Πήγαμε

«Είμαστε ακόμα ζωντανοί στη σκηνή…»

Η μουσική παράσταση «Χσκηνής. Αυτά που κάψαν το σανίδι» του Σταμάτη Κραουνάκη στο Ηρώδειο και η συναυλία της Χαρούλας Αλεξίου στο Καλλιμάρμαρο «έκλεισαν» με τραγούδια το κέντρο της Αθήνας
Δεν ξέρω πώς να το αρχίσω. Φοβάμαι πως θα γίνω- άλλη μία φορά…- μελό. Φοβάμαι πως δεν θα μπορέσω να μεταφέρω στο χαρτί αυτή τη βραδιά. Που ήταν μια από τις ομορφότερες που έχω ζήσει στο Ηρώδειο.

Εκείνο που μπορώ να πω είναι πως ο Σταμάτης Κραουνάκης έκανε αυτό που γούσταρε. Αφήνοντας μεγαλόψυχα και διακριτικά στην άκρη τον συνθέτη Κραουνάκη, ανέβασε στη σκηνή του Ρωμαϊκού Ωδείου αυτό που έχει αγαπήσει περισσότερο στη ζωή του: το θέατρο. Και το αποθέωσε. Μέσα από τα τραγούδια του θεάτρου. Κι αυτό που έκανε, το έπραξε με σοφία. Χωρίς την έλλειψη μέτρου που κάποτε τον συνοδεύει. Σε μια παράσταση που κράτησε, με το διάλειμμα, τρεισήμισι ώρες αλλά που κανέναν, νομίζω, δεν κούρασε. Που εγώ θα ΄θελα να κρατούσε άλλο τόσο. Γιατί ήταν η ζωή μας όλη.

Ο Κραουνάκης στο «Χ- Σκηνής. Αυτά που κάψαν το σανίδι» που ετοίμασε για το Φεστιβάλ Αθηνών, συνέδεσε την Καλουτά με την Τανάγρη και τον «Όμηρο» του Μπίαν και του Θεοδωράκη με το επιθεωρησιακό «Καλέ πατώνεις» του ΄25. Και το αποτέλεσμα δεν ήταν πλίνθοι, κέραμοι… Αλλά μια εξαιρετική μουσική παράσταση. Απλή- με μια πασαρέλα στημένη στη μέση και με όλες τις εισόδους γοργές και μετωπικές, από την κεντρική καμάρα- αλλά ε-κρηκτι-κή. Με γερά, μαγικά δεμένους τους κρίκους της. Από ΄κεί και πέρα, τι να πω; Πως η «κομέρ» Ουζουνίδου είναι ηθοποιός με στόφα; Ότι ο Χρήστος Στέργιογλου ήταν η χάρη προσωποποιημένη στα παλαιά- «Νινέτα, Νανίνα…», «Ριρίκα» κ.λπ.;

Η Κατιάνα Μπαλανίκα να θυμίζει ευτυχισμένες στιγμές «Μέδουσας». Η Μάρω Κοντού με την βαθιά, πάντα ερωτική φωνή, να μας κλείνει το μάτι με την «Μαύρη Φορντ». Ο Γιώργος Μαρίνος να ξεσηκώνει το Ηρώδειο με Χατζιδάκι και να μας παρασύρει στη δίνη του βαλς της «Πορνογραφίας». Η Ζωή Φυτούση συγκινημένη να μας θυμίζει το «Μαντολίνο» του Χατζιδάκι. Χατζιδάκις- το υπέροχο «νανούρισμα» του «Ματωμένου γάμου»- κι από την λυρική Σόνια Θεοδωρίδου. Ο εκθαμβωτικός Γρηγόρης Βαλτινός να αστράφτει και να βροντάει με Θεοδωράκη και μετά να πετάει το σακάκι και να ρίχνει, με το «Στρώσε το στρώμα σου για δυο», και μια ζεϊμπεκιά που κατέληξε σε συρτάκι. Και, μετά, ο Δημήτρης Μπάσης, αντάξιος διάδοχος του Ξυλούρη, στο «Φίλοι κι αδέλφια» απ΄ το «Μεγάλο Τσίρκο» των Καμπανέλλη- Ξαρχάκου και κόκκινα μαντίλια να βγαίνουν από τους κόρφους των κοριτσιών και των αγοριών της «Σπείρας Σπείρας» που στήριξε βασταγερά- ογκόλιθος σύμπνοιας- όλη την παράσταση.

Και η Μάρθα Βούρτση να δίνει ένα μάθημα τι

ΙΝFΟ

Το «Χ- Σκηνής.
Αυτά που κάψαν το σανίδι» προτάθηκε να επαναληφθεί στο «Πειραιώς 260» τον Σεπτέμβριο.

εστί θεατρικό τραγούδι με τα τραγούδια του Μίκη από τον «Όμηρο» που πρώτη τραγούδησε. Και η Μάρθα Φριντζήλα απολαυστική, σαν φιγούρα του Γκέοργκ Γκρος, να μπλέκει το «Άννα μην κλαις» του Μικρούτσικου με μια γαλλική εκδοχή του «Τραγουδιού των κανονιών» των Μπρεχτ- Βάιλ- τι καταπληκτικές ιδέες!

Και μετά ήρθαν τα δύσκολα…

Μπορώ να μη συγκινηθώ όταν με γυρίζουν στο ΄73 και στη σκηνή είναι, από τα παιδιά του «Ελεύθερου Θεάτρου» και της «Ελεύθερης Σκηνής», η Άννα Παναγιωτοπούλου με τουαλέταφουφούλα και το μαλλί «αχτένιστο»; Και «Συνέβη στην Κατίνα» και «Αλλαγή κι απάνω τούρλα» και η ατάκα «Σιγά, βρε παιδιά! Μέσα στην εκκλησία;». Και μετά ο Λάκης Λαζόπουλος και να σείεται το θέατρο, και «Λυσιστράτη», και πρόσθετοι «εκσυγχρονιστικοί» στίχοι- «Τους Κωστάκη και Γιωργάκη και το γένος Μητσοτάκη τα πετάμε στο νερό»-, και Λάρισα και «Επι-θεώ» και πώς να μη συγκινηθώ όταν τα ΄χω ζήσει εκείνα τα πρώτα του Θεσσαλικού;


Δάκρυα και αποθέωση

Στο φινάλε τα πιο δύσκολα…

Ο Λαζόπουλος να κατεβαίνει στην ορχήστρα «σουρωμένος» και να δίνει το μικρόφωνο στην Σπεράντζα Βρανά, που δεν μπορεί πια να ανεβεί στη σκηνή και την έχουν στον θώκο και τη φωτίζει ο προβολέας. Και πώς να μην τρέχουν τα δάκρυα όταν την ακούς να τραγουδάει «Το τραμ το τελευταίο» και «Το μονοπάτι» και τη βλέπεις από ταυτόχρονη λήψη κάμερας στον τοίχο;

Και η κορωνίδα:

Η Κυρία Άννα Καλουτά- η Πρώτη, άλλοι, ανάλογου μεγέθους, δεν υπάρχουν πια- να βγαίνει, στηριζόμενη α λα μπρατσέτα από τα αγόρια της «Σπείρας Σπείρας» και έπειτα από τον Λάκη και τον Σταμάτη, και να τραγουδάει το εμβληματικό της «Ευζωνάκι γοργό» και «Μ΄ αρέσεις, μ΄ αρέσεις», χωρίς να έχει χάσει το χιούμορ και το κέφι της και, κατόπιν, «Είμαστε ακόμα ζωντανοί» και να πεταγόμαστε όρθιοι και να πέφτει το θέατρο. Ε, ΠΩΣ να μη συγκινηθώ;

Και, μετά, φινάλε με όλους επί σκηνής. Και, ακόμα και στο τέλος- τέλος, πώς να μη συγκινηθώ και να μη σπάσω τα χέρια μουπου όλοι τα σπάσαμε…- στο χειροκρότημα, που μένει ο Κραουνάκης μόνος του και κουρδίζει μια παλιά λατέρνα και να ακούγεται κάτι λίγο απ΄ το «Αυτή η νύχτα μένει»;

Δεν μπορώ άλλο…


20.000 στο Καλλιμάρμαρο για τη Χαρούλα

Για δύο «Λυκαβηττούς» ξεκίνησε η Χαρούλα Αλεξίου και Καλλιμάρμαρο της έλαχε μετά το άνοιξε- κλείσε του δημάρχου Αθηναίων. Άλλα τα έβγαλε πέρα παλικαρίσια, κι ας μη χρησιμοποίησε όλο το στάδιο. Κοντά 20.000 άνθρωποι έδωσαν το «παρών», συμμετείχαν σαν μια μεγάλη χορωδία, χόρεψαν, άναψαν χιλιάδες αναπτήρες από την αρχή, όταν τραγούδησε τη «Συναυλία» των ΑντύπαΝικολακοπούλου και άρχισε τον διάλογο με το κοινό, λέγοντάς: «Είστε ο πιο ωραίος ουρανός που είδα ποτέ». Η συναυλία άρχισε στις 22.00 με την Ανδριάνα Μπαμπάλη και στη συνέχεια πήρε τη σκυτάλη ο πρώην Πυξ Λαξ Μπάμπης Στόκας, που προσέφερε στο κοινό έναν εξαιρετικό «Νότο». Από το σημείο που έβγαιναν οι αθλητές, ψηλά, στο τέλος του πέταλου, βγήκε αμέσως μετά η Χαρούλα Αλεξίου, τραγουδώντας την «Μπαλάντα της Ιφιγένειας». Καταχειροκροτούμενη κατέβηκε τα σκαλάκια και τραγούδησε τη «Νεφέλη», με το κοινό να την αποθεώνει. Είπε πως θεωρεί τη συναυλία προσωπική της υπόθεση και την αφιέρωσε στον αδελφό της Γιώργο- που ήταν παρών. Στιγμή συγκινητική, έφερε δάκρυα στα μάτια της Χαρούλας, που ήταν ίσως πιο ήρεμη και πιο γοητευτική από κάθε άλλη φορά. Αντύπας, Μάλαμας («Τσιγάρο ατέλειωτο»), Μικρούτσικος («Πίστα από φώσφορο» και «Ερωτικό»«Πιρόγα») βρήκαν θέση στο πρόγραμμά της. Όμως, ξεσήκωσε το κοινό και με τα λαϊκά της, ιδιαίτερα με την «Γκαρσόνα». Σε μια υπερπαραγωγή

ΙΝFΟ

Απόψε εμφανίζεται στις Σέρρες, αύριο στην Ξάνθη, την Τετάρτη στο Θέατρο Γης της Θεσσαλονίκης και στις 4 Ιουλίου στο Παγκρήτιο Φεστιβάλ στο Ηράκλειο.

φωτισμών, έδωσε την πιο προσωπική συναυλία της. Και στην πράξη ήταν προσωπική, καθώς είπε πολλά τραγούδια σε μουσική ή στίχους δικούς της. Στο δεύτερο μέρος, η Χαρούλα Αλεξίου και ο Μπάμπης Στόκας βρέθηκαν μαζί επί σκηνής. Ο κόσμος πήγε μπροστά ενθουσιασμένος. Οι κερκίδες γέμισαν κέφι και χορό.

Προς το τέλος, οι τρεις (Αλεξίου-Μπάμπαλη-Στόκα)

μαζί, τραγούδησαν των Πυξ Λαξ τις «Παλιές Αγάπες».

Και στο φινάλε, η Χαρούλα τραγούδησε το «Σ΄ ακολουθώ» του Λοΐζου, με όλο το πέταλο του Καλλιμάρμαρου να ακολουθεί σαν μια χορωδία μυριάδων.