[ ΑΝΑΛΩΣΙΜΑ ] Νέα όπλα, νεαρή σάρκα

Καινούργια όπλα ετοιμάζεται να αγοράσει η ελληνική κυβέρνηση, κι ο υπουργός Άμυνας θέλει και καινούργια κύτταρα για τα όπλα του. Φρέσκα παιδιά, δεκαοχτάχρονα, να σπαρταράνε στο τηγάνι.

Γιατί, κρίμα δεν είναι τόσο ακριβά όπλα, τελευταίας εσοδείας και γενιάς, να τα κουμαντάρουν οι σιτεμένοι εικοσιπεντάρηδες;

Στράτευση στα 18, να μια πρόταση αντάξια του μυστακοφόρου υπουργού, αντάξια του παλιού καλού μιλιταρισμού της Δεξιάς, αν τον είχατε ξεχάσει. Έτσι, για να μη λέτε ότι δεν υπάρχουν διαχωριστικές γραμμές, και πως όλα τα κόμματα είναι ίδια, κ. λπ… Ε, όχι, δεν είναι ίδια, ειδικά σε ό,τι έχει να κάνει με τη θητεία και τα στρατά. Παριστάνει τη φιλελεύθερη η Ν.Δ., αλλά στα φυλλοκάρδια της κρύβει τη νοσταλγία της καραβάνας και της κουραμάνας. Είναι η θεώρηση του κόσμου που έχει, να βάζει εμπόδια στη μόρφωση των νέων μόλις τελειώνουν το Λύκειο, αλλά αντίθετα να ανοίγει την αγκαλιά του στρατού. Αμόρφωτους φαντάρους ονειρεύεται, εύπλαστους, πειθαρχημένους, βολικούς, να μην έχουν ξεζαλιστεί από την παιδική ηλικία, να μυρίζει γάλα το στοματάκι τους. Και για πείτε μου τώρα, πώς βγαίνουν στους δρόμους γονείς και παιδιά να κόψουν τη φόρα του κ. υπουργού, που παίρνει έτοιμη τη σάλτσα της εθνικής ανάγκης, με την οποία καρυκεύουμε όλα τα φαγητά μας εξ απαλών ονύχων, και την τρώμε όπως και να μας τη σερβίρουν χωρίς πολλές πολλές αντιρρήσεις; Δεν ακούω αντιδράσεις ούτε από ΠΑΣΟΚ μεριά ούτε από Συνασπισμό.

Φοβούνται φαίνεται να μην τους πουν ότι δεν είναι αρκετά πατριώτες, και βάζουν τη ζωή και την ψυχή των δεκαοχτάχρονων παιδιών πάνω από την ανάγκη του στρατού να τις καταναλώσει.