[ Δρόμοι ]
Οι σημαίες…
… με το άστρο του Δαβίδ κυματίζουν από τώρα στα παράθυρα των σπιτιών και των αυτοκινήτων στο Ισραήλ. Η φετινή χρονιά είναι σημαδιακή. Εξήντα χρόνια συμπληρώνονται από την ανεξαρτησία του Ισραήλ, στις 14 Μαΐου 1948. Για τους Παλαιστινίους όμως είναι μια πένθιμη επέτειος, η Νάκμπα, η ημέρα της καταστροφής.
Για τους Εβραίους…
… είναι μία ημέρα πατριωτικού πυρετού: στρατιωτικές παρελάσεις, συναυλίες, χοροί, φεστιβάλ, εκθέσεις και άλλες πολιτιστικές εκδηλώσεις. Στη Μεγάλη Συναγωγή του Τελ Αβίβ θα γίνει η αναπαράσταση της κήρυξης της ανεξαρτησίας, στην οποία κατέληξαν εξήντα χρόνια προσπαθειών των Εβραίων σιωνιστών να επιστρέψουν στα βιβλικά εδάφη.
Σε ειδική…
… τελετή θα απονεμηθεί το «βραβείο του Ισραήλ» σε προσωπικότητες του εβραϊσμού. Σίγουρα δεν πρόκειται να απονεμηθεί σε κανέναν από τους 100 διακεκριμένους Εβραίους διανοουμένους- ανάμεσά τους ξεχωρίζει ο Χάρολντ Πίντερ, που είναι εβραϊκής καταγωγής-, οι οποίοι δημοσίευσαν την παρακάτω ανακοίνωση σε εφημερίδες του εξωτερικού.
«Τον μήνα…
… του Μαΐου θα εορταστεί η επέτειος από την ίδρυση του κράτους του Ισραήλ. Αυτό είναι κατανοητό, αν λάβουμε υπόψη τους αιώνες των διωγμών οι οποίοι κορυφώθηκαν με το Ολοκαύτωμα. Όμως, εμείς είμαστε Εβραίοι που δεν θα γιορτάσουμε αυτή την επέτειο. Είναι καιρός πια να αναγνωρίσουμε και την πλευρά του Άλλου, το τίμημα που πλήρωσε ένας άλλος λαός εξαιτίας του αντισημιτισμού και της γενοκτονικής πολιτικής του Χίτλερ. Όπως έχει επισημάνει ο Έντουαρντ Σαΐντ, η Νάκμπα είναι για τους Παλαιστινίους ό,τι είναι το Ολοκαύτωμα για τους Εβραίους. Τον Απρίλιο του 1948, τον ίδιο εκείνο μήνα που έγινε η αποτρόπαιη σφαγή του Ντεΐρ Γιασίν και η φονική επίθεση εναντίον Παλαιστινίων αμάχων στην αγορά της Χάιφας, μπήκε σε εφαρμογή το σχέδιο Νταλέτ. Έδινε το πράσινο φως για την καταστροφή παλαιστινιακών χωριών και για την εκδίωξη του γηγενούς πληθυσμού εκτός των συνόρων του ισραηλινού κράτους. Όχι, δεν θα το γιορτάσουμε αυτό!.. Τουλάχιστον 750.000 Παλαιστίνιοι έγιναν πρόσφυγες. Περισσότερα από 400 χωριά σβήστηκαν από τον χάρτη. Η εθνική εκκαθάριση όμως δεν τελείωσε εκεί. Χιλιάδες Παλαιστίνιοι εκδιώχθηκαν από τη Γαλιλαία το 1956. Χιλιάδες εκδιώχθηκαν από τη Δυτική Όχθη και τη Λωρίδα της Γάζας. Σύμφωνα με το διεθνές δίκαιο και με το ψήφισμα 194 του ΟΗΕ, οι πρόσφυγες λόγω πολέμου έχουν το δικαίωμα να επιστρέψουν στις εστίες τους ή να αποζημιωθούν. Το Ισραήλ δεν αναγνώρισε ποτέ αυτό το δικαίωμα. Όχι, δεν θα γιορτάσουμε! Δεν θέλουμε να γιορτάσουμε την επέτειο ενός κράτους που ιδρύθηκε με την τρομοκρατία, τις σφαγές και την αρπαγή της γης ενός άλλου λαού και που εξακολουθεί να εφαρμόζει την εθνική εκκαθάριση, να παραβιάζει το διεθνές δίκαιο, να υποβάλλει σε μια τερατώδη συλλογική τιμωρία τον άμαχο πληθυσμό της Γάζας και να στερεί από τους Παλαιστινίους τα ανθρώπινα δικαιώματά τους και τις εθνικές επιδιώξεις τους. Θα γιορτάσουμε όταν οι Άραβες και οι Εβραίοι θα ζήσουν σαν ίσοι μεταξύ ίσων σε μια ειρηνική Μέση Ανατολή».














