Φοίβη Αθηναίου

Αν σας σφίγγει η πόλη γύρω, αν έχετε διάθεση να επικοινωνήσετε για το πρόβλημά σας, η κυρία Φοίβη Αθηναίου (που έχει τα νεύρα της από οκτώ ετών!) είναι εδώ, στην ηλεκτρονική διεύθυνση Ρhoebe@dolnet.gr (με ένδειξη: Για Φοίβη) και στην ταχυδρομική διεύθυνση «ΤΑ ΝΕΑ», «Ορίζοντες», Για κ. Φοίβη Αθηναίου, Μιχαλακοπούλου 80, 115 28 Αθήνα

Κάνε μου μία, κάνε μου μία απουσίαααααα

Αυτό θα πει απουσίαααααααα (με πολλά ααααα). Το εκ-Πολιτισμού και ο άρχων του δεν έδωσε (ούτε τύποις) το «παρών» ούτε στο Διεθνές Φεστιβάλ Χορού της Καλαμάτας ούτε στη Διεθνή Έκθεση Βιβλίου της Θεσσαλονίκης.

Δεν έχει παραστεί ούτε στα σπουδαιότερα κινηματογραφικά γεγονότα. Αν όμως ο υπουργός δεν παρίσταται σε εκδηλώσεις διεθνούς χαρακτήρα, πού θα παρίσταται; Στα πανηγύρια ή στα σκυλάδικα;

Παλιότερα, στη Διεθνή Έκθεση Βιβλίου πάλι δεν πήγαινε υπουργός, ερχόταν όμως ο τέως γραμματέας- θα θυμάστε το όνομά του, Χρήστος Ζαχόπουλος λέγεται- που ως Θεσσαλονικιός, επικοινωνιακά την είχε καπαρώσει. Τώρα, πάλι δεν βλέπουμε υπουργό ούτε βέβαια υφυπουργό (Αθλητισμού είναι ο άνθρωπος) ούτε όμως γενικό γραμματέα.

Έτσι στη Θεσσαλονίκη, η φωτογραφία περιέλαβε μόνο τον ΜακεδονίαςΘράκης και τον Τουριστικής Ανάπτυξης, που ήρθε και χώθηκε στο κάδρο τελευταία στιγμή. Είναι αυτό που λένε ότι η φύση απεχθάνεται το κενό.

Το κερασάκι στην τούρτα; Ε, ότι ο εκ-Πολιτισμού μας μπορεί να μην έδωσε σημεία ζωής στον συγκεκριμένο χώρο, έστειλε όμως μήνυμα να διαβαστεί σε άλλη περιοχή της πόλης, όπου το συνέδριο του περιοδικού «Ηighlights»!

Φοίβη

Σιγά μην ενδιαφερθεί

Προς Φοίβη Αθηναίου.

Το 2002 ήμουν από τους βραβευμένους στην κατηγορία των θεατρικών έργων για παιδιά. Και μάλιστα με Α΄ Βραβείο.

Το έμαθα από τις εφημερίδες, γιατί κανένας από το υπουργείο Πολιτισμού δεν μπήκε στον κόπο να με ενημερώσει. Το μόνο αποδεικτικό στοιχείο για το βραβείο είναι ένα υπηρεσιακό σημείωμα από το ΥΠΠΟ, που με καλεί να πάω στην Εφορία να παραλάβω το χρηματικό ποσό που αντιστοιχεί στο βραβείο. Η Εφορία ήταν και η μοναδική επαφή που είχα.

Δεν έγινε τελετή απονομής, δεν γνώρισα ποτέ την επιτροπή, δεν μου είπε ούτε ένας άνθρωπος ποτέ μια κουβέντα. Πανηγύρισα μόνη μου στην Εφορία το βραβείο.

Και από τότε, τίποτα. Έστειλα το έργο σε όλες τις κρατικές σκηνές (Εθνικό, ΚΘΒΕ, ΔΗΠΕΘΕ). Σιγή. Στις περισσότερες θεατρικές σκηνές της Αθήνας. «Μπράβο, πολύ καλό. Καλή επιτυχία». Σε γνωστούς και άγνωστους ανθρώπους του θεάτρου. «Πολύ καλό. Δύσκολο να παιχτεί. Όλοι ανεβάζουν τα δικά τους». Σε εκδοτικούς οίκους. «Λυπόμαστε, είναι καλό αλλά τέτοιου είδους εκδόσεις δεν αποδίδουν εμπορικά».

Έξι χρόνια με το έργο κάτω από τη μασχάλη προσπαθώ με αξιοπρέπεια να ανοίξω μόνη μου τον δρόμο σε κάτι που έγραψα και που το κράτος θεωρητικά αναγνώρισε και βράβευσε. Και δεν είμαι η μόνη. Σχεδόν κανένα έργο αυτής της κατηγορίας δεν είδε ποτέ το φως της δημοσιότητας. Ξέρω πως δίπλα μου υπάρχουν κι άλλοι σαν εμένα, που με το έργο τους ανά χείρας προσπαθούν μάταια να δουν το όνειρό τους να γίνεται πραγματικότητα. Να δουν το έργο τους επί σκηνής.

Και ρωτώ: Ποιο το νόημα της ύπαρξης τέτοιας κατηγορίας βραβείων από το ΥΠΠΟ; Δεν θα έπρεπε το ΥΠΠΟ να προβλέπει αυτά τα έργα να παίζονται από κάποια κρατική σκηνή; Πού είναι η Εταιρεία Ελλήνων Θεατρικών Συγγραφέων; Πού είναι οι εκάστοτε προεδρεύοντες, και μη, της κριτικής επιτροπής των βραβείων;

Πού είναι όσοι κάνουν παιδικό θέατρο στην Ελλάδα; Αυτούς βλέπαμε ως παιδιά και ονειρευόμασταν μια μέρα να τους φτάσουμε. Κάποτε μας άνοιγαν την Πόρτα και εμείς χανόμασταν στον θαυμαστό τους κόσμο. Τώρα τρώμε την πόρτα στη μούρη. Και η Παιδική Σκηνή του Εθνικού; Θα έχει άλλη μία διασκευή της Αλίκης στη Χώρα των Θαυμάτων; Δεν ξέρουν πως υπάρχουν και έργα βραβευμένα, που περιμένουν με αγωνία και ελπίδα;

Πόσες Αλίκες, Σταχτοπούτες, Χιονάτες, Τρικυμίες και Στρίγγλες θα δούμε ακόμα; Και όλοι εκεί έξω, με τα βραβευμένα έργα κάτω από τη μασχάλη, αυτή την πόρτα που τρώμε στη μούρη, αφού δεν ανοίγει, πρέπει να τη σπάσουμε. Όλοι μαζί. Με τιμή, Μάγια Δεληβοριά Εδώ το εκ-Πολιτισμού και ο ανώτατος άρχων του ποιούν την νήσσαν με θαυμάσιες κριτικές ολούθε (ούτε πάτησε στη Διεθνή Έκθεση Βιβλίου Θεσσαλονίκης ή το Διεθνές Φεστιβάλ Χορού Καλαμάτας) και αφήνει το θέατρο στη μοίρα του, με τις επιχορηγήσεις να καθυστερούν. Τα θεατρικά έργα που βραβεύει για του κόσμου τα μάτια θα φροντίσει;


Μπανανία, αγάπη μου

Αγαπητή Φοίβη, Αλγεινή εντύπωση προκαλούν οι δηλώσεις του κ. Αντώναρου στη μάταιη προσπάθειά του να καλύψει τον κ. Κεφαλογιάννη για την υπόθεση των χασισοκαλλιεργητών των Ζωνιανών. Προφανώς απευθυνόμενος σε κατοίκους αφρικανικής χώρας, είπε ότι δεν συντρέχουν λόγοι παραίτησης του κ. Κεφαλογιάννη από τη θέση του ειδικού συμβούλου του Πρωθυπουργού γιατί η θέση είναι άμισθη και άτυπη.

Κυρία Φοίβη, φρονώ ότι πέρα από τη φαιδρότητα αυτής καθαυτής της δήλωσης, πρέπει να προβληματιστεί ο κάθε Έλληνας πολίτης για τις επιλογές της κυβέρνησης για την καθημερινή μας ενημέρωση και, το πιο ανησυχητικό, για τις επιλογές του Πρωθυπουργού για τους στενούς του συνεργάτες. Κάτι σάπιο υπάρχει στο βασίλειο της Δανιμαρκίας. Ευχαριστώ για τη φιλοξενία. Βασίλης Αξελής, Πελασγία.

Ποιας Δανιμαρκίας, αγαπητέ Βασίλη, ποιας Δανιμαρκίας; Όπως πολύ σωστά το θέσατε, είμεθα πλέον υπερήφανοι κάτοικοι Μπανανίας. Ή, έτσι μας βλέπουν πια- όπερ ένα και το αυτό. Εκείνοι μια χαρά τα μαγειρεύουν με κουμπάρους, λαμόγια και άλλους γαλάζιους «νταβατζήδες» (αυτή τη λέξη δεν χρησιμοποίησε η πρωθυπουργάρα μας;) και μια χαρά μάς τα σερβίρουν. Εμείς, γιατί τα τρώμε και λέμε κι ευχαριστώ; Θα μου πεις αυτό μας κάνει πολίτες Μπανανίας; Ε, αφού δεν αρπάζουμε κανένα γιαούρτι, κανένα σάπιο ζαρζαβατικό…