Ανάλυση

Ατολμία και απογοήτευση

Το ανέκδοτο για την παλιά Σοβιετική Ένωση που έλεγε για τους εργάτες ενός εργοστασίου ότι «αυτοί κάνουν πως δουλεύουν και εμείς κάνουμε πως τους πληρώνουμε», θυμίζει η αντιμετώπιση του προβλήματος της ακρίβειας στην Ευρώπη. Η Ευρωπαϊκή Ένωση κάνει πως εισηγείται συγκεκριμένα μέτρα στα κράτη μέλη και αυτά, με τη σειρά τους, κάνουν πως εφαρμόζουν τις προτάσεις της.

Στην πραγματικότητα, η Ευρώπη- όπως και όλος ο κόσμος- βρίσκεται σε αμηχανία απέναντι στο ανεξέλεγκτο ράλι των τιμών. Οι ηγέτες της φοβούνται να προχωρήσουν σε μέτρα που δεν έχουν δοκιμαστεί, ή που συνιστούν παρέμβαση στην ελεύθερη λειτουργία της αγοράς. Φοβούνται επίσης ότι αν παραβιάσουν τους κανόνες που οι ίδιοι έχουν συμφωνήσει για τα χαμηλά ελλείμματα των προϋπολογισμών τους, ίσως το πληρώσουν ακριβά αύριομεθαύριο. Δεν μπορούν όμως και να μην κάνουν τίποτα, γιατί η κοινή γνώμη έχει εξαγριωθεί με τα άλματα των τιμών.

Συστάσεις αντί μέτρων
Έτσι, προς το παρόν περιορίζονται σε συστάσεις για την ενεργοποίηση μηχανισμών στήριξης των πιο ευαίσθητων ομάδων του πληθυσμού. Τα μεσοπρόθεσμα μέτρα τους, όπως αυτά που αφορούν την απεξάρτηση από το πετρέλαιο, έχουν μεγαλύτερο ενδιαφέρον, αλλά ποιος ασχολήθηκε ποτέ με τα μεσοπρόθεσμα; Ο ίδιος ο Κέινς έχει πει ότι «μακροπρόθεσμα όλοι θα έχουμε πεθάνει». Στην προκειμένη περίπτωση, πολλοί θα έχουν πεθάνει από πείνα…

Δήθεν συνοχή
Στα καθ΄ ημάς, η κυβέρνηση κάνει πως εφαρμόζει τις συστάσεις της Ευρωπαϊκής Ένωσης για τη στήριξη των ασθενέστερων στρωμάτων δημιουργώντας το Ταμείο Κοινωνικής Συνοχής, δηλαδή το Ταμείο κατά της φτώχειας. Στην πραγματικότητα όμως, το Ταμείο «το χρωστάει»- όπως λέει και ο κ. Γ. Παπακωνσταντίνου του ΠΑΣΟΚ- από τις περυσινές εκλογές, όταν το είχε βάλει στο καλάθι των προεκλογικών της υποσχέσεων. Δεν είναι, δηλαδή, ένα καινούργιο μέτρο το οποίο εφαρμόζει για να αντιμετωπίσει το καινούργιο πρόβλημα του πληθωρισμού, που έχει πάει στο 5%. Είναι κάτι που θα έκανε ούτως ή άλλως, κάτι μάλιστα που καθυστέρησε χωρίς δικαιολογία. Είναι ένας νέος θεσμός για να αντιμετωπίσει το πρόβλημα των κοινωνικών ανισοτήτων και όχι αυτό της ακρίβειας. Άλλωστε, στόχος είναι να συνεχίσει να λειτουργεί το Ταμείο ακόμη και αν ο πληθωρισμός ξαναπέσει στο 3% ή και στο 2%.

Κάπως έτσι, η μάχη κατά της ακρίβειας υποβιβάζεται σε επίπεδο επικοινωνιακών πυροτεχνημάτων. Για την ελληνική κυβέρνηση αυτό είναι το αναμενόμενο, αλλά η Ευρωπαϊκή Ένωση έχει περάσει και καλύτερες στιγμές στην ιστορία της…