[ ΑΝΑΛΩΣΙΜΑ ] Μετοχές χωρίς απόδοση

O δημοσιογράφος μιλάει για τον ΟΤΕ. Αναλύει, αναλύει, αλλά τι τα θες, άμα δεν ήσουν καλός στην αριθμητική στο σχολείο, δύσκολα τον καταλαβαίνεις. Και σα να μη φτάνει αυτό, αρχίζει μια στιγμή να μιλάει για τον διευθύνοντα σύμβουλο, και δεν ξέρει πώς κλίνεται η μετοχή η ρημάδα. Ο διευθύνων, του διευθύνοντος, του διευθύνοντα, όχι, ο νεαρός δημοσιογράφος που μάλλον θα ήταν καλός στα μαθηματικά αλλά όχι στη γραμματική, δεν συμφωνεί με τις πτώσεις. Ο διευθύνων δεν πίπτει, μένει διευθύνων στη γενική, ομοίως και στην αιτιατική, χωρίς δισταγμό ή αμφιβολία στη φωνή. Με σιγουριά, γιατί στο κάτω κάτω διευθύνων είναι, ό,τι θέλει κάνει, κι άμα δεν τη θέλει την πτώση, δεν την υφίσταται. Κι εκεί που προσπαθώ να παρακολουθήσω τι θα γίνει με αυτόν τον σύμβουλο τέλος πάντων (μήπως να αλλάξει κλίση; Να γίνει ο διευθύνον, του διευθύνου, τον διευθύνο; Μια ιδέα λέω) αρχίζει να τρέχει ο νους μου στη γραμματική, στα σχολικά μου χρόνια, στα νιάτα μου εν ολίγοις, ξεχνιέμαι. Πώς να καταλάβω μετά τι θα γίνει με τον ΟΤΕ; Ευτυχώς, έρχονται οι επόμενοι ομιλητές που δεν ασχολούνται με διευθύνοντες συμβούλους (ή, ίσως, διευθύνους) αλλά μιλάνε για σημαίες. Να βάλουμε γερμανική σημαία στη Βουλή, λέει ο ένας, μετά την μπότα της Κατοχής οι Γερμανοί ξανάρχονται, λέει ο άλλος, και ανεβαίνει το επίπεδο του διαλόγου. Ε, να μην ασχολούμαστε τώρα και με μυστήριες μετοχέςγραμματικής και χρηματιστηρίου- που δεν τις ξέρει κι ο καθένας.

Πώς κλίνονται, πώς αποδίδουν και πώς ελέγχονται. Μύλος. Ενώ αυτό με τις σημαίες, εντάξει. Ακόμα κι αν δεν ξέρουμε οικονομικά, ακόμα κι αν δεν ξέρουμε να κλίνουμε το «διευθύνων» (και γιατί όχι διευθύνος;) το πιάσαμε το υπονοούμενο.