Θρηνούν τα μοναχοπαίδια τους

Στην μικρή πόλη Γουφού, στην επαρχία Σετσουάν της Κίνας, σχεδόν όλα τα κτίρια και τα σπίτια γλίτωσαν από τον σεισμό. Εκτός από το 2ο Δημοτικό Σχολείο που ισοπεδώθηκε παρασύροντας στον θάνατο 300 παιδιά. Η οδύνη των γονιών, οι περισσότεροι από τους οποίους θρηνούν την απώλεια του μοναδικού παιδιού τους, μετατράπηκε σε οργή κατά των τοπικών αρχών.

Λόφους σχηματίζουν τα συντρίμμια του τριώροφου σχολείου που κατέρρευσε σε αυτή τη μικρή πόλη. Ανάμεσά τους, διακρίνονται τετράδια, σχολικές τσάντες, παιδικά ρούχα… «Το παιδί μας δεν σκοτώθηκε στον σεισμό», ξεσπάει ο Μπι Κεουέι που έχασε την 13χρονη κόρη του. «Η κόρη μας και οι συμμαθητές της σκοτώθηκαν εξαιτίας εγκληματικής αμέλειας. Οι αξιωματούχοι εδώ γνώριζαν ότι το σχολείο δεν είναι ασφαλές. Κοιτάξτε εκεί. Εκεί ζούμε…», λέει και δείχνει ένα σπίτι απέναντι που στέκει ακόμη. «Κατασκευάστηκε το 1982, όμως δεν έπεσε!».

Παρόμοιες σκηνές επαναλαμβάνονται σε πόλεις και μικρές κοινότητες σε όλη την επαρχία που επλήγη από τα 7,9 Ρίχτερ, τον χειρότερο σεισμό στη χώρα τα τελευταία 30 χρόνια. Τα περισσότερα σχολεία έπεσαν, θάβοντας στα ερείπια εκατοντάδες παιδιά. Δεν συνέβη όμως το ίδιο και με τα κυβερνητικά κτίρια. Έτσι οι γονείς συγκροτούν τώρα επιτροπές

Λόγω της πολιτικής που εφαρμόζεται στην Κίνα από το 1979, οι περισσότεροι γονείς έχουν μόνο ένα παιδί

για να απευθυνθούν οργανωμένα στις κινεζικές αρχές και να καταγγείλουν παρανομίες και παραβλέψεις στην οικοδόμηση των σχολικών κτιρίων. Η κυβέρνηση δεσμεύτηκε να ερευνήσεις τις καταγγελίες, ωστόσο οι γονείς δεν είναι σε θέση να ακούσουν τα περί «αυτοσυγκράτησης» που προτείνουν οι αξιωματούχοι. Σύμφωνα με την πρώτη ενδεικτική έρευνα από κατοίκους, 6.898 σχολικές αίθουσες καταστράφηκαν και σε αυτές δεν περιλαμβάνονται τα σχολικά συγκροτήματα που ισοπεδώθηκαν στις χειρότερα πληγείσες περιοχές Ουετσουάν και Μπεϊτσουάν. Ένα από τα σχολεία που κατέρρευσαν στην Μπεϊτσουάν επισκέφτηκε χθες και ο πρόεδρος της Κίνας Χου Τζιντάο, στην πρώτη του επίσκεψη στην ευρύτερη περιοχή, μετά τον σεισμό.

Η πολιτική. Ο Μπι Κεουέι δεν θρηνεί μόνο την απώλεια του ενός και μοναδικού παιδιού του, όπως και οι περισσότεροι γονείς στην επαρχία Σετσουάν. Ως αποτέλεσμα της πολιτικής που εφαρμόζεται στην Κίνα από το 1979 για τον περιορισμό του πληθυσμού, οι περισσότεροι γονείς δεν έχουν άλλο παιδί εκτός από εκείνο που έχασαν. Και αυτό καθιστά τη θέση τους ακόμη πιο τραγική. Πρόσφατα, ο υπουργός Πληθυσμού εγκωμίασε την εφαρμογή της συγκεκριμένης πολιτικής στην πολυπληθέστερη χώρα του κόσμου (ο πληθυσμός της Κίνας ξεπερνά το 1,33 δισ.) τονίζοντας πως την τελευταία τριακονταετία απέτρεψε 400.000.000 γεννήσεις.

Οι μετασεισμοί στις πληγείσες περιοχές συνεχίζονται και σύμφωνα με το Κινεζικό Πρακτορείο Ειδήσεων, έγιναν αιτία για να προκληθούν ακόμη μεγαλύτερες καταστροφές και κατολισθήσεις στο οδικό δίκτυο.