«Η λογοτεχνία μού έσωσε τη ζωή»
«Αν είχα δικαίωμα ψήφου στην Αμερική, θα ψήφιζα τον Ομπάμα. Αν και προτιμώ να μην ανακατεύομαι με την πολιτική στην Αμερική», λέει ο Σαλμάν Ρούσντι
Ο Σαλμάν Ρούσντι αισθάνεται «βαθύτατα πληγωμένος» από όλες τις προσωπικές επιθέσεις προς το άτομό του.
«Μερικές φορές νομίζω πως όταν κάποιος γίνεται διάσημος, ο κόσμος πιστεύει ότι δεν είναι άνθρωπος πια. Δεν έχει συναισθήματα, δεν πληγώνεται. Μπορείς να πεις ό,τι σου κατέβει εναντίον του. Γίνεται αντικείμενο κι όχι άνθρωπος».
Ο διάσημος συγγραφέας- κυκλοφορεί αυτές τις μέρες το νέο βιβλίο του με τίτλο «Εnchantress of Florence» (Η ξελογιάστρα της Φλωρεντίας)- έχει μπει παλιότερα στο στόχαστρο των εξτρεμιστών μουσουλμάνων, αλλά κατά καιρούς και του βρετανικού Τύπου. Το ίδιο εύκολα τον κατηγορεί επίσης ο συντηρητικός και ο προοδευτικός πολιτικός κόσμος της Αγγλίας, ειδικά μετά την απονομή του τίτλου τού σερ. «Ειλικρινά δεν το καταλαβαίνω», λέει στην «Ιndependent on Sunday». «Έχω ζήσει μία πολύ σοβαρή δημιουργική ζωή. Το μόνο που προσπάθησα να κάνω τα τελευταία 30 χρόνια, είναι να γίνω ο καλύτερος συγγραφέας που μπορούσα να γίνω. Αλλά φαίνεται πως ο κόσμος δεν έχει την ίδια άποψη».
Παρηγοριά του ήταν πάντα η διαδικασία της συγγραφής. «Η λογοτεχνία μού έσωσε τη ζωή. Όταν γύρω μου και μέσα μου επικρατεί μεγάλη αναστάτωση, το γράψιμο με θεραπεύει. Μου θυμίζει ποιος είμαι και ποιος ήθελα πάντα να είμαι και ποιος νομίζω πως είμαι. Είμαι πολύ περήφανος για αυτό και για το αποτέλεσμα της δουλειάς μου».
Στο έργο του ο Ρούσντι ενδιαφέρεται για τις ομοιότητες μεταξύ των διαφορετικών κόσμων. «Το βιβλίο “Σατανικοί Στίχοι” ασχολείται με τη μετανάστευση αλλά τα τελευταία τρία ή τέσσερα βιβλία μου εξετάζουν πώς συνδέονται οι διαφορετικοί κόσμοι μεταξύ τους. Ποια είναι η σχέση τού εδώ με το εκεί. Η ανθρώπινη φύση είναι πανομοιότυπη. Όλοι οι άνθρωποι είναι ίδιοι παντού. Τα πράγματα που έχουμε κοινά είναι σπουδαιότερα από αυτά που μας χωρίζουν».
Βέβαια τα τελευταία χρόνια ο κόσμος έχει αλλάξει πολύ. «Οι άνθρωποι έχουν περισσότερα προβλήματα. Κάποτε αντιμετωπίζαμε τη μαζική μετανάστευση ως θετική, απελευθερωτική δύναμη, τόσο για τον μετανάστη όσο και για τον πολιτισμό στον οποίο πήγαινε ο μετανάστης. Τώρα υπάρχουν πολλά ερωτήματα όσον αφορά το γιατί ο κόσμος είναι τρομαγμένος. Η βία της εποχής μας έχει σκορπίσει στους ανθρώπους έναν καινούργιο φόβο».












