[ ΠΡΟΒΟΛΕΙΣ ] Οι καθυστερημένες αλήθειες τού Ν. Γκαργκάνα

ΑΝΑΡΩΤΙΕΤΑΙ κανείς γιατί περίμενε να φτάσει με το ένα πόδι έξω από την Τράπεζα της Ελλάδος ο μέχρι αύριο διοικητής της, κ. Νίκος Γκαργκάνας, για να πει τη μεγάλη αλήθεια για τον πληθωρισμό. Ότι, δηλαδή, για τη μεγάλη του άνοδο δεν ευθύνονται μόνο οι αυξήσεις των μισθών, για τους οποίους κατ΄ επανάληψιν έχει μιλήσει, ενοχοποιώντας τους σε βαθμό μάλλον μεγαλύτερο από όσο τους αναλογεί, αλλά ευθύνονται και τα υπερκέρδη των επιχειρήσεων. Όχι όλων, αλλά πολλών- και μάλιστα αυτών που κατέχουν ολιγοπωλιακή θέση στην ελληνική αγορά.

Έστω κι έτσι, όμως, έστω και την τελευταία στιγμή, η συνεισφορά του κ. Γκαργκάνα στην ανάλυση των αιτίων του υψηλού πληθωρισμού ήταν πολύτιμη.

Μάθαμε, για παράδειγμα, ότι οι εμπορικές επιχειρήσεις αύξησαν τα κέρδη τους το 2007 κατά 43,7% και ότι μεταξύ αυτών τη μεγαλύτερη αύξηση σημείωσαν όσες δραστηριοποιούνται στο χονδρικό εμπόριο και βρίσκονται έτσι μακριά από τα άμεσα φώτα της δημοσιότητας. Μάθαμε επίσης ότι, ενώ η βιομηχανία στο σύνολό της αύξησε τα κέρδη της κατά 11%, κάποιες βιομηχανίες- αυτές του κλάδου τροφίμων- τα αύξησαν κατά 41,2%. Και ναι μεν δεν είναι σωστό να δαιμονοποιείται το κέρδος, αλλά σε καιρούς σαν αυτούς που περνάμε τώρα, όταν η ακρίβεια πλήττει μεγάλα στρώματα του φτωχότερου πληθυσμού, είναι πρόκληση να εκμεταλλεύονται κάποιες επιχειρήσεις τη δεσπόζουσα θέση τους στην αγορά και να αυξάνουν τις τιμές κατά το δοκούν, για να προσποριστούν ακόμη μεγαλύτερα κέρδη. Ακόμη και αν η αύξηση των κερδών δεν οφείλεται εξ ολοκλήρου στις αυξήσεις των τιμών, αλλά σε άλλες δραστηριότητές τους, όπως υποστηρίζουν, η ευχέρεια που τους δίνει η μεγάλη τους κερδοφορία θα έπρεπε να αξιοποιηθεί για τη συγκράτηση των τιμών τους.

Ο κ. Γκαργκάνας έδωσε λαβή για να ανοίξει μια μεγάλη συζήτηση για το θέμα της ακρίβειας. Τη σκυτάλη πρέπει τώρα να πάρει η κυβέρνηση, αλλά πώς να το κάνει όταν επιμένει ότι το πρόβλημα είναι μόνο εξωγενές και αρνείται να παρέμβει για να σπάσει το απόστημα των ολιγοπωλίων;