Κομμάτι του «πολιτισμού» μας

Ύστερα από τέσσερις ώρες πτήσης τροχοδρομεί το αεροπλάνο στον διάδρομο του αεροδρομίου του Φες στο Μαρόκο. Έλεγχος διαβατηρίων και κατευθυνόμαστε στο περίπτερο που έχει στήσει η Renault δίπλα στο κτίριο του αεροδρομίου για μία σύντομη ενημέρωση, πριν καθίσουμε στο τιμόνι των τετρακίνητων Κoleos. Οι Γάλλοι υπεύθυνοι ζητούν την προσοχή μας και ξεκινούν την… κατήχηση: «Προσέχετε όταν διασχίζετε κατοικημένες περιοχές, επειδή δεν υπάρχουν διαβάσεις και οι πεζοί περνούν από τη μέση του δρόμου». Οι Έλληνες δημοσιογράφοι κοιταζόμαστε μεταξύ μας και σκάμε τα πρώτα χαμόγελα. Η κοπέλα από την ομάδα υποστήριξης της Renault συνεχίζει απτόητη: «Χρειάζεται προσοχή στα φανάρια, αφού το κόκκινο έχει θεωρητική αξία και οι περισσότεροι οδηγοί συνηθίζουν να το παραβιάζουν για ψύλλου πήδημα. Επίσης, τα αυτοκίνητα αλλάζουν συνεχώς λωρίδες και κατεύθυνση χωρίς να προειδοποιούν με φλας». Καλέ μη συνεχίζετε, θα πάθουμε πολιτισμικό σοκ! Η Γαλλίδα όμως τον χαβά της: «Μη διστάζετε να πατάτε κλάξον με την παραμικρή αφορμή. Κανένας δεν πρόκειται να ενοχληθεί, στο Μαρόκο η κόρνα είναι αυτονόητη». Τέλος της ενημέρωσης και καλή τύχη! Μελαγχόλησα. Υποθέτω ότι τα ίδια ακούν οι ξένοι συνάδελφοι όταν επισκέπτονται και τη δική μας χώρα στα πλαίσια μίας πανευρωπαϊκής ή παγκόσμιας παρουσίασης ενός νέου μοντέλου. Εμείς έχουμε φτάσει δυστυχώς σε ένα σημείο όπου δεν μας ξενίζουν τέτοιου είδους συμπεριφορές. Θα έλεγα μάλιστα ότι τις θεωρούμε και αυτονόητο κομμάτι του σύγχρονου ελληνικού «πολιτισμού», αν και κάπου αλλού κρίνονται επικίνδυνες και τριτοκοσμικές. Είναι μάλιστα και ένας από τους βασικούς λόγους που αποφεύγουν να διοργανώνουν οι μεγάλες αυτοκινητοβιομηχανίες τέτοιας εμβέλειας εκδηλώσεις στην Ελλάδα. Όχι ο μοναδικός βέβαια. Τα σκουπίδια, για παράδειγμα, που «κοσμούν» την πανέμορφη ελληνική φύση δεν ταιριάζουν για φόντο στις φωτογραφήσεις και στα τηλεοπτικά πλάνα των συνεργείων, άρα μένουμε στην ίδια τάξη. Σαν να μην έφταναν όλα αυτά, είμαστε και ακριβοί! Εκεί, όπου κάποιες άλλες χώρες δίνουν κίνητρα και προσφέρουν γενναία εκπτωτικά πακέτα, εμείς παραμένουμε δύσκαμπτοι και αρτηριοσκληρωτικοί. Και μιλάμε βέβαια για εκδηλώσεις από τις οποίες θα μπορούσαμε να αποκομίσουμε τεράστιο οικονομικό όφελος και δωρεάν προβολή! Τα λεφτά δεν φέρνουν όμως την ευτυχία. Ιδιαίτερα, αν χρειαστεί να θυσιάσεις για χάρη τους συνήθειες που καλλιέργησαν με επιμέλεια γενιές Ελλήνων. Έτσι γουστάρουμε να αδειάζουμε το τασάκι του αυτοκινήτου στον δρόμο, να μην περιμένουμε στο κόκκινο όταν είναι ελεύθερη η διασταύρωση και βεβαίως να χαιρετούμε τους φίλους μας πατώντας κλάξον. Μπι μπίιιιπ!