Δίκτυο

Ληξιπρόθεσμες προσλήψεις
Υπό κανονικές συνθήκες, η αρχαιολογική και τουριστική σεζόν αρχίζει στα τέλη Μαρτίου. Προσλαμβάνεται προσωπικό, όπως εποχικοί φύλακες για να διευρυνθούν τα ωράρια επίσκεψης των μουσείων και των αρχαιολογικών χώρων, εργάτες για τον ευπρεπισμό τους (καθαρισμός, αποψίλωση) και τη διενέργεια σωστικών ανασκαφών, καθαρίστριες, συντηρητές. Φέτος όμως η άνοιξη άργησε να ΄ρθει. Μόλις χθες ο υπουργός Πολιτισμού Μιχάλης Λιάπης, με προσωπική παρέμβαση λέει, έπεισε τον υπουργό Οικονομικών να υπογράψει για την πρόσληψη 900 ωρομισθίων και εποχικών υπαλλήλων. Μέχρι να κινηθούν οι διαδικασίες του ΑΣΕΠ, θα περάσουν ακόμα καμιά δεκαριά μέρες και θα φθάσουμε αισίως στις αρχές του καλοκαιριού για να αναλάβουν στο πόστο τους και να δουλέψουν για τέσσερις ή έξι μήνες περιμένοντας την επόμενη απόλυση. Το χειρότερο όμως είναι άλλο. Αρμόδιοι για την επιλογή των προσληπτέων δεν είναι οι έφοροι αρχαιοτήτων, που γνωρίζουν χρόνο με τον χρόνο πρόσωπα και πράγματα. Αυτοί προτείνουν, ανάλογα με τις ανάγκες τους. Η Κεντρική Υπηρεσία είναι που αποφασίζει ποιοι ημέτεροι θα βολευτούν. Έτσι οι Εφορείες ζητούν φύλακες και τους λαχαίνουν… κομμώτριες και βρεφοκόμοι. Ζητούν ειδικευμένους εργάτες ανασκαφής και τους καταφθάνουν γυμναστές! Άντε να τους εκπαιδεύσει και να τους πειθαρχήσει ο έφορος, αφού ξέρουν ότι μπήκαν με το… δόντι τους από τη Ρηγίλλης και όχι με το σπαθί τους και ότι ούτως ή άλλως σε λίγους μήνες η σεζόν θα λήξει και θα απολυθούν. Τον λογαριασμό θα τον πληρώσουμε στο τέλος όλοι εμείς, αφού αυτοί οι άτυχοι θα ξεχειμωνιάσουν με το Ταμείο Ανεργίας. Τέτοια κατάντια και να πρέπει να έχεις και… μέσον για να την υποστείς.
Δέκα χρόνια χωρίς τον Φράνκι
Δέκα χρόνια συμπληρώνονται σήμερα από τότε που ο Φρανκ Σινάτρα έφυγε από τη ζωή. Έμεινε στην ιστορία σαν «Η Φωνή», έζησε όπως τραγούδησε «my way»- σταθερό σημείο αναφοράς γι΄ αυτό που κάπου στην άκρη του μυαλού του έχει ο καθένας. Τον old blue eyes να τραγουδάει και να ρυθμίζει διαφορετικά το ρολόι του κόσμου τον γνώρισα από κοντά- κάθησα στο τραπέζι μαζί του, στον Αστέρα της Βουλιαγμένης, όταν είχε έρθει για τη συναυλία του στην Ελλάδα-, τσίμπαγα κάθε τόσο τον εαυτό μου για να καταλάβω ότι ήταν αληθινό όλο αυτό, καθώς άρχισε να λέει ιστορίες από τα παλιά σε rat pack σκηνικό. Δέκα χρόνια αφότου ο Φράνκι έφυγε, και δεν χάνω το αφιέρωμα που ετοίμασε ο Κosmos (93.6) από τις 10 το πρωί σήμερα με τον Γιώργο Μουχταρίδη, τον Σάκη Τσιτομενέα στις 6 μ.μ. και τον Πέτρο Αδάμ αμέσως μετά. Γιατί ποτέ δεν χορταίνεις να ακούς τη Φωνή.
Η Βάνα στην Ευρώπη
Με μεγάλη πλειοψηφία εξελέγη η Βάνα Ξένου, ζωγράφος, γλύπτρια και καθηγήτρια στο Πολυτεχνείο, για να εκπροσωπήσει την Ελλάδα στην επιλογή της Γυναίκας της Ευρώπης 2008, που θα γίνει τον Ιούλιο στις Βρυξέλλες. Η διάκριση ενός καλλιτέχνη έναντι των επιστημόνων υποψηφίων είναι σπάνια κι αυτό χρωματίζει τη φετινή εκλογή. Η λεπτοκαμωμένη Βάνα, με το μεγάλο καλλιτεχνικό όραμα και έργο που συνδέει τον σύγχρονο ευρωπαϊκό προβληματισμό με τις διαχρονικές αξίες του ανθρώπου και ανοίγει μέσα στα σύγχρονα αδιέξοδα ένα παράθυρο εγρήγορσης, στοχασμού, περιβαλλοντικής ευαισθησίας και ελπίδας για το μέλλον του πλανήτη, μιλά στον σύγχρονο άνθρωπο μέσω των διαχρονικών μύθων. Δίνει ιδιαίτερη σημασία στον ρόλο της γυναίκας. Προτιμά να εγκαθιστά τα μεταλλικά έργα της σε δημόσιους χώρους- είτε πρόκειται για μια εκκλησία στο Παρίσι είτε για έναν εγκαταλελειμμένο βιοτεχνικό χώρο στην Ελευσίνα. Στήνει τον ελευσινιακό της θίασο σ΄ έναν παλιό κήπο του Παρισιού, ο θίασος των ανθρώπινων μορφών της βγαίνει στους δρόμους του κόσμου για να θυμίσει όλα αυτά που δεν πρέπει να λησμονούμε, ότι δεν χρειάζεται να στεκόμαστε, αλλά να κινούμαστε. Θέμα της επόμενης δουλειάς της είναι άλλωστε η «Μνημοσύνη».














