[ ΑΝΑΛΩΣΙΜΑ ] Ο κολοσσός της Λευκωσίας

Το πιο φωτογραφημένο άγαλμα της Κύπρου είναι ο κολοσσός του Μακαρίου, στο προαύλιο της Αρχιεπισκοπής στη Λευκωσία. Δεν ήταν δύσκολο να πάρει τον τίτλο, ποιο άλλο άγαλμα 10 μέτρα ψηλό και αναλόγως φαρδύ, σε τόσο μικρό χώρο, διαθέτει η πόλη; Όπου και να το έβαζες θα ήταν εντυπωσιακό, στη μικρή παλιά πόλη με τα στενά δρομάκια είναι και κάπως τρομακτικό.

Βέβαια εγώ το πρωτοείδα νύχτα και μου είχε έρθει απότομα, σε κάποια βόλτα, χρόνια πριν στη Λευκωσία, αλλά και μέρα να το δεις δεν είναι ό,τι πιο καλαίσθητο.

Πιο ψηλό κι από το μέγαρο, σε κλίμακα καταθλιπτική για το περιβάλλον, κι άλλο τόσο φαρδύ και συμπαγές με το ποδήρες ράσο. Ούτε έχει τίποτα επάνω του από το τόσο χαρακτηριστικό μειδίαμα ισορροπιστή του Μακάριου. Ο παπάς που υπήρξε ηγέτης, εμφανίζεται σαν αξεπέραστος θεός.

Νιώθεις ασήμαντος περνώντας δίπλα του, νιώθεις κάτι παραπάνω από βαριά την παρουσία του, εξίσου και την απουσία του. Μπορεί να σκεφτεί κάποιος άνθρωπος, κάτω από αυτή την κυριολεκτικά ασήκωτη σκιά, ότι όσο τεράστιος κι αν ήταν ο Μακάριος, κάποια επιτεύγματά του θα μπορούσαν να ιδωθούν διαφορετικά στη σημερινή κατάσταση; Μπορεί κανείς να κάνει κριτική μπροστά σε τέτοιο βουνό μπρούτζου, να σχηματίσει οποιαδήποτε ιστορική σκέψη; Έχουμε υπερβολικό πάθος με τους πολιτικούς στην Ελλάδα- και την Κύπρο- αλλά η ιδέα της κυπριακής Εκκλησίας να τον πάει στο ύπαιθρο, στη Μονή Κύκκου, όπου μπορεί να ενισχύσει και τον ορειβατικό τουρισμό, είναι θαυμάσια.

Θα γίνει αξιοθέατο σαν εκείνα τα κεφάλια των Αμερικανών πολιτικών που είναι σκαλισμένα σε βράχο, κι η Λευκωσία ίσως αποκτήσει νέο σήμα κατατεθέν: το παλιό βενετσιάνικο κάστρο που είναι χωρισμένο στα δυο, ελληνικό και τουρκικό τμήμα. Ειδικά αν καταφέρει να τα ενώσει.