[ ΣΕ ΠΡΩΤΟ ΕΝΙΚΟ ] Sur mesure

Όσο αργεί αυτός ο καταραμένος ο μετασεισμός τόσο περιπλέκεται η κατάστασή μου και με πάει κατά διαόλου. Καπάκι στην προϊούσα υστερία μου ήρθε και η είδηση ότι ξενοικιάζεται διαμέρισμα στο ισόγειο της πολυκατοικίας. Στον ουρανό το γύρευα και στη γη το βρήκα! Όπως ήταν φυσικό, εξέλαβα το χειρόγραφο ενοικιαστήριο που ήταν κολλημένο στην εξώπορτα, σαν σημάδι από τη Θεία Πρόνοια, το ξεκόλλησα με τη μία, κι είπα, η δόλια, να εκμεταλλευτώ τη συγκυρία και να την κάνω με ελαφρά, οκτώ ορόφους πιο κάτω, αλλά φευ. Ο μεν πολιτικός μηχανικός μού συνέστησε να καθήσω εκεί που κάθομαι, καθότι ο πάνω- πάνω όροφος κινδυνεύει, λέει, λιγότερο σε περίπτωση σεισμού, ο δε ψυχολόγος επικρότησε την ιδέα μου να μετακομίσω από τα ψηλά στα χαμηλά ούτως ώστε, παράλληλα με το εύρος των ταλαντώσεων, να μετριαστούν κάπως και τα αγχώδη συμπτώματά μου για να πάψω, επιτέλους, να ζω με τον φόβο του σεισμού από το πρωί ώς το βράδυ. Δηλαδή, τώρα μάλιστα…

Αφού κοτζάμ ειδικοί δεν μπορούν να ομονοήσουν και να καταλήξουν σε κοινό ανακοινωθέν όσον αφορά την ευαίσθητη ισορροπία μου, τότε θα αναγκαστώ κι εγώ να αυτενεργήσω. Ναι, αλλά προς τα πού; Η λογική με στενεύει φριχτά, ενώ το συναίσθημα μού πέφτει φαρδύ και με μπουρδουκλώνει. Πότε, αχ, πότε θα βρω ένα ρούχο ακριβώς στο νούμερό μου;