[ ΑΙΧΜΕΣ ] Ο κίνδυνος της αυτοεκπληρούμενης προφητείας

ΣΗΜΕΡΑ ΕΙΝΑΙ μια μεγάλη μέρα για το ΠΑΣΟΚ: το Πολιτικό του Συμβούλιο θα συνεδριάσει άνευ αντικειμένου. Για την ακρίβεια, το Συμβούλιο θα προσπαθήσει να ενοποιήσει τις απόψεις των στελεχών του γύρω από το φλέγον θέμα της προεκλογικής συνεργασίας του κόμματος της αξιωματικής αντιπολίτευσης με τον ΣΥΡΙΖΑ.

Είναι αναμφισβήτητα συναρπαστική η διαφαινόμενη προοπτική ενός συνασπισμού του ΠΑΣΟΚ με τον Συνασπισμό της Ριζοσπαστικής Αριστεράς στον οποίο ο Συνασπισμός της Αριστεράς και της Οικολογίας έχει συνασπισθεί με την Κομμουνιστική Οργάνωση Ελλάδας που πρωτοστατεί στο «μπλοκάρισμα των πρυτανικών εκλογών» και τη Διεθνιστική Εργατική Αριστερά που έχει ως πυξίδα τον «επαναστατικό μαρξισμό». Όταν επιτευχθεί η ένωση αυτών των «προοδευτικών δυνάμεων», οι συνιστώσες του νέου σχήματος θα χρειαστεί να αποφασίσουν αν θα προτείνουν στο εκλογικό σώμα την κατάργηση του καπιταλιστικού συστήματος και την εγκαθίδρυση μιας δημοκρατίας πραγματικά λαϊκής.

Προφανώς, δεν θα χρειαστεί.

Όσοι αθροίζουν τα δημοσκοπικά ποσοστά του ΠΑΣΟΚ και του ΣΥΡΙΖΑ προσθέτουν ανόμοια μεγέθη. Και άθροιση ανομοίων δεν υφίσταται. Αν η συζήτηση γίνεται για να επαναπατρισθούν στο ΠΑΣΟΚ οι απολεσθέντες ψηφοφόροι του, πάλι η βάση του συλλογισμού είναι εσφαλμένη, διότι υπονοεί ότι όσοι μετακινήθηκαν στον Συνασπισμό θα επιστρέψουν, αν επιστρέψουν, μαζί με τη νέα τους πολιτική στέγη. Υφέρπει, δηλαδή, η παραδοχή της οριστικής απώλειάς τους από το ίδιο το ΠΑΣΟΚ. Η έτερη παραδοχή, ότι το ΠΑΣΟΚ δεν θα είναι πρώτο στις επόμενες εκλογές (και μάλιστα, όποτε και αν γίνουν), δεν υφέρπει απλώς, αλλά εκφράζεται ανοιχτά από στελέχη όπως ο Θόδωρος Πάγκαλος. Η «κατάσταση πνεύματος» στο ΠΑΣΟΚ είναι πραγματικά ιδιάζουσα. Η ηττοπάθεια προκαλεί τάσεις φυγομαχίας. Ο ιστορικός ρόλος του κόμματος υποσκάπτεται από το στερητικό σύνδρομο της εξουσίας που εκδηλώνεται σε ηγετικά του κλιμάκια. Το όλον κινδυνεύει να εξελιχθεί, με τον πιο άδοξο τρόπο, σε αυτοεκπληρούμενη προφητεία.