Φαινόμενα

Περασμένα μεγαλεία

Κανείς δεν περίμενε να επαναληφθεί το «θαύμα» του 2004, αλλά εν τω μεταξύ η εμπορική του εκμετάλλευση έφτασε μέχρις εξαντλήσεώς του
Μ ία και μόνη επιτυχία μέσα σε τόσα χρόνια! Δεν είμαστε δα και αγορά των πολλών βραβείων. Πόσοι να πρωτοκερδίσουν από το έναν και μοναδικό; Στην πρώτη σειρά των «δικαιούχων» η κρατική ΕΡΤ, που περίμενε μια επανάληψη τουλάχιστον της Εurovision. Μια θέση στην πρώτη τετράδα, άντε οκτάδα του Εuro θα ήταν πολιτικώς αξιοποιήσιμη. Θα παραμεριζόταν για λίγο η γκρίνια για τη φτώχεια- το γεγονός ότι η «γενιά των 700 ευρώ» που η αναφορά σε αυτήν τόσο συγχίζει τον πρόεδρο της ΕΡΤ, δεν είχε τη δυνατότητα ούτε να ταξιδέψει, ούτε να στηρίξει την εθνική ομάδα και τους αντικατέστησαν οι υπερώριμοι, ουδόλως θα απασχολούσε.

Χαλάλι, θα σκέφτονταν και όσοι φόρτωσαν τις κάρτες τους για να βρεθούν στο Ζάλτσμπουργκ. Τώρα πάει! Θα ΄ρθει ο λογαριασμός, θα προστεθεί το νέο έλλειμμα στο προηγούμενο και το φθινόπωρο η γκρίνια θα γίνει άγριος θυμός, ιδίως έπειτα από ένα καλοκαίρι που υπόσχεται στερήσεις.

Αυτό είναι το δράμα του μικρού τόπου, που πετυχαίνει νίκες κατ΄ εξαίρεσιν και μετά η αγορά περιμένει να έχει όφελος από αυτήν τη μία νίκη σαν να ΄ταν πολλές και καθημερινές. Δεν είναι. Και αρχίζει η γκρίνια και η μιζέρια.

«Κοιτάξτε την Ακρόπολη, στέκεται εκεί 3.000 χρόνια», είπε ο Ρεχάγκελ μετά την οριστική ήττα το περασμένο Σάββατο, ίσως και με ελαφρά ειρωνεία για όσους περίμεναν από την εθνική ομάδα να επιτελέσει έργο ιστορικό και μοναδικό, όπως σε κανέναν άλλον τομέα δεν επιτελείται, ίσως και με διάθεση αυτοσαρκασμού, ότι στο κάτω κάτω μπάλα είναι, δεν είναι τέχνη που αφήνει ίχνη στην παγκόσμια Ιστορία.

Τι εννοούσε ο Ότο μπορεί να μην αντιληφθήκαμε ακριβώς, αλλά σίγουρα αντιληφθήκαμε ότι ένα είδος τέχνης υπηρετήθηκε με αφορμή την ελπίδα μιας ποδοσφαιρονίκης και αυτή ήταν η τέχνη του κερδοσκοπείν. Τα εισιτήρια για παράδειγμα τα πλήρωσαν οι Έλληνες φίλαθλοι πιο ακριβά π.χ. από τους Σουηδούς. Προφανώς γιατί θα σκέφτηκε και ο ταξιδιωτικός πράκτωρ, «γύρευε πότε θα ξαναδούμε τέτοιο θαύμα».

Έπεσαν όλοι με τα μούτρα στο «θαύμα», λοιπόν. Και όχι μόνον οι εμπορευάμενοι, οι πωλητές τηλεοράσεων νέας τεχνολογίας που υπόσχονταν ιδανική εικόνα της ελληνικής νίκης, οι μεγάλοι ναοί του χρήματος, που κατά παράδοση βρίσκονται δίπλα στο λαϊκό αίσθημα (π.χ. τράπεζες), οι κινητές τηλεφωνίες και τα λοιπά προϊόντα, που περιβλήθηκαν το κλέος μιας αναμενόμενης εθνικής νίκης για να λαμπρυνθεί η κοινή κατανάλωση. Χάρη στο εν λόγω «θαύμα» λαμπρύνθηκε και ο μιντιοθίασος φίλων και συζύγων των ποδοσφαιριστών, που απόλαυσαν τιμές, κάμερες και πολυτέλειες κροίσων.

Επί ημέρες πρώτο θέμα στη μεσημεριανή τηλεόραση η «εγκυμονούσα κοιλίτσα» της Γωγούς Μαστροκώστα μεταξύ των υπολοίπων κοιλιών των θεατών του αγώνα της Εθνικής μας με τη Ρωσία. Μέλλων σύζυγος και πατέρας ο Τραϊανός Δέλλας.


Ονόματα άλλα αντ΄ άλλων

Στο όνομα του επερχόμενου νέου θαύματος, μιας αν όχι νίκης, τουλάχιστον καλής θέσης της εθνικής ομάδας, φρόντισε και η ΕΡΤ να διαμορφώσει το δικό της με τον τρόπο της. Η αποστολή της για τις αναμεταδόσεις των αγώνων και τις ειδικές εκπομπές έλαμψε διά της αγνοίας ακόμη και βασικών στοιχείων. Όχι μόνον ακούγονταν… άλλα αντ΄ άλλων τα ονόματα των παικτών διαφόρων ομάδων, αλλά ούτε της δικής μας Εθνικής φάνηκαν να γνωρίζουν. Το βράδυ του περασμένου Σαββάτου, αμέσως μετά τη λήξη του πικρού αγώνα με την ομάδα της Ρωσίας η ειδική εκπομπή της ΝΕΤ «Εuro 2008» συνδέεται απευθείας με το Ζάλτσμπουργκ για να δώσουν συνεντεύξεις οι παίκτες της Εθνικής. Πρώτος ο Άγγελος Μπασινάς, ο αρχηγός της εθνικής ομάδας, τον οποίον προσφωνεί «Νίκο» ο «ειδήμων» ρεπόρτερ. «Άγγελος», του ψιθυρίζει ο ίδιος ο Μπασινάς διακριτικά, να μην τον προσβάλει. Επιμένει εκείνος στο «Νίκος» και δεν φτάνει αυτό, αλλά γίνεται «Νίκος» και ο Γιάννης Αμανατίδης λίγα λεπτά αργότερα (είχε κολλήσει στο όνομα). Δεν πειράζει. Σε δέκα Εuro από τώρα, δεν μπορεί, θα ΄χει μάθει και η ΕΡΤ να αναμεταδίδει σωστά ατμόσφαιρα και αγώνες.