Ο Πλούτος αλλάζει φύλο

Ο Νίκος Χαραλάμπους επανέρχεται με τον Θεατρικό Οργανισμό Κύπρου στον «Πλούτο» του Αριστοφάνη αναθέτοντας σε γυναίκα ηθοποιό τον επώνυμο ρόλο
«Μία σκληρή, μελαγχολική και οργισμένη παρακαταθήκη του Αριστοφάνη στην ανθρωπότητα, σχετικά με τη γελοιότητα κάθε σοβαροφανούς διεκδίκησης της απαλλαγής μας από την πενία ως πανάκειας για την εν γένει σωτηρία μας»: έτσι βλέπει τον «Πλούτο» ο σκηνοθέτης Νίκος Χαραλάμπους, ο οποίος επανέρχεται με τον Θεατρικό Οργανισμό Κύπρου στην κωμωδία του Αριστοφάνη, είκοσι οκτώ χρόνια μετά, με γυναίκα ηθοποιό όπως και στο πρώτο του ανέβασμα- την εκλεκτή Αννίτα Σαντοριναίου αυτή τη φορά- στον επώνυμο ρόλο.

Ο Νίκος Χαραλάμπους πρωτοανέβασε τον «Πλούτο» στην Λευκωσία, με

ΙΝFΟ

Επίσημη πρώτη: 2 Ιουλίου, στο Αμφιθέατρο Μακάριου Γ΄ στη Λευκωσία. Στις 16 Ιουλίου στο Ηρώδειο (τηλ. 210-
3272.000). Εισιτήρια: 80, 60, 40, 30, 20, (μειωμένο) 15, 10 ευρώ.

τον ΘΟΚ και πάλι, το 1980. Η παράσταση παίχτηκε και στην Αθήνα, στον Λυκαβηττό, στο πλαίσιο του Φεστιβάλ Αθηνών, το επόμενο καλοκαίρι.

Ο τυφλός γέροντας, που δεν είναι άλλος από τον θεό Πλούτο, βρίσκει το φως του, στην έσχατη από τις σωζόμενες κωμωδίες του Αριστοφάνη, με τη βοήθεια του φτωχού αγρότη Χρεμύλου- πλάι του, ο δούλος του Καρίων, ταλαίπωρος αλλά έξυπνος και αστείος- ο οποίος αναλαμβάνει να αποδώσει κοινωνική δικαιοσύνη ενώ όλοι- με πρώτους και καλύτερους τους φαύλους – σπεύδουν να επωφεληθούν. Διαφορετική άποψη έχει η δύσμορφη Πενία, η οποία είχε μέχρι τότε εγκατασταθεί στα σπίτια των αγροτών της Αττικής και εμφανίζεται για να υπερασπιστεί με σθένος τα ηθικά οφέλη τού να είναι κανείς φτωχός- η βασική αντίθεση στην οποία στηρίζεται το έργο. Με τη νέα τάξη πραγμάτων στήνεται ένα γαϊτανάκι το οποίο αποτυπώνει την κοινωνία της εποχής του Αριστοφάνη, που, στη δίψα της για πλούτο, πάρα πολύ μοιάζει με τη δική μας, πράγμα που καθιστά εξαιρετικά επίκαιρο το έργο. O Νίκος Χαραλάμπους ανεβάζει την παράσταση, όπως και το 1980, σε μετάφραση και με στίχους Κωστή Κολώτα, με σκηνικά και κοστούμια Γιώργου Ζιάκα και μουσική Μιχάλη Χριστοδουλίδη. Τις χορογραφίες υπογράφει ο Ισίδωρος Σιδέρης, τη μουσική διδασκαλία η Εύη Αυξεντίου, τον σχεδιασμό φωτισμών ο Γιώργος Κουκουμάς.

Τον ρόλο του Καρίωνα θα ερμηνεύσει ο Νεοκλής Νεοκλέους, του Χρεμύλου ο Ντίνος Λύρας, της Πενίας η Στέλα Φυρογένη. Στη διανομή, επίσης: Γιώργος Μουαΐμης, Έλενα Παπαδοπούλου, Αχιλλέας Γραμματικόπουλος, Ανδρέας Τσουρής, Νιόβη Χαραλάμπους, Χάρης Κκολός, Σταύρος Λούρας, Ανδρέας Βασιλείου.
Η παράκρουση της φυλής

«Εσύ, εγώ, ο άλλος, ο ουρανός, το χώμα, το χρώμα, η έκφραση. Ο ανήσυχος ύπνος, το δημαγωγικό ξύπνημα, ο κωμικοτραγικός μόχθος, η ροκ Πενία, ο τυφλός Πλούτος…», σημειώνει ο σκηνοθέτης Νίκος Χαραλάμπους δίνοντας ποιητικά τις παραμέτρους τής παράστασής του. «Ποιητικό χάος. Έρημος. Μπαλωμένη μαγεία, ξεχασμένη. Ένας άδειος κύκλος. Άνυδρος. Η μίζερη ζωή της γραφικής υπαίθρου ως εφιάλτης. Η παράκρουση της φυλής ως ψευδαίσθηση λύτρωσης. Βουκολική όπερα;

Μελαγχολικό πανηγύρι; Ή μήπως σουρεαλιστική Ουτοπία; Έξοδος κινδύνου το όνειρο και η αποδέσμευση. Ο “Πλούτος”. Μία πανικόβλητη μεταμόρφωση της κοινότητας, το τανγκό του βλάχου, ο εμφύλιος του φθόνου, η βλακεία του τεμπέλη, “ή ταν ή επί τας”, το τραγικό χωρίς κάθαρση, η κωμική τρέλα της πλαστής ευημερίας. Τελικά, μάλλον, το φάντασμα της ελευθερίας, ψωμί, σεξ, φαΐ, όλα στη μοιρασιά. Συμπέρασμα;

Γεννιόμαστε, άρα φταίμε. Εμείς το διασκεδάσαμε. Εσείς;».