Δίκτυο

Άλλα λέει ο κύρης…

Πράσινο φως έδωσε τελικά το Κεντρικό Αρχαιολογικό Συμβούλιο στον Ματίας Λάνγκχοφ για τον «Φιλοκτήτη» του στη Μικρή Επίδαυρο, αλλά ολίγον αμυδρό. Διότι η γνωμοδότηση ήταν κατά ισχνή πλειοψηφίαήτοι 10 υπέρ και 7 κατά- παρ΄ ότι το σκηνικό δεν θα θίγει τις αρχαιότητες. Αιτία του προβληματισμού, τα μεγάλης κλίμακας σκηνικά που δεν «συνάδουν» με τον χώρο. Και μπορεί ο καλλιτεχνικός χώρος να χαιρετίζει τη γνωμοδότηση, αλλά ο υπουργός- ο οποίος έδινε οδηγίες προς το ΚΑΣ ότι θα υπογράφει μόνο τις γνωμοδοτήσεις με ισχυρές πλειοψηφίες και τις υπόλοιπες, έλεγε ότι θα τις αναπέμπει- τι θα πει; Μάλλον θα αφήσει τον χρόνο που πιέζει- οι παραστάσεις έχουν οριστεί για την ερχόμενη εβδομάδα- να λειτουργήσει υπέρ του.


Σιλβί Γκιλέμ θρίαμβος

Πέρυσι, οι πειραματισμοί της με τον Ακράμ Καν που είδαμε στον ίδιο χώρο, μπορεί κάποιους λίγο να τους «κρύωσαν». Αλλά φέτος θριάμβευσε. Η πολυαγαπημένη του Φεστιβάλ Αθηνών- επί τρία συνεχόμενα καλοκαίρια την καλεί- αλλά, όπως αποδεικνύεται, και του ελληνικού κοινού, Σιλβί Γκιλέμ. Και το Ηρώδειο τιγκάρησε τις δυο βραδιές της και το χειροκρότημα στα δύο κομμάτια του Μορίς Μπεζάρ που χόρεψε- το σόλο «Η σελήνη» και το «Μπολερό»- ήταν ενθουσιαστικό- στο δεύτερο αποθεωτικό θα έλεγα. Κι ας τα είχε ξαναχορέψει στην Ελλάδα – στο Μέγαρο-, κι ας είχαμε δει παλιότερα το «Μπολερό» με τον Χόρχε Ντον. Σε εξαιρετική φόρμα, με την τεχνική της αναλλοίωτη και τις αντοχές της αμείωτες παρά τα- αρκετά για χορεύτρια- 43 της χρόνια η Σιλβί Γκιλέμ μας θύμισε στη σκηνή του ρωμαϊκού ωδείου την πολύ υψηλή κλάση της. Αλλά και το Μπαλέτο του Τόκιο που τη συνόδευε και που ξεκίνησε το αφιέρωμα στον αξέχαστο Μπεζάρ με την εμβληματική του «Ιεροτελεστία της άνοιξης» είναι ένα συγκρότημα νευρώδες, με ενέργεια και χορευτές πολύ καλού επιπέδου. Όσο για το κομμάτι για δύο άντρες «Το τραγούδι του οδοιπόρου» που χόρεψαν δύο επίσης σημαντικοί- αλλά κάπως μεγάλοι πια- Γάλλοι χορευτές, ο Λοράν Ιλέρ και ο Μανουέλ Λεγκρί- θύμισε στους παλαιότερους που το είχαμε δει στο Ηρώδειο το 1978 με τον Χόρχε Ντον και τον Ντανιέλ Λομέλ και έμαθε στους νεώτερους πως ο Μορίς Μπεζάρ πολύ είχε αγαπήσει και ουσιαστικά «μετεγγράψει», με στοχασμό και αίσθημα, σε κίνηση τον Μάλερ. Εξάλλου το αφιέρωμα που του έγινε από το Φεστιβάλ Αθηνών του άξιζε.

Διότι την Ελλάδα πολύ αγάπησε και το ελληνικό κοινό και το Φεστιβάλ πολύ τον αγαπήσαμε. Μέτρησα πως είχε συμμετάσχει σε δώδεκα (!) Φεστιβάλ Αθηνών- ρεκόρ νομίζω συμμετοχών για ξένο συγκρότημα και καλλιτέχνη – και σε δύο Φεστιβάλ Επιδαύρου.


Σημερινοί «Παράνομοι»

Πενήντα χρόνων οι «Παράνομοι» του Νίκου Κούνδουρου κι ο ίδιος «φοβόταν» λίγο μην τυχόν και πάλιωσε η ταινία του η οποία με προτροπή του διανομέα Βελισσάριου Κοσσυβάκη άρχισε από την Πέμπτη να προβάλλεται σε επανέκδοση… Αυτή η ταινία του Νίκου Κούνδουρου είχε από τότε που γυρίστηκε- το μετεμφυλιακό 1958…προβλήματα με τη λογοκρισία (τα γυρίσματά της έγιναν χωρίς άδεια και η ταινία αποσύρθηκε από τους κινηματογράφους όταν ο σκηνοθέτης της αρνήθηκε να «κόψει» μια σκηνή που ενόχλησε τη λογοκρισία). Και η ιστορία της έχει να κάνει με τρεις φυγάδες- ο ένας αριστερός, ο άλλος δολοφόνος και ο τρίτος κολλήγος- που, κυνηγημένοι από την Αστυνομία, αναζητούν την ελευθερία προς τη θάλασσα… Ε, λοιπόν, ξέρετε πώς την υποδέχθηκαν οι σινεφίλ; Επί τρεις νύχτες, ο ανανεωμένος «Ζέφυρος» ήταν ξέχειλος από θεατές που στο τέλος της προβολής χειροκροτούσαν τους «Παράνομους»! Και η προβολή τους συνεχίζεται…