[ Πρόσωπα ] Σπάζοντας τη σιωπή

Τριάντα εννέα στρατιώτες που αποστρατεύθηκαν πρόσφατα από τον ισραηλινό στρατό κατέθεσαν τις μαρτυρίες τους για την κατάσταση στην πόλη της Χεβρώνας, στην κατεχόμενη Δυτική Όχθη. Ο Ντόρον Εφράτι είναι ένας απ΄ αυτούς.

Είχε ζητήσει ο ίδιος να υπηρετήσει στη Δυτική Όχθη. Αφού έπρεπε έτσι κι αλλιώς να κάνει τη θητεία του, σκέφτηκε πως θα ήταν καλύτερα να υπηρετήσει στα κατεχόμενα για να διαπιστώσει από πρώτο χέρι τι συμβαίνει εκεί. Βρέθηκε έτσι από το 2005 ώς το 2007 στη Χεβρώνα, όπου ο ισραηλινός στρατός προστατεύει 700 έως 800 ακροδεξιούς Εβραίους εποίκους που ζουν ανάμεσα σε 170.000 Παλαιστινίους, στον μοναδικό εβραϊκό οικισμό που έχει δημιουργηθεί στο κέντρο μιας παλαιστινιακής πόλης. Και τώρα, μαζί με τους 38 συναδέλφους του που δημοσιοποίησαν την περασμένη εβδομάδα τις μαρτυρίες τους σε έκθεση της μη κυβερνητικής οργάνωσης «Σπάζοντας τη σιωπή», περιγράφει την καθημερινή και συστηματική κακομεταχείριση των ντόπιων Παλαιστινίων από τους στρατιώτες και τους εποίκους.

Από τους 39, μόνο πέντε αποκαλύπτουν τις ταυτότητές τους και ο Εφράτι είναι ένας απ΄ αυτούς. Μία από τις χειρότερες εμπειρίες του ήταν όταν μικροί Παλαιστίνιοι πέταξαν πέτρες και βόμβες μολότοφ εναντίον της περιπόλου του, στη Νότια Χεβρώνα. Περίπου 40 λεπτά μετά, άλλοι στρατιώτες της μονάδας του εντόπισαν και σκότωσαν έναν από τους νεαρούς που είχαν πετάξει ένα φλεγόμενο μπουκάλι. Ήταν 11 χρόνων. «Αργότερα τα ισραηλινά μέσα ενημέρωσης ανέφεραν πως ένας τρομοκράτης σκοτώθηκε» λέει ο Εφράτι στην αμερικανική «Κρίστιαν Σάιενς Μόνιτορ». «Δεν αισθάνθηκα και τόσο καλά, αλλά οι περισσότεροι από τους φίλους μου δεν νοιάστηκαν, είχαμε άλλωστε τόσα να κάνουμε. Τέτοια πράγματα συνέβαιναν συνέχεια».

Ο Εφράτι περιγράφει συνήθεις πρακτικές των δυνάμεων κατοχής. Κλειδώνουν, για παράδειγμα, μια ολόκληρη οικογένεια σ΄ ένα δωμάτιο του σπιτιού της και οι στρατιώτες χρησιμοποιούν το υπόλοιπο σπίτι και τη σκεπή του ως βάση τους. Σε μια τέτοια αποστολή, στο χωριό Ταρκουμίγια, κοντά στη Χεβρώνα, οι στρατιώτες έμειναν σ΄ ένα σπίτι στη διάρκεια της νύκτας και το πρωί έφθασαν ισραηλινά τζιπ με τις σειρήνες τους να ηχούν για να προσελκύσουν τους Παλαιστινίους. Και μόλις έπεσαν οι πρώτες πέτρες, οι στρατιώτες, οι οποίοι είχαν πάρει θέση αποβραδίς στη σκεπή, μπορούσαν να πυροβολούν το πλήθος από ευνοϊκή θέση. Η μόνη εξήγηση που τους δόθηκε για τη συγκεκριμένη επιχείρηση ήταν πως «στο χωριό υπήρχαν πολλοί τρομοκράτες»…

Ο Εφράτι περιγράφει επιδρομές σε σπίτια μέσα στη νύχτα, δήθεν για όπλα, αλλά στην πραγματικότητα για να καταγράφονται οι ένοικοί τους και να εκφοβίζεται ο πληθυσμός. «Θέλουμε να αισθάνονται οι Παλαιστίνιοι ότι μπορούμε να είμαστε παντού ανά πάσα στιγμή», εξηγεί. «Την πρώτη φορά που μπαίνεις στο σπίτι μιας οικογένειας, σκέφτεσαι, γιατί το κάνω; Αλλά έπειτα από δύο, τρεις φορές, το συνηθίζεις…».