ΔΡΟΜΟΙ

Οι φίλοι…
… του Υβ Σαιν Λοράν διασκόρπισαν προχθές την τέφρα του στον κήπο της βίλας του στο Μαρακές, όπως του το είχαν υποσχεθεί. Πριν από τον θάνατό του όμως, είχε προηγηθεί ο θάνατος της βιομηχανίας ειδών πολυτελείας.

Το βιβλίο…
… της Ντάνα Τόμας «Πολυτέλεια και Σία» μοιάζει με επικήδειο. Φωτίζει τα μικρά μυστικά μιας βιομηχανίας που εξακολουθεί να κερδίζει δισεκατομμύρια, μολονότι έχει θυσιάσει την ποιότητα και την ακεραιότητά της στον βωμό της παγκοσμιοποίησης. Από τη δεκαετία του 1990, όταν το κόστος εργασίας είχε αυξηθεί στην Ευρώπη, οι επιχειρήσεις στράφηκαν στις αγορές εργασίας άλλων χωρών. Όχι όμως και οι επιχειρήσεις ειδών πολυτελείας. Δεν μπορούσαν να μεταφέρουν φανερά την παραγωγή τους αλλού, χωρίς να αμαυρώσουν την εικόνα που είχαν δημιουργήσει με πολλή φροντίδα. Οι μέτοχοί τους όμως ζητούσαν κέρδη. Πώς θα μπορούσαν να μειώσουν τα έξοδα παραγωγής χωρίς ωστόσο να χαλάσουν την ποιότητα των προϊόντων τους; Πράγματι, ήταν αδύνατον. Έπρεπε να κάνουν υποχωρήσεις. Κάποιες επιχειρήσεις άρχισαν με οικονομίες στο έτοιμο ρούχο. «Οι γυναίκες δεν χρειάζονται πραγματικά τις φόδρες», εξηγούσε ο διευθυντής μιας τέτοιας επιχείρησης στην Ντάνα Τόμας. «Φανταστείτε πόσο χρόνο και χρήμα εξοικονομούμε σε ένα ρούχο, όταν δεν χρειάζεται πια να του ράψουμε φόδρα, να τη σιδερώσουμε, να τη διορθώσουμε, να την ξαναράψουμε, να την ξανασιδερώσουμε. Ράβουμε μόνο ένα στρίφωμα και τελειώσαμε». Μια ιταλική εταιρεία εξοικονόμησε τεράστια ποσά, κονταίνοντας τα μανίκια των ρούχων της ενάμιση πόντο.

Τα τελευταία…
… χρόνια, εκατοντάδες χιλιάδες τσάντες και τσαντάκια πολυτελείας κατασκευάζονται στην Κίνα χωρίς να έχουν ιδέα οι πελάτισσες που τις θαυμάζουν μπροστά στις πανάκριβες ευρωπαϊκές βιτρίνες. Ελάχιστες εταιρείες το παραδέχονται. Η ιταλική εταιρεία δερμάτινων ειδών Furla παραδέχτηκε πως από το 2002 κατασκευάζει ένα μέρος από τα πορτοφόλια της και τις τσάντες της στην Κίνα. Τον επόμενο χρόνο, μία από τις μάρκες της LVΜΗ, η Celine, άρχισε να παράγει στην Κίνα τις τσάντες Μacadam από τζιν και δέρμα. Το 2005, ο Πατρίτσιο Μπερτέλι ομολόγησε ανοιχτά στην εφημερίδα «Φαϊνάνσιαλ Τάιμς» πως η Ρrada, που υποστήριζε τότε πως όλα τα ρούχα και τα αξεσουάρ της παράγονταν στην Ιταλία, «μελετούσε το ενδεχόμενο» να μεταφέρει την παραγωγή της σε χώρες με φθηνότερο εργατικό κόστος. Τον Μάιο της ίδιας χρονιάς άρχισε να κατασκευάζει δερμάτινα είδη στην Κίνα.

Η τσάντα…
… πολυτελείας είναι ίσως σήμερα η πιο πιστή απεικόνιση της παγκοσμιοποίησης: τα αποσπώμενα κομμάτια της (όπως τα φερμουάρ) συνήθως προέρχονται από την Ιταλία και την Κίνα, το κούμπωμα από την Ιαπωνία, η φόδρα από την Κορέα, τα κεντήματα από την Ιταλία, την Ινδία ή την Κίνα, το δέρμα από την Κορέα ή την Ιταλία και το τελικό προϊόν είναι συναρμολογημένο εν μέρει στην Κίνα και την Ιταλία. Εισάγεται στην Ευρώπη και αποκτά επώνυμη ταυτότητα και τιμή. Η πολυτέλεια είναι νεκρή. Και ό,τι έχει απομείνει από αυτήν, είναι μόνο στην τιμή.