Φαινόμενα

Βρίσε – παίξε – ούρλιαξε

«Και τώρα που ολοκληρώσαμε τη Χρυσούλα, να προχωρήσουμε», ακούγεται η χαριτόβρυτος Μαριέττα (Χρουσαλά) να λέει απευθυνόμενη στο κάπως ξαναμμένο, σαν να ΄χε μόλις τρέξει ή χοροπηδήσει, πάνελ της. Τι είναι αυτή η «Χρυσούλα» που ολοκληρώθηκε; Εργόχειρο; Αθλοπαιδιά; Πώς λέμε «Θανάση» το γνωστό παιχνίδι με την τράπουλα; Κι όμως τίποτε εξ αυτών. Η «Χρυσούλα» ήταν άνθρωπος, για την ακρίβεια μία εκ των τηλεθεατριών της εκπομπής που τηλεφώνησε για να εξομολογηθεί μια αμαρτία της και να μαστιγωθεί προς συμμόρφωση από την κυρία Τένια των τηλεσυμβουλών και τους λοιπούς πανελιστές.

Ωστόσο, πολύ σωστά η λολιτόβρυτος παρουσιάστρια Μαριέττα αναφέρθηκε στη «Χρυσούλα» σαν να ήταν μια αθλοπαιδιά νέου τύπου, αφού κάπως έτσι αντιμετωπίζονται στην εν λόγω εκπομπή οι ανθρώπινες ιστορίες. Μία ακόμη εκπομπή-Παιδική Χαρά, όπου αντί για τραμπάλες και τσουλήθρες τραμπαλίζεται και γλιστράει στις πολύ προσωπικές εξομολογήσεις των «πελατισσών» του ένα ιδιόμορφο πάνελ.

Το πρωινό τηλεσαχλαμαρίζειν αποκτά στο «Η Ελλάδα παίζει» (Αlter) μια ξεχωριστή διάσταση, καθώς επενδύεται με την ψευδοσοβαροφάνεια «αυθεντιών» στα ανθρώπινα ζητήματα, όπως της γνωστής τηλεσυμβούλου Τένιας (Μακρή) και της παρουσιάστριας της πάλαι ποτέ ασπρόμαυρης ΕΡΤ Κέλυς Σακκάκου. Εκφράζουν τις απόψεις τους για ζητήματα σχέσεων με την αυταρέσκεια φιλάρεσκης debutante στην πρώτη της δεξίωση και δεν δέχονται αντίρρηση. Και επειδή το «παιχνίδι» απαιτεί την αντίρρηση, την εκφράζουν συμπανελιστές τους αναλόγου τηλεοπτικής εγκυρότητας και κοινωνικής σοφίας, όπως ο αλλοτινός ριαλιτζής Πρόδρομος.

Όλοι οι ανωτέρω κάθονται μαζί, ενώ η παρουσιάστρια, για να υπογραμμιστεί και ο εξέχων ρόλος της κάθεται παραπέρα, πότε με σταυρωμένα τα μακριά, συνήθως γυμνά πόδια της, πότε με τουαλέτα ντυμένη Μπάρμπι σε ραντεβού με Τζον-Τζον ενώ ο φακός κάνει από καιρού εις καιρόν «κοντινά» στο ωραίο πρόσωπό της, συνήθως με έκφραση εγώ απ΄ αλλού είμαι.

Εν τω μεταξύ ακούγονται από το τηλέφωνο απίστευτες ιστορίες. Αληθινές; Ψεύτικες; Ό,τι κι αν είναι πάντως προσφέρουν ανθρώπινα αισθήματα, την ενοχή,

Το πρωινό τηλεσαχλαμαρίζειν αποκτά στο «Η Ελλάδα παίζει» μια ξεχωριστή διάσταση, καθώς επενδύεται με την ψευδοσοβαροφάνεια «αυθεντιών» στα ανθρώπινα ζητήματα

τον φόβο, τη μοναξιά ως πρώτη ύλη για να κάνουν ηθικοπλαστικές «κατασκευές» οι πανελιστές ουρλιάζοντας ο ένας στον άλλον σαν νήπια που θέλουν το ίδιο παιχνίδι στο παιδικό πάρτι.

Εξ ου και η φράση «αφού ολοκληρώσαμε τη Χρυσούλα» της νηπιαγωγού-παρουσιάστριας ακούστηκε το ίδιο με το να έλεγε «ολοκληρώσαμε την τυφλόμυγα». Η κάθε Χρυσούλα είναι ένα μικροevent για τις εκπομπές του είδους που στην πραγματικότητα δεν κάνουν τίποτε άλλο από το να αναπαράγουν την ατμόσφαιρα διακοπών- εξ ου και ο εκ Σκοπέλου ορμώμενος Πρόδρομος ως couler local. Από δίπλα οι θείες (Τέτα, Βίκυ, Κέλυ) έτοιμες να στρώσουν το κουμκανάκι τους κάτω από την ομπρέλα και ν΄ αρχίσουν να σουφρώνουν τα χείλη καθώς θα αναμασούν τα «σημεία και τέρατα» που τους λένε οι δυστυχισμένες και παραστρατημένες από το τηλέφωνο, ενώ την ομήγυρη συμπληρώνει νέος, μικροκαμωμένος, με χάρη ζηλευτή, ειδικευόμενος εις τους ακκισμούς και το στάιλινγκ, που έχει έργο τη βαθμολόγηση του look κοσμικών κυριών, ρόλος κατά το πρότυπο των παλαιών ελληνικών ταινιών, όπου αντίστοιχοι νέοι συνόδευαν τη μαμά και τις φίλες της στις λουτροπόλεις.

Και το καλύτερο! Η εν λόγω εκπομπή ολοκληρώνεται με την εμφάνιση της μητέρας της παρουσιάστριας, η οποία έχει δική της «στήλη» οικοκυρικών με συμβουλές όπως, πώς να βάψετε βαζάκια για να μην τα πετάξετε (όλα αισθητικής τύπου σετ σεμέν στο σκρίνιο και την τηλεόρα- ση).


Δείγμα αλαμπουρνέζικου κιτς

Τι κάνουν όλοι αυτοί επί τρίωρο; Παράγουν απίστευτη οχλαγωγία ενώ αναπτύσσουν και απολαμβάνουν ως φαίνεται μια ενδιαφέρουσα σαδομαζοχιστική σχέση με τις τηλεφωνικές τους «πελάτισσες», καθώς αυτές τους κάνουν τα νεύρα τσατάλια με τις απίστευτες ιστορίες απιστίας που αφηγούνται και εκείνοι (οι πανελιστές) τις «μαστιγώνουν» αλύπητα και τις ταπεινώνουν.

Μια τηλεοικογένεια δηλαδή, που περνάει την ώρα της στη λουτρόπολη στήνοντας αυτί στα «άπλυτα» των «γειτόνων», που επιτέλους βγαίνουν στη φόρα και έχουν και την ευκαιρία να τους «βάλουν στη θέση τους», όλους αυτούς τους «εξώλης και προώλης».

Τι οδήγησε σε αυτήν την παράδοξη επινόηση αισθητικής που υπερβαίνει και αυτό το γιουροβιζιονικό αλαμπουρνέζικο κιτς; Δύσκολο να φανταστούμε. Ίσως ο φόβος ότι θα μπορούσε να χαθεί αυτός ο κόσμος του φρουφρουχαβαλέ, της αλόγιστης κατανάλωσης αερολογίας και πόζας από ένα αιφνίδιο κραχ και η εκπομπή χρησιμεύει σαν γυάλα θερμοκηπίου, όπου κρατείται το δείγμα για αναπαραγωγή.