«Το θέατρο είναι πια το ναρκωτικό μας»

Άνεμοι δεκαοκτώ Μπωφόρ αναμένεται να πνεύσουν απόψε και αύριο στο «Σχολείον» της οδού Πειραιώς, όπως ανακοινώνει η αρμόδια υπηρεσία του Φεστιβάλ Αθηνών. Η Θεατρική Ομάδα «18 Μπωφόρ» παρουσιάζει, στο πλαίσιο του- εξαιρετικά ευαίσθητου κοινωνικά- Φεστιβάλ Αθηνών, το «διπλό» έργο του Μπέρτολτ Μπρεχτ «Αυτός που λέει ναι, αυτός που λέει όχι» με «καλλιτεχνική επιμέλεια», όπως διακριτικά αναφέρεται, της Όλιας Λαζαρίδου.

Το ξεχωριστό χαρακτηριστικό, το «κάτι αλλιώτικο» της παράστασης: τα παιδιά της ομάδας «18 Μπωφόρ» που θα παίξουν τον Μπρεχτ είναι άτομα με σθένος αξιοθαύμαστο, που μόλις ολοκλήρωσαν το πρόγραμμα απεξάρτησης του θεραπευτικού κέντρου «18 Άνω». Τα ονόματά τους: Κατερίνα Κορμαρή, Κώστας Κουρτάρας, Αντώνης Κουτούζης, Γιάννης Μασκλαβάνος, Κώστας Παπαϊωάννου, Βαγγέλης Ράπτης, Ντορίνα Σπανού, Θανάσης Τσιώλης.

«Η ιστορία ξεκίνησε από την εκτίμηση και τον σεβασμό που τρέφω στην Κατερίνα Μάτσα (σ.σ.: την ψυχίατρο- επιστημονική υπεύθυνο του «18 Άνω», με το εξαιρετικό έργο), λέει η Όλια Λαζαρίδου.

Πήγα κοντά τους πέρσι για κάποια μαθήματα περί το θέατρο. Το “18 Άνω” δίνει μεγάλη έμφαση στη δραματοθεραπεία- δουλεύει σκληρά εκεί εδώ και χρόνια ο ηθοποιός Παναγιώτης Ζαγανιάρης που κάνει δραματοθεραπεία. Γνώρισα αυτά τα παιδιά που ήταν στη φάση της επανένταξης, έγινε ένα “κλικ”- κάτι δικό τους ακούμπησε πάνω σε κάτι δικό μου- και «κολλήσαμε». Δεθήκαμε, αποκτήσαμε πολύ στενό σύνδεσμο, με μερικούς πήγαμε μαζί διακοπές το καλοκαίρι στη Νίσυρο… Και δουλέψαμε πολύ πάνω στο διπλό αυτό έργο του Μπρεχτ».

Το «Αυτός που λέει ναι»- η ιστορία ενός νέου που θυσιάζεται για το κοινό καλό- ξεκίνησε ως λιμπρέτο που έγραψε ο Μπέρτολτ Μπρεχτ για τον Κουρτ Βάιλ. Η μονόπρακτη «σχολική όπερα» έκανε την πρεμιέρα της το 1930, αλλά ξεσήκωσε αντιδράσεις για την ιδεολογία της- κάποιοι τη θεώρησαν «χριστιανικού περιεχομένου». Ο Μπρεχτ ξαναδούλεψε δύο φορές το έργο και το συμπλήρωσε με το δίδυμό του «Αυτός που λέει όχι» – η ίδια ιστορία του νέου που όμως αποφασίζει να μη θυσιαστεί για το κοινό καλό- χωρίς πια τη μουσική του Βάιλ. Τα δύο αυτά σύντομα μονόπρακτα κατατάσσονται στα «διδακτικά» του έργα.

«Η ομάδα είχε πολύ καλλιτεχνικό “υλικό”, έχουμε τον Γιώργο Μαρκόπουλο που είναι μουσικός (σ.σ.: υπογράφει τη

ΙΝFΟ

Στο «Σχολείον»/Χώρος Β΄ (Πειραιώς 52, μετά τη γέφυρα του Κηφισού, τηλ. 210-3272.000). Σήμερα και αύριο, 21.00 και 22.45. Είσοδος ελεύθερη με δελτία εισόδου, τα οποία όμως έχουν εξαντληθεί.

μουσική σύλληψη και εκτέλεση), το έργο προσφερότανε να γίνει μουσικοθεατρική παράσταση…

Παίζονται και τα δύο μέρη, αλλά σε εντελώς διαφορετικό ύφος το καθένα».

«Λειτούργησα πολύ ελεύθερα», εξομολογείται η… πέραν των ελληνικών θεατρικών εγκοσμίων Όλια Λαζαρίδου, «γιατί και από την καρδιά μου το έκανα και άγχος δεν είχα να κάνω κάτι “επαγγελματικό”, με τον λογοκριτή τον κουλτουριάρη με τη βίτσα μέσα μου. Τα παιδιά μπορεί να μην έχουν το οπλοστάσιο του ηθοποιού αλλά έχουν τρο-με-ρή ενέργεια και φόρα. Μέχρι σημείου εξάντλησής μου…». Γελάει.

Δεν σκεφτήκατε για την παράσταση το «Τροχόσπιτο» του Φεστιβάλ που δική σας ιδέα ήταν και εσείς το εγκαινιάσατε πέρσι με το «Τζελσομίνα»;

«Είμαστε πολλοί στην παράσταση και δεν έκανε. Από την άλλη, την ιδέα για το “Τροχόσπιτο” δεν την έδωσα για να κάνω κάτι εκεί κάθε χρόνο και να παίζω εγώ. Παρέδωσα την καλή μου ιδέα στο Φεστιβάλ για να χαρούνε κι άλλοι και φέτος είναι εκεί ο Γιωργάκης ο Νανούρης και ο Γρηγόρης ο Χατζάκης. Όλα τα κάνουμε, πια, για την πάρτη μας… Τι ωραία είναι να μπορείς να προσφέρεις σε κάποιους ανθρώπους που έχουνε όρεξη και ταλέντο και φαντασία και ιδέες ένα ωραίο, αξιοπρεπές πλαίσιο για να εκφραστούνε… Ισότιμα. Σαν να λες: “Παίξαμε εμείς με τα κουβαδάκια μας, τώρα ελάτε, πάρτε τα κι εσείς και παίξτε”. Και δεν το λέω ως “ο καλός άνθρωπος”, αλλά όπως θα το ΄λεγε ένα παιδί».
Με σκυλάκια και καναρίνια

Το έργο ανεβαίνει σε μετάφραση Σωτηρίας Ματζίρη, διασκευή της ομάδας «18 Μπωφόρ», με σκηνικά και κοστούμια Μαρίας Χανιωτάκη, σκηνοθεσία βίντεο Παναγιώτη Φαφούτη και φωτισμούς Μαρίας Αθανασοπούλου.

«Είναι, ξέρετε, η μόνη παράσταση ερασιτεχνών στο Φεστιβάλ. Πλάι μας έκαναν πρόβες ο Λάνγκχοφ, η Ασπασία Παπαθανασίου, η Ρένη Πιττακή… Και, σ΄ εμάς, η μία να φέρνει μαζί το σκυλάκι της, ό άλλος το καναρίνι του γιατί δεν είχαν πού να τα αφήσουν, εγώ κρέμασα μία αιώρα για να ξεκουράζομαι όταν περιμένω… Είναι σαν σκανταλιά αυτό που κάναμε…».