[ ΑΝΑΛΩΣΙΜΑ ] Δροσερός Ιούνιος

Ένα από τα δύο συμβαίνει φέτος: ή το φαινόμενο του θερμοκηπίου φοβήθηκε τον Αλ Γκορ κι άρχισε να υποχωρεί ή απολαμβάνουμε την τελευταία δροσιά του πλανήτη, από τους πάγους που λειώνουν γρήγορα κι αναπόδραστα, εκεί πάνω κι εκεί κάτω, στους Πόλους.

Μέχρι να λειώσουν θα φυσάει αυτό το αεράκι που μοιάζει απίστευτο δώρο στην ξερή Αττική. Κι ας μετακινεί από τη μια γειτονιά στην άλλη τη σκόνη των δρόμων. Έχει σηκώσει από το στήθος το μολυβένιο βάρος που κάθε τέτοια εποχή ακουμπάνε πάνω του οι εξετάσεις σε Γυμνάσια και Λύκεια. Ένα μήνα με τα παιδιά σε αμηχανία διαχείρισης του χρόνου τους, με το χειριστήριο του τηλεπαιχνιδιού στο χέρι. Να πρέπει να τους γκρινιάζεις διαρκώς για να παίξεις τον ρόλο του γονιού, μάθε παιδί μου γράμματα όπως στα δείχνουν στο σχολείο, έλα πουλάκι μου… Πιάσε να παπαγαλίσεις το βιβλίο Ιστορίας. Μην αντιδράς, είναι για το καλό σου. Έλα, άνοιξε το στόμα, πάρε την μπουκιά τη μεγάλη και πρόσεχε να μην πνιγείς.

Εντάξει, πήγε κάτω; Ωραία, τα καταφέραμε. Πάμε στο παρακάτω κεφάλαιο, είναι SΟS. Άσε τις τεμπελιές. Πώς θα συμμετέχεις μεθαύριο στη μεγάλη εθνική ευτυχία, όταν θα αγοράζει η πατρίδα τα καινούργια της όπλα από τον μελλοντικό Σαρκοζί;

Θέλεις να βρεθείς στο περιθώριο της κοινωνίας, να κάθεσαι σε μια γωνιά και να απορείς, γιατί οι πολιτικοί αγοράζουν όπλα, ενώ οι πολίτες βασανίζονται από την ακρίβεια; Και γιατί οι πολίτες είναι ευχαριστημένοι με τα όπλα του Σαρκοζί; Βυσματώσου μωρό μου με την επίσημη άποψη, έρχονται χρόνια ξηρασίας. Αντί να ευγνωμονείς την τύχη σου, που έχει τόση δροσιά φέτος, νοστάλγησες κιόλας τη ζέστη και τη δικαιολογία που σου έδινε να παραλύεις.