Δίκτυο

Θα κατεβάσουν τα κιοπέγκια;

Στο να κατεβάσουν τα κιοπέγκια- όπως έλεγε προ 20ετίας ο καλλιτεχνικός διευθυντής του Κ ΘΒΕ Δημήτρης Μαρωνίτης- προσανατολίζονται τα μέλη της διοίκησης του θεάτρου, αδυνατώντας να αντιμετωπίσουν τα χρέη που σωρεύονται και τις πρόσθετες επιχορηγήσεις που δεν έρχονται. Ακόμα και ματαίωση των καλοκαιρινών παραγωγών «σκέφτονται», αλλά… ποιος τολμά. Ο τοποθετημένος διευθυντής ή ο επίσης τοποθετημένος και κυβερνητικός «ημέτερος» πρόεδρος του Δ.Σ.; Και σαν να μην έφταναν όλα αυτά, έρχεται έτερος «ημέτερος», ο νομάρχης Θεσσαλονίκης, να τους κατηγορήσει ότι του χρωστούν πάνω από 350.000 ευρώ από ενοίκια της Μονής Λαζαριστών. Επικαλείται δε τον υπουργό, δηλώνοντας ότι τα χρήματα αυτά τα έχουν ήδη εισπράξει από το υπουργείο Πολιτισμού. Και κατά την προσφιλή του τακτική να συνδέει τα ασύνδετα, δηλώνει πως «αν κάποιοι θέλουν πρώτη είδηση το πάρτε το καράβι και πηγαίνετε στην Τήλο, εγώ δεν θα το κάνω αυτό το ταξίδι. Θα πηγαίνω στην Αθήνα και θα διεκδικώ».


Αρχαιολόγοι με δελτίο

Η ζήτηση δημιουργεί την προσφορά. Μπορεί η αγορά εργασίας για τους αρχαιολόγους- η Αρχαιολογική Υπηρεσίανα κρατά τις πόρτες της κλειστές στους χιλιάδες πτυχιούχους κι ας έχει περίπου πεντακόσιες κενές θέσεις, αν όμως κάποιος που χρειάζεται επειγόντως μια ανασκαφή στην ιδιοκτησία του θέλει, μπορεί να προσλάβει αρχαιολόγο. Γύρω στα εξήντα ευρώ την ημέρα- καθαρά χωρίς τις κρατήσεις- είναι το μεροκάματο ενός αρχαιολόγου και στα σαράντα του ειδικευμένου εργάτη ανασκαφής, που μπορεί να διακρίνει τη στρωματογραφία, τα μπαζώματα και πού αρχίζει το αρχαίο. Η δουλειά τους τελεί υπό την εποπτεία της Αρχαιολογικής Υπηρεσίας και παρέχουν τις επιστημονικές υπηρεσίες τους σε εταιρείες ή και σε απλούς ιδιώτες καλύπτοντας τα κενά. Αυτό όμως αποτελεί την αφετηρία για τη συρρίκνωση της Αρχαιολογικής Υπηρεσίας και την έμπρακτη ιδιωτικοποίηση της προστασίας της πολιτιστικής κληρονομιάς. Επιπροσθέτως, και το επαγγελματικό τους μέλλον καθίσταται αβέβαιο.


8,6 εκατ. ευρώ για τη Χριστίνα

Ρεκόρ έκανε η χθεσινή δημοπρασία του οίκου Christie΄s με τα κοσμήματα της Χριστίνας Ωνάση. Ο συνολικός τζίρος άγγιξε τα 15 εκατ. στερλίνες ή 19 εκατ. ευρώ (το προηγούμενο ρεκόρ είχε γίνει το 1990 με 12 εκατ. στερλίνες) ενώ τα 44 κοσμήματα της Χριστίνας έπιασαν 6,8 εκατ. στερλίνες ή 8,6 εκατ. ευρώ, διπλασιάζοντας την αρχική εκτίμηση που ήταν γύρω στα 2,5-3 εκατ. στερλίνες. Τα τρία ακριβότερα της δημοπρασίας προέρχονται από την μπιζουτιέρα της κόρης του Έλληνα κροίσου, με κορυφαίο το περίφημο διαμάντι 38 καρατίων που αγόρασε ανώνυμος επενδυτής από τη Μέση Ανατολή προς 4.567.815 στερλίνες. Τη δεύτερη θέση κατέλαβε το αγαλματάκι του Βούδα- με την υπογραφή Φαμπερζέ- που αγόρασε προς 1.604.295 ευρώ ο Ρώσος Αλεξάντρ Ιβάνοφ και την τρίτη διαμαντένιο δαχτυλίδι σε σχήμα αχλαδιού που αγοράστηκε προς 1.420.839 ευρώ από την εταιρεία διαμαντιών Γκραφ. Όσο για το περίφημο ρουμπινένιο κολιέ Χάρι Ουίνστον, άλλαξε χέρια προς 424.935 ευρώ και αποκτήθηκε από Ευρωπαίο συλλέκτη.


Έστω και αργά…

Στο παρά πέντε και προτού δημοσιοποιηθεί το οικονομικό πρόβλημα της Ορχήστρας των Χρωμάτων (με τους μουσικούς έξι μήνες απλήρωτους) το υπουργείο Πολιτισμού δήλωσε πως θα αποδεσμεύσει 700.000 ευρώ, το μισό ποσό που οφείλει στην ορχήστρα του αξέχαστου Μάνου Χατζιδάκι (ελάχιστες μέρες πριν από την επέτειο 14 ετών από τον θάνατό του). Βέβαια τα «θα» του υπουργείου είναι πολλά.

Ας ελπίσουμε πως δεν προστέθηκε απλώς άλλο ένα…