ΒΑΣΑΝΙΣΜΟΙ ΚΑΙ ΑΛΛΕΣ ΤΕΧΝΙΚΕΣ

Οι άνθρωποι των μυστικών υπηρεσιών, α λα μπρατσέτα συχνά με τους ψυχιάτρους (οι τελευταίοι ενδιαφέρονταν κυρίως για τη θεραπεία της βαριάς κατάθλιψης) ουδέποτε σταμάτησαν να πειραματίζονται με τεχνικές «πλύσης εγκεφάλου», όπως η «απομόνωση των αισθήσεων», ο «λευκός θόρυβος» και τα καθοδηγητικά «κρυφά μηνύματα». Ορισμένες από αυτές τις τεχνικές, κατά τη διάρκεια, αλλά και μετά τη λήξη του Ψυχρού Πολέμου οικειοποιήθηκαν διάφορες διαφημιστικές εταιρείες και παραθρησκευτικές οργανώσεις για να προσηλυτίσουν και να χειραγωγήσουν οπαδούς ή και απλώς για να δελεάσουν καταναλωτές. Βέβαια – σημειώνει ο Στρίτφιλντ- η ψύχωση με την «πλύση εγκεφάλου» είχε και μια σειρά από παράπλευρες απώλειες. Πολλοί αθώοι έπεσαν θύματα κακοδικίας, επειδή κατηγορήθηκαν ως άβουλα όργανα σατανικών δυνάμεων. Δεν αποδείχτηκε ούτε μία περίπτωση ριζικού και αμετάκλητου επαναπρογραμματισμού με οιαδήποτε τεχνική «πλύσης εγκεφάλου». Αντίθετα – αν μπορείτε να παρηγορηθείτε με την ιδέα- παραμένουν πάντοτε αποτελεσματικά τα «Πέντε Στάδια» της ανάκρισης, όπως τα περιγράφει το 1486 ο Μέγας Ιεροεξεταστής Νικολά Έμερικ στο εγχειρίδιό του: «Το πρώτο αφορούσε την απειλή για χρήση του “μηχανήματος” βασανισμού. Αν αυτό το τέχνασμα δεν απέδιδε, ο κρατούμενος σε δεύτερο στάδιο οδηγούνταν στον θάλαμο και του το έδειχναν. Το επόμενο στάδιο ήταν να αφαιρέσουν τα ρούχα του για να τον προετοιμάσουν και το αμέσως επόμενο ήταν να τον βάλουν να καθήσει στο μηχάνημα και να τον δέσουν.

Μόνο αφού είχαν ολοκληρωθεί τα τέσσερα στάδια, και ενώ στο μεταξύ είχαν ομολογήσει οι περισσότεροι κρατούμενοι, έπρεπε να ακολουθήσουν τα βασανιστήρια. Σύμφωνα μ΄ όλες τις ενδείξεις, η πιο αποτελεσματική μέθοδος βασανισμού ήταν η εκτόξευση απειλής για βασανισμό».