[ Πρόσωπα ] Η ευγνωμοσύνη των παιδιών

Η Σομάλυ Μαμ από την Καμπότζη, πολέμια του τράφικινγκ και της παιδικής πορνείας, τιμήθηκε χθες με το Βραβείο των Παιδιών του Κόσμου για τα Δικαιώματα του Παιδιού.

Επελέγη με την ψήφο 6,6 εκατομμυρίων παιδιών από 17 χώρες του κόσμου, παιδιών που πολέμησαν ως στρατιώτες, ζητιάνεψαν στους δρόμους, δούλεψαν σαν σκλάβοι σε εργοστάσια, έζησαν την προσφυγιά. Τα παιδιά τής έδειξαν έτσι την ευγνωμοσύνη τους. Εδώ και 12 χρόνια, η Σομάλυ Μαμ «σώζει νεαρά κορίτσια που πωλούνται σκλάβες σε οίκους ανοχής», μια εμπειρία που είχε ζήσει και η ίδια όταν ήταν παιδί, αναφέρεται στην ανακοίνωση της οργάνωσης που φέρει το ίδιο όνομα με το βραβείο. «Η μάχη της τής κόστισε πολλούς εχθρούς και απειλές κατά της ζωής της. Η 14χρονη κόρη της απήχθη, βιάστηκε, και πουλήθηκε σε οίκο ανοχής πριν από μόλις δύο χρόνια», προστίθεται στην ανακοίνωση. Η ίδια λέει πως «οι μαστροποί και οι ιδιοκτήτες μπορντέλων δεν με βλέπουν με καλό μάτι. Δεν περνά ημέρα που να μη δεχθώ απειλές κατά της ζωής μου, των τριών παιδιών μου, των συνεργατών μου. Μου στέλνουν μηνύματα, “είσαι πιο πουτάνα από τις πουτάνες που θέλεις να υπερασπιστείς· χωρίς εμάς θα πέθαιναν από την πείνα”». Το βραβείο, το οποίο θέσπισε το 2000 η σουηδική Μη Κυβερνητική Οργάνωση Παιδιά του Κόσμου, θα της απονεμηθεί αύριο στη Στοκχόλμη παρουσία της βασίλισσας Σίλβιας της Σουηδίας.

Με την ένωσή της «Δράση για τις γυναίκες που βρίσκονται σε επισφαλή θέση» (ΑFΕSΙΡ), η Σομάλυ Μαμ έχει ιδρύσει καταφύγια για κορίτσια που δραπετεύουν από μπορντέλα στην Καμπότζη, το Βιετνάμ, την Ταϊλάνδη και το Λάος. Τους προσφέρει τροφή, υγειονομική περίθαλψη, σχολική και επαγγελματική εκπαίδευση. Όταν τη ρωτούν τι την έκανε να δραστηριοποιηθεί, είναι σαφής: «Είδα να σκοτώνουν μπροστά μου ένα κορίτσι συνομήλικό μου, δεν γνώρισα ούτε τη μητέρα ούτε τον πατέρα μου, ήμουν μόλις 12 χρόνων όταν με βίασαν. Από παιδί έχω υποφέρει πολύ. Δεν εμπιστεύομαι πια τους άνδρες, δεν μπορώ να τους πλησιάζω. Αισθάνομαι αηδία».

Η Σομάλυ αφηγείται την παιδική ηλικία της στο αυτοβιογραφικό βιβλίο της «Η σιωπή της αθωότητας» (στα γαλλικά, Εκδ. Αnne Carriere). Δεν γνώρισε γονείς και ζούσε με τον τζογαδόρο παππού της ο οποίος, για να ξεπληρώσει ένα χρέος, την έστειλε, 12 χρόνων, στον Κινέζο πιστωτή του για να τη βιάσει. Στα 14 της, την πάντρεψε μ΄ έναν βίαιο στρατιωτικό που την έδερνε άγρια, ιδιαίτερα αφού ανακάλυψε ότι δεν ήταν παρθένα. Και όταν ο σύζυγός της σκοτώθηκε, ο παππούς επανεμφανίσθηκε και την πούλησε σ΄ ένα μπορντέλο στην Πνομ Πεν. Έμεινε εκεί περίπου οκτώ χρόνια και είχε τουλάχιστον 10 με 15 πελάτες την ημέρα, μέχρι που γνώρισε τον Πιέρ. Της ζήτησε να τον παντρευτεί και να τον ακολουθήσει στη Γαλλία, όπου ίδρυσαν μαζί την ΑFΕSΙΡ.