Υπάρχουμε… Συνυπάρχουμε;

Περιμένοντας τους εξωγήινους

Από ό,τι φαίνεται δεν θα αργήσει πολύ η ημέρα που θα συναντηθούμε με τους εξωγήινους. Τις προάλλες, ο διευθυντής του Αστεροσκοπείου του Βατικανού δήλωσε πως «δεν αποκλείεται ο Θεός να έχει δημιουργήσει και άλλα όντα με νοημοσύνη, εκτός από τον άνθρωπο». Για να το λέει το Βατικανό, κάτι ξέρει. Και δεδομένου ότι τον διευθυντή δεν τον έψησαν ζωντανό- σαν τον Τζορντάνο Μπρούνο τον παλιό καλό καιρό- κάτι σοβαρό συμβαίνει. Μέχρι χθες η Εκκλησία αναθεμάτιζε τον Κοπέρνικο, τον Γαλιλαίο και τον Δαρβίνο επειδή «σχετικοποιούν τη θέση του ανθρώπου στην Πλάση». Έψησε ζωντανό τον Τζορντάνο Μπρούνο επειδή φαντάστηκε ότι υπάρχουν και άλλοι κόσμοι, παρόμοιοι με τον δικό μας. Τώρα, όμως, δηλώνει ότι δεν έχει πρόβλημα με τους εξωγήινους. Της πήρε τέσσερις αιώνες για να κάνει τη στροφή. Θα της πάρει, ίσως, άλλους τέσσερις για να αποδεχθεί το δικαίωμα των γυναικών στην έκτρωση και τον γάμο των ομοφυλοφίλων. Η στάση του Βατικανού, πάντως, μας διδάσκει τη συνταγή της πολιτικής επιτυχίας. Πες Α και, την κατάλληλη στιγμή, και το αντίθετο του Α. Έτσι θα έχεις πάντα πέραση. Οι άνθρωποι ξεχνούν εύκολα.

Όπως και να έχει, το θέμα αυτό με τους εξωγήινους έχει πάρει διαστάσεις επιδημίας. Κάθε ημέρα πληθαίνουν οι ειδήσεις, τα περιοδικά, οι εκπομπές, οι αυτόπτες μάρτυρες που μιλάνε για εξωγήινους και UFΟ. Κάποτε οι κοινοί θνητοί εξασκούσαν με αυτά τη φαντασία τους. Οι σκηνοθέτες έφτιαχναν ταινίες. Οι συγγραφείς μυθιστορήματα επιστημονικής φαντασίας. Οι συνωμοσιολόγοι έτρεφαν τις θεωρίες συνωμοσίας. Τώρα- λένε οι ειδικοί- σαν να υπάρχει μια πραγματική προσμονή.

Μια πεποίθηση ότι είναι θέμα χρόνου μέχρι να βρούμε τον πρώτο μας συγκάτοικο στο Σύμπαν. Περιμένουμε, απλά, να δούμε πώς είναι. Μας μοιάζει ή όχι; Σκέφτεται σαν κι εμάς, μισεί σαν κι εμάς, αγαπά σαν κι εμάς, εξαπατά σαν κι εμάς, διψά για εξουσία σαν κι εμάς, γκρινιάζει και είναι κομπλεξικός σαν κι εμάς; Και, κυρίως, πεθαίνει σαν κι εμάς και, όταν πεθαίνει, πού πάει άραγε η ψυχή του; Εάν διαθέτει ψυχή βέβαια. Υπάρχει όμως και το ενδεχόμενο να απογοητευθούμε. Να ανακαλύψουμε ότι άνθρωποι και εξωγήινοι είναι σαν τους Βαλκάνιους: ούνα φάτσα ούνα ράτσα… Διαβάζοντας τη δήλωση του Βατικανού για τους εξωγήινους θυμήθηκα ένα διήγημα του Ιταλού συγγραφέα Ντίνο Μπουτζάτι. «Και ο δίσκος προσγειώθηκε» τιτλοφορείται. Αφηγείται τη συνάντηση ενός φτωχού ιερέα με δύο εξωγήινους που κατεβαίνουν στη Γη με το UFΟ τους. Οι εξωγήινοι του λένε πως έχουν ακούσει ότι οι άνθρωποι σκότωσαν τον Γιο του Θεού. «Γιατί το κάνατε;», τον ρωτούν. Ο ιερέας νιώθει πολύ άσχημα, γιατί δεν μπορεί να δώσει μια πειστική απάντηση. Κάποια στιγμή ένας από τους εξωγήινους ρωτά: «Αυτές οι κεραίες τι είναι;». «Είναι σταυροί», απαντά ο ιερέας και αρχίζει να τους μιλάει για το προπατορικό αμάρτημα και τη λύτρωση. Εκείνοι όμως δεν καταλαβαίνουν τίποτα. Γιατί οι εξωγήινοι ποτέ δεν έδειξαν ανυπακοή προς τον Θεό. Εκείνοι είναι άγγελοι. Αφού, λοιπόν, καταγράφουν τα όσα ακαταλαβίστικα τους λέει ο ιερέας, μπαίνουν μέσα στο UFΟ και προετοιμάζονται για απογείωση και επιστροφή στην πατρίδα τους. Ο ιερέας εξοργίζεται με τη συμπεριφορά τους. Αδράχνει τότε ένα δίκαννο και σημαδεύει το UFΟ. «Σίγουρα ο Θεός προτιμά εμάς!», φωνάζει. «Καλύτερα αχρείους σαν κι εμάς, λαίμαργους, φθονερούς και ψεύτες, παρά αριστούχους μαθητές σαν κι εσάς, που δεν τον προσφωνούν ποτέ. Τι νόημα έχει η ζωή εάν δεν υπάρχει το κακό και η μετάνοια;». Τράβηξε τη σκανδάλη. Και από τους γύρω λόφους, σαν απάντηση, έφτασε το ουρλιαχτό των σκύλων…

LΙΝΚ:

www.gkapllani.com