ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΟΥΜΕ ΤΟ ΠΑΡΙΣΙ ΠΟΡΤΑ ΠΟΡΤΑ
Στην Ελλάδα για πολύ καιρό «δεν κουνιόταν φύλλο». Στη Γαλλία μόνο η ομάδα του «Λευτέρη» έκανε κάτι, λέει ο Σωτήρης Χαλικιάς. Οι άλλοι αναλώνονταν σε συζητήσεις χωρίς ουσιαστικό αποτέλεσμα. Μετά το Πολυτεχνείο (φωτό), τα γεγονότα φάνηκαν να τους ξεπερνούν. Οι περισσότερες ομάδες διαλύθηκαν και μόνο οι πέριξ του «Λευτέρη», που είναι υπαρκτό πρόσωπο, πρωταγωνιστής του πιο δυναμικού κομματιού του χώρου, αποφάσισαν να συνεχίσουν με «ένοπλο αγώνα»
Το βιβλίο αρχίζει με ένα γράμμα που ανακοινώνει στον αφηγητή την αυτοκτονία της Μαρί. Ο αφηγητής αποφασίζει να γράψει βιβλίο και να περιγράψει τα γεγονότα που οδήγησαν εκεί. Από τη μια μεριά περιγράφει την τελευταία- τυχαία- συνάντησή του με τη Μαρί στο Παρίσι, από την άλλη ξετυλίγει το νήμα των γεγονότων από τη στιγμή που έφτασε στο Παρίσι, είκοσι χρόνων, μέχρι την επιστροφή στην Ελλάδα, τις πρώτες απογοητεύσεις και την επιστροφή στο Παρίσι που σημαίνει και τον οριστικό χωρισμό με την αδελφή της Μαρί, την Ιζαμπέλ.
Η αφήγηση, παρά το γεγονός ότι απλώνεται υπερβολικά- για να εκφράσει τα έντονα συναισθήματα του συγγραφέα αλλά και για να αποτυπώσει τα πολυάριθμα πρόσωπα των πρωταγωνιστών της εποχής- είναι συναρπαστική. Το Παρίσι το παρακολουθούμε πόρτα πόρτα. Ενώ και η περιγραφή της αντιφατικής συνοικίας Τραστέβερε, στη Ρώμη, με τους καλλιτέχνες, τις πόρνες, τις οικογένειες, τους μεθύστακες και τις χοντρές κυρίες τους είναι εξαιρετική.











