Απότομη και ελεύθερη πτώση. Οδεύουμε προς την Ανάσταση του Χριστού και τη σταύρωση του κινηματογραφόφιλου κοινού. Όλες οι πρεμιέρες ψόφιες. Ακόμα και ο πασίγνωστος χαβαλές της «Λούφας». Διότι χωρίς Περάκη, η «Λούφα και απαλλαγή» μοιάζει με σκορδαλιά χωρίς σκόρδο!
Μακάρι να διαψευστώ. Το λέω και το εννοώ. Γιατί εδώ που έφτασαν οι αίθουσες και το κοινό, μια ελληνική κωμωδία αποτελεί σωτήρια λέμβο σ΄ αυτήν την πτωτική πορεία. Φανταστείτε το εξής απλό. Πέντε ελληνικές παραγωγές κατάφεραν φέτος να φρενάρουν την πανωλεθρία. «Ελ Γκρέκο», «Μόλις χώρισα», «Γαμήλιο party», «Το φιλί της Ζωής», «Πρώτη φορά Νονός». Χωρίς αυτήν την πεντάδα που απέφερε κοντά στα δύο εκατομμύρια εισιτήρια, οι αιθουσάρχες θα κοπανάγανε μύγες και τα γραφεία θα κλείνανε ταμεία. Το χρυσό Χόλιγουντ αποτελεί άπιαστο παρελθόν. Γι΄ αυτό επισπεύσθηκε η παραγωγή της «Λούφας». Γι΄ αυτό οι αιθουσάρχες εκλιπαρούν λίγα ψίχουλα ελληνικής κωμωδίας. Εκεί που φτάσαμε, «Λούφα και απαλλαγή» για σύντομη Ανάσταση και κάποια ελπίδα Μακάρι να διαψευστώ λοιπόν. Γιατί χωρίς την εμπορική ναυαρχίδα, γιοκ ο κινηματογράφος γενικώς. Λάθος λοιπόν η αποχή του Νίκου Περάκη απ΄ αυτήν τη «Λούφα». Αυτός μετέτρεψε ένα ρακένδυτο καφενείο σε πανίσχυρο ταμείο. Δικό του το brand name της «Λούφας». Αυτός έχει υπογράψει την πιο ξεκαρδιστική «Λούφα» με τις «Σειρήνες στο Αιγαίο». Αυτός εκτίναξε στα ύψη τα εισιτήρια. Αυτός ξέρει να οργανώνει το υλικό και να μετατρέπει το χάος σε ανέκδοτο σουρεαλιστικό. Λάθος η απουσία. Σαν να παίζουν η ΑΕΚ και ο Ολυμπιακός χωρίς Ριβάλντο και Τζόρτζεβιτς σ΄ έναν κρίσιμο τελικό.
Ενός λάθους μύρια έπονται. Λάθος η επιλογή του Βασίλη Κατσίκη στο τιμόνι της σκηνοθεσίας. Λάθος δικό του, λάθος των παραγωγών. Το εξηγώ. Ο Κατσίκης με την πρώτη του, πειραματική και χειροποίητη ταινιούλα («CCΤV») διεκδίκησε μια θέση στην κατηγορία ενός ελεύθερου στυλ, παρόμοιου μ΄ αυτό της Δανίας. Καμία σχέση με ελληνική κωμωδία που κατέχει τον πρώτο ρόλο στα ταμεία. Σαν να βάζεις ένα γκρουπούσκουλο της πολιτικής να κυβερνήσει τη χώρα. Αναρμόδιος να χειριστεί το είδος. Απόδειξη; Εγκατέλειψε τον καλό εαυτό του και προσπάθησε να μιμηθεί τον Περάκη, χωρίς τον Περάκη προπονητή. Παίκτης με προσόντα σε λάθος θέση χωρίς τα φόντα. Απόδειξη; Αναξιοποίητη περνάει η πρώτη σκηνή με την απαλλαγή. Απόδειξη; Στα χαρτιά και στις προθέσεις, χωρίς πειθώ και επιτεύξεις, περνάει η κορύφωση της ιστορίας όπου πέντε βοηθητικοί κατατροπώνουν ΛΟΚατζήδες σε κάποια γυμνάσια ελληνοτουρκικής φιλίας και πολεμικής εμπλοκής. Απόδειξη; Το φινάλε. Αλαλούμ χωρίς οργάνωση και κωμική ανατροπή.
Τρία πράγματα διασώζονται και αξίζουν εύφημο μνεία. Το πρώτο- με διαφορά- η μουσική ραπ των Goin΄ Τhrough. Θα πάρω το CD και θα το λειώσω ακούγοντάς το από το βράδυ μέχρι το πρωί. Μέγκλα. Το δεύτερο, ο Γιώργος Κιμούλης σε ρόλο σατανικού, πολεμοκάπηλου, παρανοϊκού και διαρκώς αυτοσαρκαζόμενου διοικητή των ΛΟΚατζήδων. Είμαι βέβαιος. Μόνος του βρήκε τη φόρμα, μόνος του την έραψε, μόνος του τη φόρεσε. Αν μάλιστα στο τέλος δεν κατέφευγε στην ευκολία, θα κέρδιζε Όσκαρ β΄ ρόλου και ερμηνείας. Το τρίτο, κάποιες στιγμές από τα πέντε παιδιά που παριστάνουν τους βοηθητικούς (Τσαλταμπάσης, Παναγιωτίδης, Φραγκολιάς, Μαυρουδής, Λαγούτης). Αβοήθητα κι αυτά. Α, ξέχασα. Μαρία Κορινθίου και Δώρα Σαμψωνά
«Λούφα και απαλλαγή»
Έξυπνη ιδέα, μικρή φαρσοκωμωδία
Εξαιρετικό Soundtrack
Πολύ καλός ο Κιμούλης
ΒΑΘΜΟΙ = ΠΡΩΤΑΘΛΗΤΗΣ ΣΤΑ ΧΑΡΤΙΑ
αποζημιώνουν από τις κερκίδες τούς οπαδούς ενός πρωταθλητή που έπαιξε χωρίς κέφια!
Με δυο λόγια: πέντε κλασικοί Νεοέλληνες κοπανατζήδες που προκειμένου να πάρουν απολυτήριο από τις στρατιωτικές τους υποχρεώσεις παριστάνουν τους ημίτρελους και αντί να επιστρέψουν στα σπίτια τους, καταλήγουν βοηθητικοί και μάλιστα λαγοί σε σκληρά γυμνάσια των ΛΟΚ. Εκεί, ένας πολεμοκάπηλος και τουρκοφάγος διοικητής (Γ. Κιμούλης) που εκτός των άλλων προσόντων του διαθέτει και δύο αχόρταγες κόρες (Μαρία Κορινθίου, Ιζαμπέλα Κογιεβίνα), είναι έτοιμος να τινάξει στον αέρα την εύθραυστη ειρήνη μεταξύ Ελλάδας- Τουρκίας, παίζοντας με την εικονική πραγματικότητα και με αντίπαλο Τούρκο διοικητή αναλόγων προσόντων και φανατικών κραυγών. Πέντε λαγοί στο μάτι του κυκλώνα. Γιατί όχι μόνο επιχειρούν να ταπεινώσουν το γόητρο των ΛΟΚατζήδων, αλλά παραλλήλως πέφτουν στο κρεβάτι με τις κόρες του διοικητή. Που πάει να πει Μake Love not War!
Καλό αλλά γαλλικό
Μια μαύρη σελίδα μνήμης που πλαγίως αναφέρεται στη Γαλλία της δειλίας, της καλοπέρασης, της συνεργασίας, του συμβιβασμού και της κάλπικης Αντίστασης. Έτσι η απιστία του πατέρα με διπλή σημασία. Και προς την οικογένεια αλλά και προς την εβραϊκή κοινότητα. Με διπλή σημασία και η πίστη της γυναίκας του. Και για την καρδιά της και για τη φυλή της. Έτσι έρχονται τα κάτω πάνω και τα πάνω κάτω. Λιποτάκτης ο άντρας, ηρωίδα η γυναίκα. Με τις πράξεις και όχι με τα λόγια.
Ο Μιλέρ χωρίς να υπονομεύσει και ευθέως να κριτικάρει τους ήρωές του και με στόμφο να διδάξει Ιστορία και πατριωτική αξία, διαχειρίζεται το υλικό του με εξαιρετική ευελιξία. Στέρεα, επαγγελματικά και με ευαισθησία. Εξαιρετικοί όλοι οι ηθοποιοί του, κυρίως οι δύο κορυφαίες και νέες του Film Francais, Σεσίλ Ντε Φρανς και Λιντβίν Σανιέ. Από κοντά και ο Πατρίκ Μπριέλ. Δύο τα αγκάθια της ταινίας. Η μόνιμη, για τους Γάλλους, φλυαρία και δευτερευόντως η τραμπάλα του Μιλέρ ανάμεσα στην ακαδημαϊκή προσέγγιση και τη μοντέρνα ανανέωση. Έτσι η ευπρέπεια και τα επαγγελματικά επιτεύγματα ροκανίζονται, στο βάθος, από μιαν απρόσωπη και επίπεδη αφήγηση. Με έναν λόγο, ναι μεν αλλά!
«Το μυστικό»
Δράμα εποχής του ΄40
Μια απιστία και μία λιποταξία
Οικογενειακές ιστορίες
Κορυφαίες ερμηνείες
ΒΑΘΜΟΙ = 6
(καλό αλλά γαλλικό)
Με δυο λόγια: Ένας άντρας (Ματιέ Αμαλρίκ) «επιστρέφει» στο παρελθόν για να ξεδιαλύνει ένα οικογενειακό, θαμμένο, μυστικό. Έτσι θυμάται τα παιδικά του χρόνια, όταν από τη μια η εβραϊκή του οικογένεια κρυβόταν από τους Γερμανούς και από την άλλη ο πατέρας του κοιμόταν με άλλη γυναίκα. Άραγε γιατί εκείνος επέζησε και εκείνη στα κρεματόρια έλειωσε;
Όλα σε ελεύθερη πτώση
«Ζωή σε ανακύκλωση» («Vlatne Lahve»).
ΒΑΘΜΟΙ = 5
(Ναι μεν αλλά)
Ανάλαφρη, ευαίσθητη και ολίγον χαμογελαστή και μελαγχολική κομεντί Μade in Τσεχία από τον 42χρονο Γιαν Σβέρακ, υιό του 72χρονου βετεράνου σκηνοθέτη Ζντένεκ Σβέρακ, ο οποίος εκτός από ένα πλούσιο, σε ταινίες παρελθόν, μόλις πριν από 12 χρόνια είχε κερδίσει την καρδιά του διεθνούς κοινού με τον «Κόλια». Εδώ λοιπόν, παραδίδοντας τη σκυτάλη στον γιο, αναλαμβάνει και τη συγγραφή του σεναρίου αλλά και τον πρώτο ρόλο- παίζοντας υποδειγματικά, για να μην πω μοναδικά- τον απόστρατο καθηγητή των Αγγλικών ενός Λυκείου προσαρμοσμένου και μεταλλαγμένου από τις οικονομικές απαιτήσεις της σύγχρονης, παγκοσμιοποιημένης οικονομίας. Εξόριστος στην κεντρική λεωφόρο. Δυστυχώς χωρίς κορυφώσεις αλλά με διαρκείς και κουραστικές επαναλήψεις και παραλλαγές πάνω στο ίδιο μοτίβο. Και κάτι ακόμα. Ο Father Σβέρακ την κοπάνησε από το Κόμμα έναν χρόνο πριν από την Άνοιξη της Πράγας. Τώρα θλίβεται για τον καπιταλισμό. Μα τι θέλουν τέλος πάντων; Και την πίτα ολάκερη και τον σκύλο χορτάτο; Ε, στην άλλη ζωή! «Λούκι Λουκ- Τρελές περιπέτειες στην άγρια Δύση» («Τous a L΄ Quest: Une Αventure de Lucky
ΒΑΘΜΟΙ = 5
(Μια φορά και πολύ του πάει)
Luke»). Από το κόμικς του Βέλγου Γκοσινί «Το καραβάνι», σε σκηνοθεσία Ολιβιέ. Μεταγλωττισμένο με τη φωνή του Ρένου Χαραλαμπίδη (σε ήπιους, χαμηλούς τόνους) και ακόμα με Γιώργο Πυρπασόπουλο, Γιώργο Πετρόχειλο, Νίκο Παπαδόπουλο. Ο Λούκι Λουκ καβάλα στην αρσενική (!) Ντόλι κάνει παρέα σε ένα καραβάνι αποίκων με κατεύθυνση την Καλιφόρνια και τη γη της επαγγελίας. Όμως οι Ντάλτον αν και φυλακισμένοι δεν το βάζουν κάτω. Τι να πω; Σαν να ξεφυλλίζω κόμικς σε περιοδικό. Κατώτερο του αναμενομένου. Όμως λόγω των ημερών βασιλεύει ο μονόφθαλμος στο παιδικό κοινό.
Fake ο μάγος, fake η ταινία
«Αψηφώντας τον θάνατο»
Απάτη ο Χουντίνι
Απάτη η μαγεία
Άδεια η ταινία
ΒΑΘΜΟΙ = 4 (ΜΑΧ)
λέμε δεν βάφουν με πορδές κόκ κινα αυγά! Με δυο λόγια: Ο μάγος Χάρι Χουντίνι (Γκάι Πιρς) καταφθάνει στο Εδιμβούργο του 1926 προσκεκλημένος ενός πανούργου επιχειρηματία (Τίμοθι Σπαλ). Μια πάμπτωχη γυναίκα με τη μικρή της κόρη επιχειρούν να πλησιάσουν τον Μίδα, μπας και με το άγγιγμά του καταφέρουν να βρουν ελάχιστο χρήμα. Έτσι η Μαίρη (Κάθριν Ζέτα Τζόουνς) αφού πρώτα ισχυριστεί πως διαθέτει ικανότητες μέντιουμ στη συνέχεια θα διεισδύσει στην καρδιά αυτού του άτεγκτου επαγγελματία. Όμως η ερωτική σχέση μένει μετέωρη και ανολοκλήρωτη. Έτσι είσαι, λέει η μικρή της κόρη, θα σου δείξω εγώ. Και παρουσία εκατοντάδων θεατών καταφέρνει με απάτη επιπέδου Χουντίνι, να διαβάσει από το Υπερπέραν τα λόγια από το τελευταίο γράμμα της μάνας του μάγου προς τον γιο. Ο απατεώνας βρίσκει τον δάσκαλό του και ο θεατής χάνει τον καιρό του!
Υπερήλικο Jumbo
ΒΑΘΜΟΙ = 3
(Δεν το συζητώ)
