευταίο δώρο αγάπης που θα μπορέσω να κάνω στις κόρες μου».

Η Μαρίνα Πετρέλλα είναι πρώην μέλος των Ερυθρών Ταξιαρχιών και κατέφυγε στη Γαλλία το 1993 χάριν του λεγόμενου «δόγματος Μιττερράν». Ο πρώτος σοσιαλιστής πρόεδρος της Γαλλίας είχε χορηγήσει το 1985 ένα άτυπο άσυλο, μια καινούργια ευκαιρία σε όσους απαρνούνταν την τρομοκρατία των «μολυβένιων χρόνων». Όμως μετά τις επιθέσεις της 11ης Σεπτεμβρίου 2001, το γαλλικό κράτος πήρε πίσω τον λόγο του και την πλήρωσαν δύο πρόσφυγες- ο πανεπιστημιακός Πάολο Περσικέττι, ο οποίος εκδόθηκε το 2002, και μετά ο συγγραφέας Τσέζαρε Μπαττίστι, ο οποίος το 2004 διέφυγε στη Βραζιλία. Η Μαρίνα συνελήφθη πέρυσι τον Αύγουστο. Εργαζόταν στην κοινωνική πρόνοια, αφού είχε περάσει 15 χρόνια ξαναχτίζοντας τη ζωή της στη Γαλλία. «Ο Πάολο, ο Τσέζαρε, η Μαρίνα, και μετά;» γράφουν τα πανό των υποστηρικτών της, που διαδηλώνουν κάθε εβδομάδα από τις 9 Ιουνίου που ο πρωθυπουργός Φρανσουά Φιγιόν υπέγραψε το ένταλμα έκδοσης της Πετρέλλα. Η «Λιμπερασιόν» και η «Λε Μοντ» υποστηρίζουν την υπόθεσή της. «Η Γαλλία ατιμάζεται αρνούμενη το άτυπο άσυλο που είχε χορηγήσει εν πλήρη γνώσει όλων των κατηγοριών που βάραιναν αυτούς τους ανθρώπους», λέει η δικηγόρος της, η οποία έχει προσφύγει στο Συμβούλιο της Επικρατείας, αλλά λέει πως δεν τρέφει αυταπάτες. Η Μαρίνα έχει καταδικαστεί ισόβια όχι ως αυτουργός, αλλά ως μέλος της ηγεσίας των Ερυθρών Ταξιαρχιών στη Ρώμη και επειδή δεν κάρφωσε κανέναν πρώην σύντροφό της- άρα δεν «μεταμελήθηκε».

Από την απομόνωση, η Μαρίνα έστειλε στον σύζυγό της, τον Άχμεντ Μερακσί, πατέρα της δεύτερης κόρης της, μια φωτογραφία με θάλασσα και ήλιο. Από πίσω έγραψε: «Θα μπορούσε να είναι η θάλασσα της Κρήτης, αλλά δεν θα την δούμε ποτέ. Περάσαμε καλές και κακές στιγμές, αλλά δεν είναι η ώρα για απολογισμούς, ας αρκεστούμε που τις ζήσαμε. Τώρα, σου ζητώ να φροντίσεις να μεγαλώσει η Έμμα με υγεία, όχι υπάκουη ή επαναστάτρια, αλλά με υγεία, με καλές αρχές. Όσο για σένα, είσαι ο τελευταίος άνδρας που αγάπησα… όπως σου το είχα υποσχεθεί».